VII SA/Wa 504/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. sprawy ze skargi A. N. i Z. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 504/14 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] listopada 2013r. na podstawie art. 71 a ust. 4 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013r. poz. 267), nakazał A. N. i Z. N. - współwłaścicielom budynku mieszkalnego, jednorodzinnego przy ul. [...]w [...], przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania tj. funkcji mieszkalnej budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...], użytkowanego na cele wychowania przedszkolnego, bez wymaganego prawem zgłoszenia właściwemu organowi. W uzasadnieniu organ wskazał, że dniu 26 lutego 2013r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] wpłynęło pismo I. P. i W. P. z prośbą o sprawdzenie zgodności z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego, sposobu użytkowania budynku przy ul. [...] w [...], informujące jednocześnie o dokonanej zmianie użytkowania "na przedszkole, żłobek, sezonowo sklepy, kawiarnie i inne od 2008r." W piśmie podnoszono, że taka działalność jest uciążliwa dla właścicieli sąsiednich nieruchomości. W związku z powyższym w dniu 13 marca 2013r. inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego przeprowadzili oględziny, podczas których stwierdzono, że na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...], usytuowany jest wolnostojący podpiwniczony, dwukondygnacyjny, budynek mieszkalny. Na parterze prowadzona jest działalność określona jako "Niepubliczny Punkt Przedszkolny", a piętro budynku użytkowane jest na cele indywidualnych konsultacji z rodzicami i dziećmi uczęszczającymi do punktu przedszkolnego. Według oświadczenia E. N.- pełnomocnika właścicieli obiektu, w punkcie przebywa do 25 dzieci i został on utworzony w 2011 r. W toku czynności kontrolnych E. N. prowadząca punkt przedszkolny w tym budynku, przedłożyła decyzję nr [...] z dnia [...].09.2012r. Zarządu Dzielnicy [...]o warunkach zabudowy na zmianę sposobu użytkowania części parteru (pow.111m2) budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...], na przedszkole niepubliczne, opinię z dnia [...].09.2010r. Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej dotyczącą zabezpieczenia pomieszczeń punktu przedszkolnego w zakresie ochrony p.poż. ( parter budynku), opinię sanitarną z dnia [...].02.2011r. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...], opiniującą pozytywnie pod względem sanitarno-higienicznym, Niepubliczny Punkt Przedszkolny dla 25 dzieci w wieku 3 - 5 lat). Z przedłożonej inwentaryzacji pomieszczeń parteru (części graficznej) "zmiana sposobu użytkowania parteru budynku mieszkalnego na cele przedszkola niepublicznego" opatrzonej pieczęciami rzeczoznawców d/s BHP i d/s Sanitarno-higienicznych z dnia [...].07.2012r., wynikało że powierzchnia netto parteru wynosi 152,27m 2 i są to: 3 sale edukacyjne dla dzieci w ilości 30 (łącznie), pokój biurowy, 3 szatnie, 3 pomieszczenia WC, zaplecze gastronomiczne: kuchnia, zmywalnia, obieralnia warzyw, oraz komunikacja. Mając na uwadze tak ustalony stan faktyczny organ wskazał, że zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, "przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń". W ocenie organu podjęcie w budynku mieszkalnym działalności opiekuńczo-wychowawczej zmienia warunki bezpieczeństwa pożarowego, higieniczno-sanitarne oraz pracy, w zakresie jakim odrębne przepisy tego wymagają dla tego typu obiektów. Jest to zmiana warunków, o jakich mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, w tym: bezpieczeństwa pożarowego, gdyż zgodnie z § 209 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, budynki mieszkalne zaliczane są do kategorii ZL IV, zaś wg przepisów § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania – do kategorii ZL II. Natomiast pomieszczenia w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przed dopuszczeniem do użytkowania nie podlegają uzgodnieniom inspektora sanitarnego ani komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Ponadto uruchomienie przedszkola w budynku mieszkalnym wymusza potrzebę dostosowania obiektu dla potrzeb tej działalności (odpowiednie zaplecze socjalne, sanitarne, gastronomiczne, i in.), w tym, dostosowanie istniejących instalacji i urządzeń, dostaw mediów, a także związanych z odprowadzeniem zwiększonej ilości ścieków i odpadów stałych, oraz może powodować inne niż dotychczas obciążenia konstrukcji budynku, co wymaga oceny w tym zakresie. Użytkowanie obiektu z przeznaczeniem na cele wychowania przedszkolnego może także naruszać prawnie chronione interesy właścicieli sąsiednich nieruchomości, w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane ( na co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13.09.2006r., OSK1064/05). W związku z tym, w zależności od zakresu i sposobu dokonanej zmiany sposobu użytkowania budynku, konieczne są pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami, które zostaną poddane ocenie właściwego organu. Składający skargę sąsiedzi podnosili uciążliwości wynikające z prowadzonej działalności (m.in. parkowanie samochodów w pasie drogi ul. [...], z blokowaniem bram, furtek). Odnosząc się do wydanej w dniu [...].09.2012r. na wniosek A. N. decyzji nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] ustalająca warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku (111m2) na przedszkole niepubliczne, organ wskazał, że określa ona szereg warunków i wymagań, których spełnienie musi być wykazane na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania. Jednym z wymogów tej decyzji było uzgodnienie planowanej inwestycji z Burmistrzem Dzielnicy [...] i Zarządem Dróg Miejskich w zakresie komunikacji, miejsca parkingowe dla tej inwestycji nie mogą być zlokalizowane w pasie drogowym ulicy [...] i w pasie drogowym ulicy [...]. W czasie oględzin przeprowadzonych w dniu 13.03.2013r., stwierdzono, że nie tylko parter budynku przeznaczony jest na cele wychowania przedszkolnego, ale również piętro pełni funkcje związane z tą działalnością. Wprawdzie czynności kontrolne przeprowadzone w dniu 13.11.2013r., nie potwierdziły użytkowania na cele związane z prowadzoną działalnością pomieszczeń na piętrze, gdyż nie były one dostępne dla kontrolującego, ale niewątpliwie na parterze budynku mieszkalnego byłą prowadzona działalność w zakresie wychowania przedszkolnego. Nazwa określana w dokumentach jako "niepubliczny punkt przedszkolny" lub "punkt przedszkolny", czy "przedszkole niepubliczne", zdaniem organu nie ma znaczenia w prowadzonym postępowaniu. Organ przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8.03.2013r. sygn. VII SA/Wa 2463/12, z którego wynikało iż: .."posiadanie pozytywnych opinii właściwych instytucji nie świadczy o braku konieczności zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania. Takie bowiem opinie mogą ewentualnie stanowić jeden z elementów zgłoszenia (art. 71 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego). Przy czym nie ma znaczenia czy prowadzoną działalność będzie się określać jako przedszkole" czy "punkt przedszkolny." W świetle dokonanych ustaleń faktycznych, podjęcie przedmiotowej działalności w zakresie wychowania przedszkolnego w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, winno być poprzedzone co najmniej stosownym zgłoszeniem zamiaru dokonania zmiany sposobu użytkowania oraz procedurą określoną w art 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Zgodnie z art. 71 ust. 2 tej ustawy, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Natomiast w przypadku konieczności wykonania robót adaptacyjnych zastosowanie ma przepis art. 71 ust. 6 , który brzmi:" Jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga wykonania robót budowlanych: 1) objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę - rozstrzygnięcie w sprawie zmiany sposobu użytkowania następuje w decyzji o pozwoleniu na budowę; 2) objętych obowiązkiem zgłoszenia - do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 ust. 2-4". Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części właściwemu organowi, skutkuje wdrożeniem procedury naprawczej, w trybie art. 71 a ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane. Po dokonaniu ustaleń wynikających z oględzin przeprowadzonych 13 marca 2013r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2013r. wstrzymał użytkowanie przedmiotowego budynku oraz nałożył na właścicieli obiektu obowiązek przedłożenia w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia postanowienia określonych dokumentów dotyczących samowolnie dokonanej zmiany sposobu użytkowania budynku. Kontrola przeprowadzona w dniu 21.06.213r. wykazała, iż nie wstrzymano użytkowania budynku na cele wychowania przedszkolnego. Obiekt był użytkowany nadal. Ponadto, pomimo upływu z dniem 28.08.2013r. terminu do złożenia dokumentów określonych w postanowieniu z dnia [...] maja 2013r., obowiązek nie został wykonany. Fakt dalszego prowadzenia działalności w zakresie wychowania przedszkolnego potwierdzono w dniu 13 listopada 2013r. Zgodnie z art. 71 a ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane,"w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, właściwy organ, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części." Wobec niewykonania zobowiązania nałożonego na właściciela w postanowieniu wydanym na podstawie art. 71 a ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, organ zobligowany był do wydania decyzji, o której mowa w art. 71 a ust. 4 tej ustawy, a więc nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. PINB wskazał również na stanowisko Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarko Morskiej zawarte w piśmie z dnia 17.07.2013r., skierowanym do Ministra Edukacji Narodowej, iż przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania nie można uznać za lex specialis do przepisów ustawy - Prawo budowlane, co z kolei oznacza, że w przypadku zamiaru prowadzenia w obiekcie budowlanym lub jego części punktu przedszkolnego lub zespołu wychowania przedszkolnego należy spełnić obowiązki określone zarówno w przepisach w.w. rozporządzenia MEN oraz wynikające z ustawy Prawo budowlane w zakresie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. A. N. oraz Z. N. wnieśli odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., nakazującej im przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania, tj. funkcji mieszkalnej budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucili; - naruszenie art. 6, art. 7, art. 8 k.p.a., polegające na braku ustalenia prawdy obiektywnej oraz niewyjaśnieniu wszelkich okoliczności sprawy, pominięcie stanowiska Ministra Edukacji Narodowej oraz interpretacji Ministra Infrastruktury w sprawie oceny obiektów budowlanych przeznaczonych na prowadzenie innych form wychowania przedszkolnego, złożonej do akt, - naruszenie art. 107 § 1 k.p.a., polegające na tym, iż decyzja została wydana przez osobę nieuprawnioną, wobec braku umocowania pracownika do wydawania decyzji w imieniu organu, - naruszenie art. 10 § 1 oraz art. 9 k.p.a., polegające na pozbawieniu E. N., właścicielki punktu przedszkolnego czynnego udziału w postępowaniu, - naruszenie przepisów dotyczących stron postępowania, bowiem decyzja winna być skierowana do właściciela punktu przedszkolnego – E. N., - naruszenie art. 6, art. 7 oraz 107 § 1 k.p.a., polegające na odstąpieniu od wyjaśnienia i uzasadnienia decyzji, - błędną wykładnię przepisów ustawy Prawo budowlanego, a w szczególności art. 71 i 71a, polegającą na przyjęciu, że dla punktu przedszkolnego zachodzi konieczność zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego, nieuwzględnienie interpretacji przepisów Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 161, poz.1080) oraz Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 czerwca 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 143, poz. 839), z których wynika, iż wyłącznym warunkiem tworzenia innych form wychowania przedszkolnego jest uzyskanie wpisu do ewidencji prowadzonej przez gminę właściwą ze względu na miejsce prowadzenia tych form, uzyskanie pozytywnej opinii Państwowej Straży Pożarnej oraz pozytywnej opinii sanitarnej. - nieuwzględnienie interpretacji przepisów Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 161, poz.1080) oraz Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 czerwca 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 143, poz. 839), gdyż nie zachodzi konieczność zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej zmiany sposobu użytkowania w przypadku prowadzenia punktu przedszkolnego. - nierozróżnienie pojęcia "punktu przedszkolnego" i "przedszkola", co wywarło istotny wpływ na wynik sprawy, - nieuwzględnienie, że według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajduje się punkt przedszkolny przewidziany jest pod działalność usługową. - nieuwzględnienie, że przed budynkiem znajduje się parking przeznaczony dla rodziców dzieci. Zdaniem odwołujących się organ I Instancji dokonał ustaleń niezgodnych ze stanem faktycznym i prawnym. Pominął, że w celu zwiększenia upowszechnienia edukacji przedszkolnej wprowadzono zmiany legislacyjne ułatwiające dostęp do wychowania przedszkolnego dzieci w wieku do 5 roku życia W związku ze zmianami, które zostały wprowadzone 5 sierpnia 2010 r. ustawą o zmianie ustawy o systemie oświaty (Dz. U. Nr 149, poz. 991), wydane zostało nowe rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie rodzajów wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form ich działania (Dz. U. Nr 161, poz. 1080). Zostało ono zmienione przez Ministra Edukacji Narodowej, rozporządzeniem z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 143, poz. 839). Nowe przepisy miały na celu złagodzenie wymagań dotyczących: ochrony przeciwpożarowej oraz sanitarno-epidemiologicznej, by lokal, w którym mają być prowadzone zajęcia z dziećmi, nie spełniający wymagań określonych w przepisach techniczno-budowlanych oraz przepisach o ochronie przeciwpożarowej dla kategorii zagrożenia ludzi ZL II lub wskazanych w ekspertyzie technicznej rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych mógł funkcjonować jako punkt przedszkolny lub zespół wychowania przedszkolnego. Dopuszczono prowadzenie zajęć w ramach zespołu lub punktu w lokalu znajdującym się na parterze budynku, o co najmniej dwóch wyjściach na zewnątrz, przy czym jednym z nich powinny być drzwi lub okno uniemożliwiające bezpośrednie wyjście na przestrzeń otwartą. Organ I Instancji założył a priori, iż prowadzenie w budynku mieszkalnym punktu przedszkolnego stanowi zawsze zmianę sposobu użytkowania i łączy się ze zmianą warunków higieniczno - sanitarnych oraz bezpieczeństwa pożarowego i pracy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2014r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 142 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., 267), po rozpatrzeniu odwołania A. N. i Z. N. