VII SA/Wa 542/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D., W. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: 1) odrzucić skargę K. D.; 2) odrzucić skargę W. Ł. Skarżący – K. D. i W. Ł. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 marca 2017 r. wezwano skarżącą - K. D. do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 17 marca 2017 r. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 15 maja 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została doręczona skarżącej w dniu 31 maja 2017 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że wpis sądowy w niniejszej sprawie do dnia 14 lipca 2017 r. nie został uiszczony. Skarżąca nie nadesłała również odpisu skargi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 marca 2017 r. wezwano skarżącego – W. Ł. do wskazania, czy skarżący wniósł skargę w imieniu własnym, czy jako pełnomocnik E. F. oraz ewentualnie do nadesłania stosowanego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu E. F. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarga została wniesiona w imieniu własnym przez W. Ł. Pomimo skutecznego doręczenia skarżącemu ww. wezwania w dniu 17 marca 2017 r. skarżący nie udzielił odpowiedzi. Następnie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 15 maja 2017 r. wezwano E. F. do wyjaśnienia, czy w jej imieniu została złożona przez W. Ł. skarga z dnia 9 lutego 2017 r. – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że ww. skarga została złożona w imieniu W. Ł. Wezwanie zostało skutecznie doręczone E. F. w dniu 26 maja 2017 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia E. F. nie udzieliła odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponadto z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 500 złotych. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 31 maja 2017 r., a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 7 czerwca 2017 r. Natomiast wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 17 marca 2017 r., zatem termin do uzupełnienia tego braku upłynął w dniu 24 marca 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uiściła jednak wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Nie nadesłała również wymaganych odpisów skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. D. Skarga W. Ł. również podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Nadto, zgodnie z § 2 art. 50 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Nie wykazanie owego związku skutkuje tym, iż podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a, jest niedopuszczalne. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, iż skarżący W. Ł. nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że W. Ł. w postępowaniu administracyjnym przed organem I i II instancji działał jako pełnomocnik E. F. Również zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi E. F. – W. Ł. W związku z powyższym W. Ł. nie mógł złożyć skargi we własnym imieniu. Z uwagi więc na brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że interes prawny skarżącego wynika z przepisów prawa materialnego, a ponadto żaden przepis ustawy szczególnej nie przyznaje skarżącemu uprawnienia do wniesienia skargi w niniejszej sprawie należało uznać, że W. Ł. nie zalicza się do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 50 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., co uzasadniało odrzucenie skargi. W konsekwencji uznać należało, że W. Ł. nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Oczywisty brak po jego stronie interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powodował natomiast niedopuszczalność jego skargi, skutkując jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 7 listopada 2014 r., sygn. akt I FNP/14; z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06 oraz z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2300/12 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 związku z art. 50 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę W. Ł.