VII SA/Wa 504/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2011 r. po rozpoznaniu wniosku adwokata K. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r. , znak: [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi K. C. kwotę 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt ) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy), łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 504/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...] Pełnomocnik skarżącej z wyboru sporządził w jej imieniu skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu. Wobec wycofania pełnomocnictwa pełnomocnikowi z wyboru, skarżąca pismem z dnia 7 listopada 2010 r. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał M.C. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 23 lutego 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata K. C. pełnomocnikiem z urzędu dla M.C. Skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 1848/09. Z protokołu rozprawy, która odbyła się przez Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 20 maja 2011 r. wynika, że na rozprawę stawił się pełnomocnik skarżącej z urzędu adw. K. C. Podczas rozprawy pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według przepisanych norm. W dniu 24 maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika z urzędu adw. K. C. w którym wniósł o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w niniejszej sprawie. Jednocześnie oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 c ww. rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi za udział w rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu wynosi zatem w niniejszej sprawie 240 złotych ( § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia). W niniejszej sprawie biorąc pod uwagę fakt, że adwokat K. C. został pełnomocnikiem strony skarżącej po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej uznano, że należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 2 lit c ww. rozporządzenia. Wynagrodzenie adwokata wynosi zatem 180 złotych (75 % z 240 złotych). W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23% x 180 złotych). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 18 ust. 1 pkt 2 lit c ww. rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.