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2013r., nakazującej im jako współwłaścicielom budynku mieszkalnego, jednorodzinnego przy ul. [...] w [...], przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania tj. funkcji mieszkalnej budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...], użytkowanego na cele wychowania przedszkolnego, bez wymaganego prawem zgłoszenia właściwemu organowi - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że organy nadzoru budowlanego działają na podstawie powołanej ustawy, a nie w oparciu o przytoczone w odwołaniu rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania. Zgodność działalności prowadzonej w budynku przy ul. [...] w [...] z w/w rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej nie oznacza jednocześnie, iż sposób użytkowania tego budynku czyni zadość przepisom Prawa budowlanego. Bez znaczenia pozostaje to, czy w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] w [...] prowadzona jest działalność pod nazwą "przedszkole" czy "punkt przedszkolny", gdyż przesłanką do wszczęcia przez organ powiatowy postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu jest w myśl art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska idź wielkość lub układ obciążeń. Nie ulega natomiast wątpliwości - co również potwierdza ogólnie przyjęta linia orzecznictwa sądowo - administracyjnego, wyrażona m.in. w wyroku WSA w Warszawie z 26 lutego 2008r.(sygn. akt: VII SA/Wa 1860/07) - iż podjęcie w budynku mieszkalnym działalności polegającej na prowadzeniu przedszkola stanowi zmianę sposobu użytkowania obiektu w rozumieniu przepisu art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. A. N. i Z. N. nie dokonali takiego zgłoszenia, tym samym, dokonali samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...]na cele wychowania przedszkolnego. Odnosząc się do zarzutów, jakoby powierzchnia przeznaczona w przedmiotowym obiekcie na działalność usługową nie przekraczała 30 % tego budynku, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy Prawo budowlane budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym jest budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nie przekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku. Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika natomiast, iż powierzchnia budynku przy ul. [...], użytkowana na inne cele niż mieszkalne stanowi ponad 30 % tego obiektu, gdyż z umowy najmu w/w budynku zawartej dnia 25 marca 2009r. wynika, iż powierzchnia lokalu użytkowego w tym obiekcie wynosi 300 m2. Mając na uwadze zarzuty skarżących, co do błędnego określenia adresata obowiązków związanych z samowolną zmianą sposobu użytkowania obiektu, którym w opinii A. N. i Z. N. powinna być prowadząca punkt przedszkolny – E. N., wyjaśnił, iż niezależnie od tego, kto dokona samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu, odpowiedzialność za takie działanie ponosi właściciel lub zarządca obiektu. Dlatego stroną postępowania, a jednocześnie adresatem rozstrzygnięć podejmowanych na podstawie art. 71 a ust. 1 i 4 Prawa budowlanego, nie jest każdy kto samowolnie dokona zmiany sposobu użytkowania obiektu, a jedynie właściciel, ewentualnie zarządca obiektu (wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 marca 2013r., sygn. akt: II SA/Kr 1776/12). Zatem adresatem decyzji wydanej na podstawie art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego, nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania, może być wyłącznie podmiot wskazany w art. 61 tej ustawy, czyli właściciel lub zarządca budynku, albowiem te podmioty są zobowiązane do użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem (art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego), do nich można kierować nakazy dotyczące przywrócenia legalnego sposobu użytkowania (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2013r., sygn. akt: II SA/G1 864/12). Organ I instancji słusznie wskazał współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w [...] – A. N. i Z. N. jako adresatów rozstrzygnięć zapadłych w postępowaniu administracyjnym w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania tego obiektu. W razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia zastosowanie ma art. 71a ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ, w drodze postanowienia wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części i nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2, tj. opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania; zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi; oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2; - zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; w przypadku zmiany sposobu użytkowania, o której mowa w ust. 1 pkt 2 - ekspertyzę techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności; w zależności od potrzeb - pozwolenia, uzgodnienia lub opinie wymagane odrębnymi przepisami. Zgodnie z art. 71 ust. 4 Prawa budowlanego, w przypadku nieprzedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, właściwy organ, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Wobec upływu wyznaczonego przez organ I instancji terminu na przedłożenie dokumentów wymienionych w art. 71 ust. 2, był on nie tylko uprawniony ale i zobowiązany do nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części Ponadto w opinii WINB stanowisko organu I instancji zostało obszernie wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, czyniąc zadość art. 107 § 1 K.p.a. Jako niezasadny oceniono również zarzut skarżących, dotyczący wydania decyzji przez osobę nieuprawnioną, gdyż rozstrzygnięcie opatrzone zostało podpisem z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. A. N. oraz Z. N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nakazującą im przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania, tj. funkcji mieszkalnej budynku mieszkalnego jednorodzinnego użytkowanego na tzw. punkt przedszkolny, bez wymaganego prawem zgłoszenia właściwemu organowi. Zaskarżonej decyzji zarzucili: 1. naruszenie art. 6, art. 7, art. 8 k.p.a., polegające na braku ustalenia prawdy obiektywnej oraz niewyjaśnienie wszelkich okoliczności, pominięcie stanowiska Ministra Edukacji Narodowej oraz interpretacji Ministra Infrastruktury w sprawie oceny obiektów budowlanych przeznaczonych na prowadzenie innych form wychowania przedszkolnego złożonej do akt sprawy. 2. naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. - braku umocowania po stronie pracownika do wydawania decyzji w imieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. 3. naruszenie art. 10 § 1 oraz art. 9 k.p.a., polegające na tym, iż organ administracji, pozbawił E. N. - właścicielkę punktu przedszkolnego czynnego udziału w postępowaniu. 4. naruszenie przepisów dotyczących stron postępowania administracyjnego, gdyż decyzja winna być skierowana do właściciela punktu przedszkolnego – E. N., 5. naruszenie art. 6, art. 7 oraz 107 § 1 k.p.a., polegające na odstąpieniu od wyjaśnienia i uzasadnienia decyzji, 6. błędną wykładnię przepisów ustawy Prawo budowlanego, a w szczególności art. 71 i 71a, polegającą na przyjęciu, że dla punktu przedszkolnego zachodzi konieczność zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego, 7. nieuwzględnienie i dokonanie błędnej interpretacji przepisów Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 161, poz.1080) oraz Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 czerwca 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 143, poz. 839), z których wynika, iż wyłącznym warunkiem tworzenia innych form wychowania przedszkolnego jest uzyskanie wpisu do ewidencji prowadzonej przez gminę właściwą ze względu na miejsce prowadzenia tych form, uzyskanie pozytywnej opinii Państwowej Straży Pożarnej oraz pozytywnej Opinii sanitarnej. 8. nieuwzględnienie stanowiska Ministerstwa Infrastruktury w sprawie oceny obiektów budowlanych przeznaczonych na prowadzenie innych form wychowania przedszkolnego. 9. przyjęcie, iż jedynym aktem, na podstawie którego organ administracyjny rozstrzygający sprawę zobowiązany jest orzekać jest Prawo budowlane, a nie obowiązują go przepisy szczególne m.in. ww. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej. 10. nierozróżnienie pojęcia "punktu przedszkolnego" i "przedszkola", co wywarło istotny wpływ na wynik sprawy. 11. nieuwzględnienie, że działalność punktu przedszkolnego usytuowana jest na parterze budynku którego łączna powierzchnia przeznaczona na działalność usługową nie przekracza 30%, co wynika z decyzji nr [...] o warunkach zabudowy, 12. nieuwzględnienie, że według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajduje się punkt przedszkolny przewidziany jest pod działalność usługową, 13. nieuwzględnienie, że na terenie posesji skarżący zapewnili wymagane decyzją o warunkach zabudowy 2 miejsca postojowe przeznaczone dla rodziców dzieci. Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, bądź uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji w całości i umorzenia postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż organy dokonały błędnej wykładni przepisów ustawy Prawo budowlanego, a w szczególności art. 71 i 71a, uznając, że dla punktu przedszkolnego zachodzi konieczność zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego. Zdaniem skarżących bez potrzeby zgłaszania właściwemu organowi administracji budowlanej mogli przeznaczyć część budynku mieszkalnego, do którego mieli prawo na zasadzie wspólnoty majątkowej małżeńskiej na działalność opiekuńczo- wychowawczą (punkt przedszkolny), zaś na podstawie odrębnych przepisów mieli jedynie obowiązek uzyskać