VII SA/Wa 487/18

Dnia 23 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L., Z. K., K. G., S. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w sprawie ze skargi K. L., Z. K., K. G., S. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Strona skarżąca K. L. Z. K., K. G. i S. G. reprezentowana przez adw. R. B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadniając wniosek wskazała, że jest on podyktowany zagrożeniem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zagrożenie to dotyczy zarówno kwestii kosztów jakie mógłby ponieść inwestor wnosząc stację bazową, której budowa być może jest niezgodna z przepisami prawa, jak również skutki jakie może wywrzeć inwestycja na środowisko, a co dotychczas, w ocenie skarżących, nie zostało zgodnie z przepisami prawa ustalone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak należytego uzasadnienia żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny. Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłaby narazić wnioskodawcę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie do weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, że przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania wskazanej przez nią decyzji zostały spełnione, gdyż w nie uzasadniła przedmiotowego wniosku, a jedynie przytoczyła treść przepisu. Nie wykazała w jaki sposób budowa stacji bazowej telefonii komórkowej będzie skutkować "niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody" lub "niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", a tylko takie przesłanki pozwalają na wstrzymanie wykonania aktu. Podkreślenia przy tym wymaga, że podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku (zob. np. postanowienia NSA z dnia: 18 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 50/14, 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; 9 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1501/11, CBOSA). Dodać natomiast należy, że argumenty podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze, ani nie ocenia legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi, gdyż rozpoznając wniosek w tym przedmiocie jest związany zamkniętym katalogiem wymienionych wyżej przesłanek pozytywnych. W związku z powyższym, należało stwierdzić, że w sprawie nie zaistniały podstawy do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej do czasu zbadania zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.