VII SA/Wa 51/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu [...]grudnia 2014 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]. W dniu 25 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. S. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący podniósł, że jeśli sąd wezwał go do uiszczenia wpisu od skargi, nadesłania odpisów skargi, doręczył odpis odpowiedzi na skargę oraz pouczył o treści art. 46, 47, 70 § 1 i 2, 210 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) mógł on domniemywać, że Sąd uznał, że skarga została wniesiona w terminie. Ponadto skarżący wskazał, że w dniu 19 listopada 2014 r. otrzymał pismo od [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zakończone i ta informacja dla skarżącego stanowiła podstawę wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący w uzasadnieniu swojego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazał również, że dopiero ostateczne utrzymanie stanowiska Gminy H. i odrzucenie wniosków części zainteresowanych stron spowodowało, że złożył skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Na podstawie zaś art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zdaniem Sądu zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Zasada ta nie ma jednak charakteru bezwzględnego, zgodnie bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, bez swojej winy sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 87 § 2 p.p.s.a., to na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ocena braku winy w uchybieniu terminowi należy do sądu. Dokonana ocena powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. W związku z tym przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu (postanowienie NSA z dnia 27 marca 2012 r., II OZ 221/12, LEX nr 1138266). Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzja z dnia 4 listopada 2014 r. została doręczona skarżącemu 10 listopada 2014 r. W związku z tym, termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 11 grudnia 2014 r. Z akt sprawy wynika, że skarga S. K. została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 16 grudnia 2014 r., a zatem z uchybieniem terminu. Skarżący pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, postanowienie z dnia 25 marca 2015 r. o odrzuceniu skargi jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia obioru, znajdującego się w aktach odebrał w dniu 2 kwietnia 2015 r. natomiast jak wskazuje we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okoliczności, które spowodowały uchybienie terminu ustały 19 listopada 2014 r. Zdaniem Sądu z zestawienia tych dat jednoznacznie wynika, iż skarżący uchybił siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu skarżący powołując się na fakt, że Sąd wezwał go do uiszczenia wpisu od skargi, nadesłania odpisów skargi, doręczył odpis odpowiedzi na skargę oraz pouczył o treści art. 46, 47, 70 § 1 i 2, 210 § 1 p.p.s.a. domniemywał, że Sąd uznał, że skarga została wniesiona w terminie nie spełnia przesłanek z art. 87 § 2 p.p.s.a. Natomiast argument, że skarżący otrzymał w dniu 19 listopada 2014 r. pismo od [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zakończone i ta informacja dla skarżącego stanowiła podstawę wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest argumentem zupełnie chybionym z uwagi na dyspozycję art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, które skarżącemu zostało doręczone w dniu 10 listopada 2014 r. Argument skarżącego zawarty we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, że dopiero ostateczne utrzymanie stanowiska Gminy H. i odrzucenie wniosków części zainteresowanych stron spowodowało, że skarżący złożył skargę również nie może być uwzględniony. Przesłanka ta mogłyby być badana ewentualnie pod kątem zawieszenia postępowania. Zdaniem sądu, skarżący na nie uprawdopodobnił, a nawet nie wskazał przesłanek uprawdopodobniających brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.