akceptację innych organów w kwestii spełnienia wymogów sanitarno-epidemiologicznych i opiekuńczo-wychowawczych. które to warunki spełnili. W związku ze zmianami, które zostały wprowadzone 5 sierpnia 2010 r. ustawą o zmianie ustawy o systemie oświaty (Dz. U. Nr 149, poz. 991) wydane zostało rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 161. poz. 1080). Następnie w 2011 r. zostało ono zmienione rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 czerwca 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 143, poz. 839). Powyższe akty wykonawcze pozwoliły na tworzenie, obok istniejących w systemie przedszkoli, także punktów przedszkolnych i zespołów wychowania przedszkolnego, a tym samym na upowszechnianie dostępu do edukacji przedszkolnej. Warunkiem tworzenia innych form wychowania przedszkolnego zgodnie z ww. rozporządzeniem jest uzyskanie wpisu do ewidencji prowadzonej przez gminę właściwą ze względu na miejsce prowadzenia tych form. Złagodzenie obowiązujących przepisów dotyczyło obszaru ochrony przeciwpożarowej oraz sanitarno-epidemiologicznej. Inne formy wychowania przedszkolnego nie muszą spełniać wymagań dotyczących budynków użyteczności publicznej. Takie stanowisko potwierdził również Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt II OSK 785/10, w którym stwierdzono m.in. że działalność przedszkolna nie zmienia wymagań higieniczno-sanitarnych ani bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Tym samym nie zachodzi konieczność dokonywania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej zmiany sposobu użytkowania. Bezzasadne było przyjęcie, iż organ rozstrzygający sprawę zobowiązany był orzekać jedynie na podstawie ustawy Prawo budowlane. Tym samym uznał, iż nie obowiązuje go rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 161, poz.1080) oraz rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 czerwca 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania (Dz. U. Nr 143, poz. 839). Nadto decyzja wydana została przez osobę nieuprawnioną, pominięto właściciela punktu przedszkolnego jako stronę niniejszego postępowania, nie uwzględniono, że działalność punktu przedszkolnego usytuowana jest w budynku na parterze, w którym łączna powierzchnia przeznaczona na działalność usługową nie przekracza 30%, tj. 111m 2, przy ogólnej powierzchni budynku ponad 400m2, , nie uwzględniono, że według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego teren, na którym znajduje się punkt przedszkolny przewidziany jest pod działalność usługową, nie uwzględniono, że przed budynkiem znajduje się parking przeznaczony dla rodziców dzieci, Właścicielka punktu przedszkolnego mając na uwadze rozwój działalności chciała przekształcić punkt przedszkolny na przedszkole, dla którego wymagana jest zmiana użytkowania. W tym celu w dniu 5.09.2012r. uzyskała warunki zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania parteru budynku na przedszkole niepubliczne. Wykonała projekt zmiany sposobu użytkowania i uzgodniła go z rzeczoznawcą bhp, p.poż i sanepid. Dokonała zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania w dniu 31.01.2014r. Jednak organ architektoniczno-budowlany w dniu 4.04.2013r. wniósł sprzeciw do zamiaru zmiany sposobu użytkowania z powodu przedmiotowego postępowania. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów, skargę należało oddalić. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 71a ust. 4 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane - t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 (dalej: Prawo budowlane). Zgodnie z art. 71a ust. 1 Prawa budowlanego w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, właściwy organ, w drodze postanowienia: 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części; 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2. W toku całego postepowania administracyjnego nie było kwestionowane, że na parterze budynku przy ul. [...] w [...], prowadzona jest działalność określona jako "Niepubliczny Punkt Przedszkolny". Według oświadczenia E. N. – prowadzącej punkt przedszkolny, przebywa tam do 25 dzieci i został on utworzony w 2011 r. Mając na uwadze tak ustalony stan faktyczny organ słusznie wskazał, że zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, "przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń". Użycie przez ustawodawcę określenia "w szczególności" oznacza, że wymienione w tym przepisie zmieniające określone warunki rodzaje działalności zostały wymienione przykładowo. Podjęcie w budynku mieszkalnym działalności opiekuńczo-wychowawczej, zmienia warunki bezpieczeństwa pożarowego, higieniczno-sanitarne oraz pracy, w zakresie jakim odrębne przepisy tego wymagają. Jest to zmiana warunków, w tym: bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa pracy, osoby zajmujące się opieką nad dziećmi i personel pomocniczy, wykonują pracę w tych pomieszczeniach, higieniczno-sanitarnych, gdyż