VII SA/Wa 533/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2009 r. sprawy ze skargi D. W., M. W. na niewykonanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyroku z dnia 28 kwietnia 2005 r. wydanego w sprawach 7/IVSA 3127 - 3130/03 i wyroku w sprawie VIISA/Wa 1820/04 I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. W. z Kancelarii Indywidualnej przy ul. [...] lok. [...] w W.: tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych), w tym: tytułem opłaty kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych). Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie 7/IV SA 3127-3130/05 oddalił skargę M. W., D. W., J. W. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Pismem z dnia 7 listopada 2005 r. D., M., J. i M. W. wnieśli skargę na bezczynność organu w stosunku do zaskarżonych orzeczeń Sądu w sprawie 7/IVSA 3127-3130/05 oraz w sprawie VII SA/WA 1820/04, w rozumieniu art. 35 k.p.a. Skarżący wezwali do załatwienia sprawy i wydania merytorycznych decyzji przez organ, wskazując na posiadany interes prawny. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że wyrokiem z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt VII SA/WA 1820/04 Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu wojewódzkiego. Pismem z dnia 5 października 2005 r. przekazano do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] kopię ww. wyroku, warz z aktami sprawy, celem rozpatrzenia zgodnie z jego sentencją. Organ wskazał, że szczegółowe wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie zawarł w piśmie z dnia 23 listopada 2005 r. znak: [...], skierowanym do skarżących w związku ze skargą jaką wnieśli na bezczynność organu. W piśmie tym organ wskazał, że w dniu 23 września 2005 r. powiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postępowanie to decyzją z dnia [...] października 2005 r. znak : [...] umorzono a rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone. Odnosząc się do pozostałych zarzutów organ wskazał, że sprawy oznaczone przez skarżących pod sygnaturami "IV SA 3127-3130/03" są najprawdopodobniej sprawami zawisłymi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny we Wrocławiu w związku ze skargami na rozstrzygnięcia lub bezczynność organów administracji architektoniczno – budowlanej i/lub nadzoru budowlanego w zakresie właściwości miejscowej WSA we Wrocławiu. Nie dotyczą zatem postępowań prowadzonych przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało oddalić, albowiem jej zarzuty są nieuzasadnione. Skarga w niniejszej sprawie wniesiona została na niewykonanie dwóch wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r. w sprawie 7/IV SA 3127-3130/05 oraz z dnia 21 lipca 2005 r. w sprawie VII SA/WA 1820/04. Podstawą prawną wniesienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie wykonania wyroku sądu jest art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści ww. przepisu wprost wynika, ze skargę na niewykonanie wyroku można wnieść jeżeli wyrok ten uwzględniał skargę na bezczynność, uchylał lub stwierdzał nieważność aktu lub czynności. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (wyrok NSA z 30 maja 2001 r. II SA 2015/00, niepubl.). Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu ww. przepisu, mamy zatem do czynienia, kiedy organ po wydaniu przez sąd orzeczenia uchylającego decyzje lub stwierdzającego jej nieważność, nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego, w terminach w prawie określonych. Należy dodać, że aby skuteczna była skarga na niewykonanie danego orzeczenia, wyrok taki musi nadawać się do wykonania. Do wykonania nie nadają się orzeczenia oddalające żądanie wnioskodawcy oraz - co do zasady - orzeczenia niezawierające rozstrzygnięć merytorycznych, lecz jedynie "decyzję o procesie", np. orzeczenie sądu odwoławczego uchylające orzeczenie sądu pierwszej instancji. Wyrok oddalający skargę nie nadaje się do wykonania ze względów oczywistych, ponadto zaskarżenie takiego wyroku nie znajduje oparcia w przepisie art. 154 ustawy o p.p.s.a. Pierwszy z wyroków którego niewykonanie zaskarżono (7/IV SA 3127-3130/05) jest wyrokiem oddalającym skargę. Oznacza to, że sąd poprzednio rozpoznający skargę ocenił akt/czynności organów administracji w sposób pozytywny. Zaakceptował ich rozstrzygnięcie jak i przyjęty tryb postępowania. W takiej sytuacji organ po wydaniu wyroku oddalającego skargę, nie jest zobowiązany do podejmowania jakichkolwiek czynności, gdyż wyrok taki nie nadaje się do wykonania, bowiem nie nakłada na organ żadnych obowiązków, a jedynie stanowi o podzieleniu przez sąd stanowiska zaprezentowanego przez administrację. Odnośnie drugiego z wyroków - VII SA/WA 1820/04 - zaskarżonego przez stronę należy wskazać, że organ nie pozostawał w bezczynności. Wyrokiem tym Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu wojewódzkiego. W tym miejscu należy wskazać, że Sąd w wyroku 21 lipca 2005 r. sygnatura akt VII SA/WA 1820/04 podkreślił, iż właściwym organem do rozpoznania zażalenia złożonego w sprawie administracyjnej, będącej przedmiotem badania Sądu, był [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Po wyroku Sądu z 21 lipca 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 5 października 2005 r. przekazał organowi I instancji kopię ww. wyroku WSA celem rozpatrzenia zgodnie z sentencją. Ten stan faktyczny znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy. Postanowieniem z dnia [...] października 2004 r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał zażalenie D. W. zgodnie z właściwością Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. Natomiast postanowieniem organu II instancji z dnia [...] listopada 2004 roku, Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2004 r. Jak z powyższego wynika organy administracji podejmowały przewidziane prawem czynności celem załatwienia sprawy w której wydane zostało kończące (ostateczne) postanowienie GINB. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że również w kwestii wykonania wyroku Sądu w sprawie VII SA/Wa 1820/04 nie doszło do bezczynności organu. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji.