VII SA/Wa 491/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2016r. po rozpoznaniu wniosku adwokata D. M. w sprawie ze skargi A. W. i J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania i przedłożenia dokumentacji budowlanej powykonawczej oraz inwentaryzacji geodezyjnej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. M. tytułem wynagrodzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej T. K., kwotę 420,00 zł (czterysta dwadzieścia złotych) oraz kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie 516, 60 złotych (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy ). Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012r. odmówił przyznania T. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznał T. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W piśmie z dnia 22 lutego 2012r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata D. M. pełnomocnikiem z urzędu dla T. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A.W. i J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]grudnia 2010r. nr [...] wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2012r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję organu pierwszej instancji. W pkt V przyznał od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych. Skargę kasacyjną od ww. wyroku wnieśli, pismem z dnia 14 czerwca 2012r. A. W. i J. W, reprezentowani przez adwokat U. W. Odpis skargi kasacyjnej został przesłany przez Sąd adwokatowi D. M –pełnomocnikowi z urzędu T. K. i doręczony w dniu 18 lipca 2012r. Następnie pismem z dnia 31 lipca 2012r. adwokat D. M. pełnomocnik z urzędu T. K. sporządził odpowiedź na powyższą skargę kasacyjną. W piśmie tym wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Po rozpoznaniu ww. skargi kasacyjnej od powołanego wyżej wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 lutego 2014r. sygn. akt II OSK 2286/12 uchylił zaskarżony wyrok w punktach: I –szym, II –gim, III- cim i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Pismem z dnia 12 maja 2014r. adwokat D. M. wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na rozprawie w dniu 16 maja 2014r. stawił się apl. adw. A. C. z upoważnienia adw. D. M. Pełnomocnik uczestniczki postępowania I. K. podtrzymał twierdzenia zawarte w piśmie z dnia 12 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A. W. i J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] wyrokiem z dnia 29 maja 2014r. skargę oddalił. Skargę kasacyjną od ww. wyroku wnieśli, pismem z dnia 26 sierpnia 2014r. A. W. i J. W., reprezentowani przez radcę prawnego T. F. Z protokołu rozprawy wynika, że na rozprawie przed NSA w dniu 11 września 2015r. reprezentował uczestniczkę postępowania I. K. - adwokat S. M. z substytucji adwokata D. M. Pełnomocnik wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zwrot kosztów postępowania za świadczoną z urzędu pomoc prawną, która nie została opłacona w żadnej części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 września 2015r., sygn. akt II OSK 3006/14 oddalił skargę kasacyjną. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego –§ 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia 28 września 2002r. stanowi, że stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 złotych ( § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia). W myśl zaś § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. W niniejszej sprawie adwokat D. M. został ustanowiony przed wydaniem przez Sąd I instancji wyroku z dnia 26 kwietnia 2012r. w sprawie. W wyroku tym przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi za reprezentowanie uczestnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Zatem do zasądzenia pozostały koszty za czynności dokonane po ww. wyroku. Z akt sprawy wynika, że adwokat D. M. sporządził i wniósł w terminie odpowiedź na skargę kasacyjną A. W. i J. W. od ww. wyroku w pierwszej instancji. Wskazać należy, iż adwokat D. M. wprawdzie nie reprezentował T. K. na rozprawie przed NSA w dniu 25 lutego 2014r. ale reprezentował ją w wyniku ponownej rozprawy przed NSA w dniu 11 września 2015r. Wskazać należy, że w uchwale z dnia 19 listopada 2012r. sygn. akt. II FPS 4/12 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów stwierdził, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 P.p.s.a. jest pismem procesowym strony, która nie wniosła skargi kasacyjnej. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Zatem swym charakterem odpowiedź na skargę kasacyjną najbardziej zbliżona jest do czynności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym przyjąć należy, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Podczas kolejnego rozpoznawania niniejszej sprawy przed WSA w Warszawie na rozprawie w dniu 16 maja 2014r. aplikant adw. A. C. z upoważnienia adw. D. M. reprezentował uczestniczkę w postępowaniu przed sądem I instancji. Mając powyższe na uwadze uznano, że adw. D. M. pełnomocnikowi z urzędu I. K. za podjęte czynności tj. sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną A. W. i J. W. od wyroku Sądu z dnia 26 kwietnia 2012r., reprezentowanie T. K. na rozprawie przed NSA w dniu 11 września 2015r. oraz reprezentowanie jej w postępowaniu przed sądem I instancji na rozprawie w dniu 16 maja 2014r.- wyrok z dnia 29 maja 2014r. przysługuje według zasad określonych w cytowanym wyżej rozporządzeniu wynagrodzenie w wysokości 420,00 złotych. Natomiast wraz z należnym podatkiem VAT wynoszącym 23 % daje to kwotę 516, 60 złotych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 w związku § 18 ust. 1 pkt 2 lit a i c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.