urządzenie punktu przedszkolnego wymaga spełnienia chociażby wymagań określonych w § 4 pkt. 7 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 sierpnia 2010 r. Natomiast pomieszczenia w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przed dopuszczeniem do użytkowania nie podlegają uzgodnieniom inspektora sanitarnego ani komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Ponadto uruchomienie przedszkola w budynku mieszkalnym wymusza potrzebę dostosowania obiektu dla potrzeb tej działalności (odpowiednie zaplecze socjalne, sanitarne, gastronomiczne, i in.), w tym, dostosowanie istniejących instalacji i urządzeń, dostaw mediów, a także związanych z odprowadzeniem zwiększonej ilości ścieków i odpadów stałych, oraz może powodować inne niż dotychczas obciążenia konstrukcji budynku, co wymaga oceny w tym zakresie. Użytkowanie obiektu z przeznaczeniem na cele wychowania przedszkolnego może także naruszać prawnie chronione interesy właścicieli sąsiednich nieruchomości, w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane. W związku z tym, w zależności od zakresu dokonanej zmiany sposobu użytkowania budynku, konieczne są pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami, które zostaną poddane ocenie właściwego organu. Odnosząc się do wydanej w dniu [...].09.2012r. na wniosek A. N. decyzji nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] ustalająca warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku (111m2) na przedszkole niepubliczne, wskazać należy iż nie pozostaje ona w bezpośrednim związku z przedmiotem sprawy, a zwłaszcza nie legalizuje samowolnie zmienionego sposobu użytkowania budynku. Słusznie organ nadzoru budowlanego wskazał, że nie ma prawnego znaczenia kwestia czy w przedmiotowym budynku prowadzony jest "niepubliczny punkt przedszkolny", "punkt przedszkolny", czy "przedszkole niepubliczne". W tym zakresie aktualna jest bowiem teza zawarta w wyroku z dnia 8.03.2013r. sygn. VII SA/Wa 2463/12 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż: "posiadanie pozytywnych opinii właściwych instytucji nie świadczy o braku konieczności zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania. Takie bowiem opinie mogą ewentualnie stanowić jeden z elementów zgłoszenia (art. 71 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego). Przy czym nie ma znaczenia czy prowadzoną działalność będzie się określać jako przedszkole" czy "punkt przedszkolny." W świetle dokonanych ustaleń faktycznych, podjęcie przedmiotowej działalności w zakresie wychowania przedszkolnego w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, winno być poprzedzone co najmniej stosownym zgłoszeniem zamiaru dokonania zmiany sposobu użytkowania oraz procedurą określoną w art 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Zgodnie z art. 71 ust. 2 tej ustawy, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części właściwemu organowi, skutkuje wdrożeniem procedury naprawczej, w trybie art. 71 a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Dlatego po dokonaniu ustaleń wynikających z oględzin przeprowadzonych [...] marca 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] zasadnie postanowieniem z dnia [...] maja 2013r. wstrzymał zmienione użytkowanie przedmiotowego budynku oraz nałożył na właścicieli obiektu obowiązek przedłożenia w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia postanowienia określonych dokumentów. Kontrola przeprowadzona w dniu [...].06.213r. wykazała, iż nie wstrzymano użytkowania budynku na cele wychowania przedszkolnego. Obiekt był użytkowany jak dotychczas. Ponadto, pomimo upływu z dniem [...].08.2013r., terminu do złożenia dokumentów określonych w postanowieniu z dnia [...] maja 2013r., obowiązek nie został wykonany. Fakt dalszego prowadzenia działalności w zakresie wychowania przedszkolnego potwierdzono w dniu [...] listopada 2013r. Zgodnie z art. 71 a ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane," w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, właściwy organ, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części." Wobec niewykonania zobowiązania nałożonego na właścicieli organ zobligowany był do wydania decyzji, o której mowa w art. 71 a ust. 4 ww. ustawy, a więc nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Organy nadzoru budowlanego działały na podstawie ustawy Prawo budowlane, a nie w oparciu o przytoczone w skardze akty prawne dotyczące form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich działania. Zgodność działalności prowadzonej w budynku przy ul. [...] w [...] z rozporządzeniami Ministra Edukacji Narodowej wskazanymi w skardze nie oznacza jednocześnie, iż dokonanie zmiany sposobu użytkowania tego budynku czyni zadość przepisom Prawa budowlanego. Nie ulega wątpliwości, iż podjęcie w budynku mieszkalnym działalności polegającej na prowadzeniu punktu przedszkolnego czy przedszkola, stanowi zmianę sposobu użytkowania obiektu w rozumieniu przepisu art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 71 ust. 2 zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi - w tym przypadku Prezydentowi [...]