VII SA/Wa 516/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). VII SA/Wa 516/13 UZASADNIENIE Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013r. na podstawie art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku T. K. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...]10.2012r., umarzającej postępowanie w sprawie uchylenia na podstawie art. 161 K.p.a. decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...].08.1983r., zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej pozwolenia na budowę ogrodzenia na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...] - odmówił przywrócenia terminu. W uzasadnieniu organ podał, że decyzją z dnia [...].10.2012r., Wojewoda [...]umorzył postępowanie w sprawie uchylenia na podstawie art. 161 K.p.a. decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...].08.1983r., zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej pozwolenia na budowę ogrodzenia na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. Jak wynikało ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzja Wojewody [...] z dnia [...].10.2012r., została doręczona T. K. w dniu 10.11.2012r. Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a., termin na wniesienie odwołania od w/w decyzji upłynął w dniu 24.11.2012r. Podaniem nadanym w dniu 8.12.2012r. T. K. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].10.2012r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania T. K. wniosła odwołanie. Organ wskazał, że stosownie do art. 58 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania T. K. załączyła dokumentację medyczną - kartę informacyjną, kartę konsultacji lekarskiej, datowane na dzień 10.11.2012r. oraz zaświadczenia lekarskie. W treści zaświadczenia z dnia 17.11.2012r. w rubryce "Cel wydania zaświadczenia" - wskazano: "Od 7 dni ostry bólowy kręgosłupa lędźwiowego, zalecane leżenie, odpoczynek. Natomiast w treści zaświadczenia lekarskiego z dnia 3.12.2012r. zawarto informację o przewlekłej chorobie narządu ruchu, obecnie w stanie zaostrzenia. W ocenie organu z powyższych zaświadczeń z dnia 17.11.2012r. i z dnia 3.12.2012r., jak również z pozostałej dokumentacji lekarskiej nie wynikało jak długo trwała i w jakiej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu. W związku z powyższym wnioskodawczym nie uprawdopodobniła, że wskazywane przez nią okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu, jak również, że został zachowany termin, o którym mowa w art. 58 Kpa. Zaświadczenia wskazywały, że w czasie od 10.11.2012r. do 17.11.2012r. T. Kretowicz cierpiała na ból kręgosłupa. Natomiast nie wynikało z nich, że nie mogła wnieść odwołania do dnia 24.11.2012r. Ponadto z dokumentów tych nie wynikało, że stan zdrowia wnioskodawczym uniemożliwiał dokonanie czynności, w tym wyręczenie się inną osobą. Dodatkowo zaświadczenie z dnia 3.12.2012r. zostało wydane już po upływie terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem organu zaświadczenie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Nie wyklucza bowiem ono możliwości dokonania czynności procesowej przez strony (wyrok NSA z dnia 4.11.1998r., sygn. akt III SA 1243/97). Długotrwała niedyspozycja, nie wyklucza dokonania konkretnej czynności procesowej np. sporządzenia odwołania i nadania tego pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika (wyrok NSA z dnia 22.04.1998r., sygn. akt SA/Sz 1435/97. W przedmiotowej sprawie skarżąca przedstawiła zaświadczenia lekarskie, wskazujące, że w dacie doręczenia decyzji, jak również w okresie upływu terminu do wniesienia odwołania była chora. Dokumentacja nie wskazuje, że opisane dolegliwości i przyjmowane środki uniemożliwiały samodzielne napisanie odwołania, jak i zlecenie tej czynności osobie trzeciej (wyrok NSA z dnia 14.11.1995r. sygn. akt SA/Wr 236/95). Zgodnie z art. 58 § 1 i 2 przywrócenie terminu jest możliwe, o ile łącznie zaistnieją wymienione w nim przesłanki. Tym samym stwierdzenie braku którejkolwiek z nich oznacza obowiązek negatywnego rozpatrzenia prośby przez właściwy organ administracji. T. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia [...] stycznia 2013r. W jej uzasadnieniu oprócz zarzutów merytorycznych skierowanych do decyzji Wojewody [...] z dnia [...].10.2012r., wskazała, że stan zapalny kręgosłupa i stawów uniemożliwiał jej poruszanie się. Wymagała opieki osób trzecich i została zabrana do rodziny, pozostawiając w domu całą dokumentację. Nikt oprócz niej nie był w stanie odszukać potrzebnych do danej sprawy dokumentów. Musiała poczekać na możliwość powrotu do domu i wówczas sporządziła odwołanie z przedmiotowym wnioskiem. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269ze zm.), kontroluje jedynie legalność zaskarżonego aktu, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. dalej: p.p.s.a.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia, w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które mogłyby skutkować jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Zasadnicze znaczenie dla oceny rozstrzygnięcia zaskarżonego w tej sprawie ma regulacja zawarta w art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Stosownie do art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Cytowane przepisy uzależniają przywrócenie terminu od łącznego spełnienia czterech przesłanek, tj. 1) wniesienia przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, 2) dochowania 7 - dniowego terminu (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, 3) uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, 4) dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Zdaniem organu nie została spełniona przesłanka uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Przeprowadzona przez organ ocena wystąpienia przesłanek do przywrócenia terminu była prawidłowa. Zdaniem Sądu okoliczności wskazane we wniosku T. K. nie uzasadniały przywrócenia ww. terminu. Z utrwalonego orzecznictwa NSA wynika, że oceniając brak winy w uchybieniu terminu, organ administracji publicznej powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Brak winy strony zachodzi tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Kryterium braku winy nie będzie spełniać okoliczność nieznajomość prawa. Choroba może uzasadniać przywrócenie terminu, ale tylko w sytuacji gdy jest nagła bądź uniemożliwia stronie dokonanie czynności nawet przy pomocy innych osób. Nawet przewlekła choroba nie stanowi nagłej przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie (wyrok z 7 grudnia 2006 r. sygn. akt II OSK 66/06, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; wyrok z 14 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 277/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Odnosząc powyższe do realiów rozpatrywanej sprawy wskazać trzeba, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że jej choroba uniemożliwiała terminowe wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2012r. Same twierdzenia strony zawarte w skardze potwierdzają, iż skarżąca mogła skorzystać z pomocy osób trzecich - rodziny u której przebywała . Podkreślić trzeba, że ani organ ani Sąd nie negują faktu choroby skarżącej, która została dostatecznie wykazana dokumentacja lekarską. Niemniej jednak to rzeczą strony było uprawdopodobnienie, że choroba ta uniemożliwiała nie tylko osobiste dokonanie czynności, ale też wyręczenie się inną osobą. Przede wszystkim choroba skarżącej nie miała nagłego charakteru. Nic nie wskazuje na to, że w okresie 14 dni, gdy biegł termin na wniesienie odwołania jej objawy były cały czas tak nasilone że uniemożliwiły terminowe wniesienie odwołania. Organ trafnie zauważył, że w treści zaświadczenia z dnia 17.11.2012r. wskazano, iż "od 7 dni ostry bólowy kręgosłupa lędźwiowego, zalecane leżenie, odpoczynek. Zatem z przedłożonych zaświadczeń z dnia 17.11.2012r. i z dnia 3.12.2012r., jak również z pozostałej dokumentacji lekarskiej nie wynikało jak długo trwała niedyspozycja ruchowa i czy uniemożliwiała skarżącej poruszanie się przez 14 dni. Odwołanie nie jest tak sformalizowane, aby jego złożenie było skomplikowaną czynnością wymagającą szczególnej wiedzy, co potwierdza wniesiony przez skarżąca środek odwoławczy. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji (zob. art. 128 k.p.a.). W szczególności odwołanie nie wymagało uzasadnienia, a skarżąca w toku wieloletniego postępowania administracyjnego nabyła znajomość procedury. W świetle tych okoliczności złożenie odwołania z uchybieniem terminu świadczy, że skarżąca zaniedbała swoje interesy, a to wyklucza możliwość wnioskowanego przywrócenia terminu. Zatem, organ miał pełne podstawy do odmowy przywrócenia terminu w tej sprawie. Nie znajdując podstaw do uwzględniania skargi orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.