VII SA/Wa 524/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska – Jaroszewicz, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przepisów rozporządzenia przez przewoźnika lotniczego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...] Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016r. stwierdzającej brak naruszenia przez przewoźnika przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i stwierdził naruszenie przez przewoźnika sp. z o.o. [...] art. 9 ust. 1 lit a - c oraz ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 poprzez zaniedbanie otoczenia [...] bezpłatnie opieką na czas oczekiwania na późniejszy start oraz naruszenie przez przewoźnika art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 poprzez zaniedbanie wręczenia [...] pisemnej informacji na temat odszkodowania i pomocy. Jednocześnie w związku ze stwierdzonymi naruszeniami nałożył na przewoźnika karę w wysokości 1.000,- zł (słownie: jeden tysiąc 00/100). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że [...] posiadał rezerwację na lot w dniu 22 września 2015r. na trasie [...] , o oznaczeniu kodowym [...] z planową godziną startu 18:35 UTC(PL); planowana godzina lądowania 22:40 czasu lokalnego. Lot odbył się, jednakże został wykonany z opóźnieniem wynoszącym 14 godzin i 52 minut w wylocie oraz 14 godzin i 43 minuty w przylocie, tj. został zrealizowany w dniu 23 września 2015r. w godzinach 7:37 – 10:23 UTC. Strona skarżąca odbyła podróż opóźnionym lotem. Prezes tut. Urzędu w świetle znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji meteorologicznej dla lotniska na [...] w dniu 22 września 2015r za wiarygodne uznał wyjaśnienia przewoźnika lotniczego, iż w dniu zdarzenia od godziny 15:20 UTC na lotnisku w [...] występowały silne opady deszczu, a w godzinach od 16 : 50 UTC do 18:50 UTC nad lotniskiem tym wystąpiła burza, która doprowadziła do uszkodzenia drogi startowej na tym lotnisku, a w rezultacie do zamknięcia o godzinie 18:25 UTC lotniska, co potwierdza treść depeszy NOTAM serii [...] A nr [...] z dnia 22 września 2015r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wskazał, iż z utrwalonej wykładni art. 5-7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 dokonywanej przez Trybunał Sprawiedliwości bez względu na fakt czy lot jest opóźniony w rozumieniu art. 6 rozporządzenia, czy odwołany, pasażer tego lotu ma prawo do odszkodowania. Jedyną przesłanką wyłączającą odpowiedzialność przewoźnika jest kwestia opóźnienia, które nie może wynosić trzech godzin i więcej, a także zaistnienia okoliczności, które nazwano nadzwyczajnymi, co najistotniejsze jednak, których zaistnienie udowodni (dowiedzie) przewoźnik (zob. wyrok TS z dnia 19 listopada 2009r. w sprawach połączonych C-402/07 i C-432/07 w postępowaniu Ch. Sturgeon i in. oraz w wyroku z dnia 23 października 2012 r. w sprawie C-581/10 i C-629/10 w postępowaniu E. Nelson i in., wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27-03-2014r., sygn. akt IOSK 1971/12). Należy zatem przyjąć, że pasażerom rejsów opóźnionych w przylocie o co najmniej trzy godziny co do zasady należy się odszkodowanie tak jak pasażerom rejsów odwołanych, chyba że przewoźnik uwolni się od odpowiedzialności odszkodowawczej poprzez wykazanie, że opóźnienie lotu jest spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków, to jest okoliczności, które pozostają poza zakresem skutecznej kontroli przewoźnika lotniczego. W myśl motywu 14 zd. 2 preambuły rozporządzenia (WE) nr 261/2004 nadzwyczajne okoliczności mogą, w szczególności, zaistnieć w przypadku destabilizacji politycznej, warunków meteorologicznych uniemożliwiających dany lot, zagrożenia bezpieczeństwa, nieoczekiwanych wad mogących wpłynąć na bezpieczeństwo lotu oraz strajków mających wpływ na działalność przewoźnika. Ponadto w świetle motywu 15 preambuły rozporządzenia (WE) nr 261/2004 za nadzwyczajne okoliczności powinno się uważać sytuację, gdy decyzja kierownictwa lotów w stosunku do danego samolotu spowodowała danego dnia powstanie dużego opóźnienia, przełożenie lotu na następny dzień albo odwołanie jednego lub więcej lotów tego samolotu pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków przez zainteresowanego przewoźnika, by uniknąć tych opóźnień lub odwołań lotów. Nie budzi wątpliwości organu, iż do opóźnienia skarżonego lotu doszło w wyniku zbiegu nadzwyczajnych zdarzeń tj. warunków pogodowych i ograniczeń ruchowych wprowadzonych przez zarządzającego lotniskiem na [...] spowodowanym niemożnością eksploatacji pasa startowego. Skoro zwolnienie z odpowiedzialności odszkodowawczej powoduje wystąpienie choćby jednej nadzwyczajnej okoliczności, to tym bardziej skutek taki powoduje zbieg nadzwyczajnych okoliczności, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Jednocześnie wskazał, iż niedopuszczalnym jest by przewoźnik lotniczy, powołując się na interes innych pasażerów w przewiezieniu ich w rozsądnym terminie, mógł znacznie poszerzać sytuacje, w których mógłby odmówić w uzasadniony sposób pasażerom przyjęcia na pokład, odwołać lot czy też znacznie go opóźnić (por. wyrok TS w sprawie C-22/11 w postępowaniu: Finnair Oyj p-ko T. Lassooyowi, EU:C:2012:604, pkt 34). Oznacza to, iż dla odpowiedzialności odszkodowawczej przewoźnika ma znaczenie jedynie przyczyna dla której doszło do opóźnienia lotu - nie ma zaś znaczenia to, że nie wylądował na lotnisku na [...] bezpośrednio po przywróceniu do eksplantacji pasa startowego, gdyż niezwłoczne przewiezienie pasażerów skarżonego lotu powodowałoby, że prawo pasażerów innych lotów do terminowego przewozu zostałoby naruszone. Z uwagi na okoliczność, iż do opóźnienia skarżonego lotu doszło w bezpośrednim zbiegu nadzwyczajnych zdarzeń tj. warunków pogodowych i ograniczeń ruchowych wprowadzonych przez zarządzającego lotniskiem na [...] spowodowanym niemożnością eksploatacji pasa startowego - należy stwierdzić, iż przewoźnik dowiódł, że do przedmiotowego opóźnienia doszło w następstwie zaistnienia okoliczności wyłączających jego odpowiedzialność - a tym samym, iż zaszły warunki określone w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 wyłączające obowiązek przewoźnika lotniczego zapłaty pasażerom skarżonego lotu odszkodowania określonego w art. 7 rozporządzenia. Tym samym przewoźnik nie naruszył obowiązku, o którym mowa w art. 7 ust 1 lit b rozporządzenia (WE) nr 261/2004. W myśl art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004: "Obsługujący przewoźnik lotniczy dba o to, aby w punkcie odpraw pasażerów była umieszczona w miejscu widocznym dla pasażerów czytelna informacja zawierająca następujący tekst: "Jeżeli odmówiono Państwu przyjęcia na pokład lub Państwa lot został odwołany lub opóźniony o co najmniej dwie godziny, możecie Państwo poprosić obsługę na stanowisku odpraw lub w punkcie przyjęć pasażerów na pokład samolotu o tekst określający przysługujące Państwu prawa, w szczególności w odniesieniu do odszkodowania i należnej Państwu pomocy". Zgodnie z art. 14 ust. 2 zd. 2 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 obsługujący przewoźnik wręcza odpowiednią informację o przepisach na temat odszkodowania i pomocy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 261/2004 każdemu pasażerowi dotkniętemu opóźnieniem o co najmniej dwie godziny. Jednym z obowiązków przewoźnika lotniczego jest obowiązek informowania pasażerów o przysługujących im prawach. Określony w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 tworzy całościowy system udzielenia przez przewoźnika lotniczego informacji o przysługujących prawach, system, który ma gwarantować możliwość pełnego dostępu do informacji o przysługujących prawach, (wyrok NSA w Warszawie z dnia 15 stycznia 2013r. sygn. akt I OSK 1412/11). Nie jest wystarczające ograniczenie obowiązków przewoźnika do zamieszczenia informacji w punkcie odpraw, a także nie jest wystarczające umieszczenie w karcie pokładowej informacji, że pasażer może zwrócić się o doręczenie mu informacji o przysługujących mu prawach. Nawet zapoznanie się z taką informacją nie czyni zadość wymaganiu poinformowania pasażera o przysługujących mu prawach, gdyż pasażer, co najwyżej wie z takiej informacji, że może domagać się udzielenia mu pełnej informacji (wyrok WSA w Warszawie z dnia 28-04-2011, sygn. akt VII SA/Wa 2208/10). Prezes tut. Urzędu za wiarygodne uznał wyjaśnienia strony skarżącej, iż odbył on podróż opóźnionym lotem, a przewoźnik lotniczy nie otoczył go opieką na czas oczekiwania na późniejszy start, gdyż wyjaśnieniom tym nie przeczy żaden z dowodów zgromadzonych w sprawie, a w szczególności treść faktury VAT z dnia 31-10-2015 nr [...] wystawionej przez sp. z o.o. [...] PL oraz treść noty obciążeniowej z dnia 14-12-2015r. nr [...] wystawionej przez sp. z o.o. [...] Zdaniem organu żaden z tych dokumentów nie czyni zadość wymogom art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016, poz. 710), a w szczególności nie wskazuje nazwy (rodzaju) towaru lub usługi ani też miary i ilości (liczby) dostarczonych towarów lub zakresu wykonanych usług. W ocenie Prezesa ULC właściwa organizacja przedsiębiorstwa przewoźnika pozwala mu na dokumentowanie faktu wiązania się z powyższych obowiązków poprzez zebranie od pasażerów podpisów, którymi pokwitowali otrzymanie informacji o prawach pasażera lub bonu podróżnego uprawniającego do skorzystania z usług z zakresu opieki. Z uwagi na powyższe należało stwierdzić, iż w zakresie opieki przysługujące stronie skarżącej uprawnienie zostało naruszone. Przewoźnik lotniczy dopuścił się też względem strony do naruszenia uprawnień w zakresie obowiązku informacyjnego o przepisach na temat odszkodowania i pomocy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...] reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie przepisu : 1) art. 15 w zw. z art. 138 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) - zwanej dalej "k.p.a." poprzez nierozpatrzenie w całości sprawy, tj. pomimo uchylenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2016r w całości organ pominął w decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. rozstrzygnięcie w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) Nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów. Ponadto decyzji zarzucił naruszenie przepisów: art. 7 i 77 k.p.a. - poprzez pominięcie w całości stanowiska (wyjaśnień) Skarżącej oraz nieuwzględnienie okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, art. 7 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 261/2004 poprzez jego niezastosowanie, Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2016 r. w części dotyczącej braku rozstrzygnięcia przez organ sprawy w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 261/20 04. Ewentualnie wniósł o uchylenie decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 13 grudnia 2016 r. w części dotyczącej braku rozstrzygnięcia przez organ sprawy w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 261/2004. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Ponadto od dnia wejścia w życie Traktatu akcesyjnego z dnia 16 kwietnia 2003 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864) na mocy, którego Polska stała się członkiem Unii Europejskiej, kontrola sądu administracyjnego obejmuje również zgodność rozstrzygnięć organów administracji publicznej z prawem wspólnotowym rozumianym jako całokształt dorobku prawnego Wspólnoty Europejskiej, w tym zasad ogólnych prawa wspólnotowego, interpretowanych oraz stosowanych w sposób jednolity na całym obszarze Unii Europejskiej. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem kontrolowana decyzja Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 13 grudnia 2016 r. nie narusza prawa. Zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, w przypadku odwołania lotu obsługujący przewoźnik lotniczy powinien wypłacić pasażerowi odszkodowanie na zasadach określonych w art. 7 ww. rozporządzenia w kwocie zależnej od długości trasy przelotu. Okoliczności wyłączające odpowiedzialność odszkodowawczą przewoźnika określone zostały w art. 5 ust. 1 lit. c) pkt. i, ii, iii oraz art. 5 ust. 3 ww. rozporządzenia. Artykuł 5 ust. 3 stanowi, że obsługujący przewoźnik nie lotniczy nie jest zobowiązany do wypłaty rekompensaty przewidzianej w art. 7, jeżeli może dowieść, że odwołanie lotu jest spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków. W punkcie 14 Preambuły ww. rozporządzenia wskazano, że zobowiązania przewoźników lotniczych powinny być ograniczone lub ich odpowiedzialność wyłączona w przypadku gdy zdarzenie jest spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków. Okoliczności te mogą, w szczególności, zaistnieć w przypadku destabilizacji politycznej, warunków meteorologicznych uniemożliwiających dany lot, zagrożenia bezpieczeństwa, nieoczekiwanych wad mogących wpłynąć na bezpieczeństwo lotu oraz strajków mających wpływ na działalność przewoźnika. W niniejszej sprawie [...] miał potwierdzoną rezerwację na lot nr [...] w dniu [...] września 2015r. na trasie [...] , obsługiwany przez przewoźnika sp. z o.o. [...] z planową godziną startu 18:35 UTC(PL); planowana godzina lądowania 22:40 czasu lokalnego. Lot odbył się, jednakże został wykonany z opóźnieniem wynoszącym 14 godzin i 52 minut w wylocie oraz 14 godzin i 43 minuty w przylocie. Lot został zrealizowany w dniu następnym 23 września 2015r. w godzinach 7:37 – 10:23 UTC i skarżący odbył podróż opóźnionym lotem. Przyczyną opóźnienia lotu były złe warunki pogodowe silne opady deszczu na lotnisku w [...] , które wystąpiły dniu 22 września 2015r od godziny 15:20 UTC, a w godzinach od 16 : 50 UTC do 18:50 UTC nad lotniskiem tym wystąpiła burza, która doprowadziła do uszkodzenia pasa startowego. W rezultacie pas startowy został zamknięty o godzinie 18:25 UTC , co potwierdza treść depeszy NOTAM serii [...] nr [...] z dnia [...] września 2015r. Zaistnienie powyższych okoliczności spowodowało, że organ prawidłowo uznał, iż przewoźnik wykazał zaistnienie nadzwyczajnych okoliczności, niezależnych od jego woli i niemożliwych do usunięcia. Opóźnienie rejsu spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności niezależnych od przewoźnika i niemożliwych do usunięcia spowodowało, że nie miał on obowiązku wypłaty skarżącemu odszkodowania określonego w art. 7 rozporządzenia nr 261/2004. Nieuzasadniony jest zarzut rażącego naruszenia art. 15 w zw. z art. 138 § 1 i 2 k.p.a. które w ocenie skarżącego miało polegać na braku rozstrzygnięcia sprawy przez Prezesa ULC w zakresie art. 7 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) Nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. Z uzasadnienia decyzji wynika, że Prezes ULC nie stwierdził naruszenia art. 7 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) Nr 261/2004. Natomiast w sentencji decyzji Prezes ULC stosownie do art. 205a ustawy Prawo lotnicze miał jedynie obowiązek stwierdzić naruszenie prawa, określić zakres nieprawidłowości oraz nałożyć karę pieniężną, a wobec stwierdzenia naruszenia np. art. 7 określić również obowiązek i termin jego usunięcia. Jednym z obowiązków przewoźnika lotniczego jest obowiązek informowania pasażerów o przysługujących im prawach określony w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 261/2004. Zgodnie z art. 14 ust. 2 zd. 2 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 obsługujący przewoźnik wręcza odpowiednią informację o przepisach na temat odszkodowania i pomocy każdemu pasażerowi dotkniętemu opóźnieniem o co najmniej dwie godziny. Nie jest wystarczające ograniczenie obowiązków przewoźnika do zamieszczenia informacji w punkcie odpraw, a także nie jest wystarczające umieszczenie w karcie pokładowej informacji, że pasażer może zwrócić się o doręczenie mu informacji o przysługujących mu prawach. Nawet zapoznanie się z taką informacją nie czyni zadość wymaganiu poinformowania pasażera o przysługujących mu prawach, gdyż pasażer, co najwyżej wie z takiej informacji, że może domagać się udzielenia mu pełnej informacji (wyrok WSA w Warszawie z dnia 28-04-2011, sygn. akt VII SA/Wa 2208/10). W niniejszej sprawie Prezes tut. Urzędu trafnie ustalił, iż przewoźnik lotniczy nie otoczył skarżącego opieką na czas oczekiwania na późniejszy start. Wyjaśnienia skarżącego o braku zapewnienia opieki należało uznać za wiarygodne bowiem przewoźnik lotniczy nie wykazał aby było inaczej. Z przedłożonych przez przewoźnika dowodów, a w szczególności treść faktury VAT z dnia 31-10-2015 nr [...] [...] wystawionej przez sp. z o.o. [...] oraz treści noty obciążeniowej z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...] wystawionej przez sp. z o.o. [...] brak jest określenia rodzaju dostarczonych towarów lub zakresu wykonanych usług. Zgodzić należy się z organem, iż żaden z tych dokumentów nie czyni zadość wymogom art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, a w szczególności nie wskazuje nazwy (rodzaju) towaru lub usługi ani też miary i ilości (liczby) dostarczonych towarów lub zakresu wykonanych usług. Prezes ULC także trafnie wskazał, że właściwa organizacja przedsiębiorstwa przewoźnika pozwala mu na dokumentowanie faktu wywiązania się z powyższych obowiązków poprzez zebranie od pasażerów podpisów, którymi pokwitowali otrzymanie informacji o prawach pasażera lub bonu podróżnego uprawniającego do skorzystania z usług z zakresu opieki. Skoro przewoźnik lotniczy nie wskazał żadnego dowodu wskazującego, iż wywiązał się on względem strony skarżącej z obowiązku informacyjnego, a z uwagi na poczynione przez organ rozpatrujący wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, z których wynika, iż przewoźnik lotniczy naruszył względem strony skarżącej obowiązek opieki, a które to ustalenie wyłączyło możliwość zastosowania domniemania, o którym mowa w art. 209b ust. 4 ustawy prawo lotnicze - należało za wiążące przyjąć wskazania pasażera zawarte we wniesionej skardze, że przewoźnik zaniechał względem niego tego obowiązku, a tym samym stwierdzić, że przewoźnik lotniczy naruszył względem strony skarżącej obowiązek informacyjny. Stosownie do art. 209b ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo lotnicze i załącznika nr 2 do tej ustawy, kto działa z naruszeniem obowiązków lub warunków wynikających z przepisów rozporządzenia nr 261/2004/WE podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 4800 zł. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 2 do ustawy - Prawo lotnicze. Zgodnie z pkt. 1.3 załącznika nr 2 do w/w ustawy naruszenie obowiązku opieki, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 261/2004, podlega karze pieniężnej od 200 do 4800. Biorąc pod uwagę okoliczność, iż przewoźnik lotniczy dopuścił się względem strony skarżącej naruszenia obowiązku opieki zarówno w zakresie podstawowych potrzeb życiowych jak i w zakresie zakwaterowania, a także mając na uwadze czas oczekiwania przez stronę skarżącą na późniejszy start Prezes ULC zasadnie nałożył na przewoźnika karę pieniężną za stwierdzone naruszenie w wysokości 600,- zł (słownie sześćset). Biorąc pod uwagę okoliczność, iż przewoźnik lotniczy dopuścił się względem strony skarżącej naruszenia obowiązku informacyjnego, co skutkowało tym, że strona ta nie mogła się skutecznie domagać realizacji przez przewoźnika przysługujących jej praw zarówno w zakresie podstawowych potrzeb życiowych jak i w zakresie zakwaterowania, a także mając na uwadze czas oczekiwania przez stronę skarżącą na późniejszy start Prezes ULC zasadnie nałożył na przewoźnika karę pieniężną za stwierdzone naruszenie w wysokości 400,- zł (słownie: czterysta). Mając na uwadze, iż w sprawie został dokładnie wyjaśniony stan faktyczny w rozumieniu art. 7 k.p.a. jak również został wyczerpująco rozpatrzony cały materiał dowodowy zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., a ponadto decyzja odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji wyroku.