. A. N. i Z. N. nie dokonali takiego zgłoszenia, tym samym dopuścili się samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...] na cele wychowania przedszkolnego. Odnosząc się do zarzutów, jakoby powierzchnia przeznaczona w przedmiotowym obiekcie na działalność usługową nie przekraczała 30 % tego budynku, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy Prawo budowlane budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym jest budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nie przekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku. Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika natomiast, iż powierzchnia budynku przy ul. [...] użytkowana na inne cele niż mieszkalne stanowi ponad 30 % tego obiektu, gdyż z umowy najmu w/w budynku zawartej dnia 25 marca 2009r. wynika, iż powierzchnia lokalu użytkowego w tym obiekcie wynosi 300 m2. Mając na uwadze zarzuty skarżących, co do błędnego określenia adresata obowiązków związanych z samowolną zmianą sposobu użytkowania obiektu, którym w opinii A. N. i Z. N. powinna być właścicielka punktu przedszkolnego – E. N., należy wskazać, iż niezależnie od tego, kto dokona samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu, odpowiedzialność za takie działanie ponosi właściciel obiektu. Dlatego stroną postępowania, a jednocześnie adresatem rozstrzygnięć podejmowanych na podstawie art. 71 a ust. 1 i 4 Prawa budowlanego, jest właściciel, ewentualnie zarządca obiektu (wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 marca 2013r., sygn. akt: II SA/Kr 1776/12, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2013r., sygn. akt: II SA/G1 864/12). Organ I instancji słusznie wskazał współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w [...] – A. N. i Z. N. jako adresatów rozstrzygnięć zapadłych w postępowaniu administracyjnym w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania tego obiektu. Zdaniem Sądu, stanowisko organów obu instancji zostało obszernie wyjaśnione, czyniąc zadość art. 107 § 1 K.p.a. Całkowicie bezzasadny był zarzut skarżących, co do wydania decyzji organu I instancji przez osobę nieuprawnioną. Kwestionowane rozstrzygnięcie było opatrzone podpisem z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Bez znaczenia dla sprawy było to, czy działalność związana ze sprawowaniem opieki nad dziećmi prowadzona jest tylko na parterze budynku, czy też również na drugiej kondygnacji budynku. Sąd podziela stanowisko organów, że podjęcie w budynku mieszkalnym działalności związanej z opieką nad dziećmi, polegającej na prowadzeniu punktu przedszkolnego stanowi zmianę sposobu użytkowania obiektu w rozumieniu przepisu art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, wiąże się ze zmianą warunków bezpieczeństwa pożarowego, pracy, zdrowotnego, higieniczno-sanitarnego, układu obciążeń. Niepodporządkowanie się nakazowi wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego, jak również niewykonanie w terminie obowiązku przedłożenia wymaganych dokumentów obligowało organ nadzoru budowlanego, stosownie do dyspozycji art. 71a ust. 4, do wydania decyzji, nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Nakaz przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania, wynikający z tego przepisu jest bezwzględnym obowiązkiem, którego niewykonanie wiązało by się z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu, w świetle powyższych rozważań, rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego, przedstawione w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, należy uznać za odpowiadające przepisom prawa. Nie można zgodzić się z zarzutami skargi, że organ nie wyjaśnił stronie przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, jak również że nie odniósł się do faktów istotnych dla sprawy. Wydając zaskarżoną decyzję organ oparł się dowodach takich jak; protokół z oględzin przeprowadzonych w dniu [...].03.2013 r. i w dniu [...].11.2013 r., materiał zdjęciowy dołączony do protokołów kontroli, pisma i twierdzenia stron postępowania. Bezzasadny jest zarzut błędnej wykładni art. 71 ustawy – Prawo budowlane, poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż w budynku przy [...] w [...] doszło do zmiany sposobu użytkowania, gdyż organ dokonał prawidłowych ustaleń w tym zakresie, wszechstronnej oceny okoliczności sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnił w sposób wymagany przez przepisy kpa. Odnosząc się do powołanego w uzasadnieniu skargi wyroku NSA z dnia 5 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 785/10 wskazać należy, iż został on wydany w konkretnej, innej sprawie i nie jest wiążący dla Sądu w niniejszej sprawie. Z przedstawionych wyżej przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.