VII SA/Wa 548/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. E. i A. E. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. E. i A. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 23 lutego 2015 r. r. (data stempla Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.) W. E., Z. E. i A. E. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...], uchylającą własną decyzję ostateczną z dnia [...] czerwca 2013 r. o rejestracji pojazdu marki Volkswagen Passat nr nadw. [...] pod numerem [...] na rzecz A. E. i W. E. i odmawiającą zarejestrowania tego pojazdu. Skarga zawierała wniosek o cyt. "zastosowanie art. 61 par. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Wniosek ten nie został uzasadniony. Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. E. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. We wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie strona skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów, przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazali nawet ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. Tak sformułowany wniosek nie pozwala na ustalenie, czy w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w postanowieniach z dnia 24 września 2014 r. w sprawach o sygn. akt II OZ 957/14 i II OZ 958/14, zgodnie z którym wykazanie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy, zaś Sąd nie może domyślać się jego intencji ani też orzekać na podstawie całokształtu akt. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu.