VII SA/Wa 572/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi L. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Ministra Zdrowia na rzecz skarżącego L. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Zdrowia zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...], działając na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu złożonego przez Zarząd Powiatu [...] wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2007 r., Nr [...], umarzającą postępowanie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007, znak [...], utrzymał w mocy decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2007 r. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg: W postępowaniu zwykłym decyzją ostateczną z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak [...], Wojewoda [...] orzekł o wykreśleniu z rejestru zakładów opieki zdrowotnej Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Likwidacji we [...]. W sprawie wznowienia tego postępowania złożono dwa wnioski, tj. Starosty Powiatu [...] oraz Likwidatora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej we [...], zw. dalej Likwidatorem. Wojewoda [...] odmówił wznowienia postępowania dwoma decyzjami z tej samej daty, tj. dnia [...] czerwca 2007 r.: z wniosku Starosty (znak [...]), oraz z wniosku Likwidatora (znak [...]). Odwołania od decyzji o odmowie wznowienia postępowania złożyli Starosta Powiatu [...] i Likwidator. Minister Zdrowia decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] po rozpatrzeniu obu odwołań, jak organ podał w sentencji, "od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 20007r. znak: [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru zakładów opieki zdrowotnej Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej we [...]" uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wnioski o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] złożyli: Zarząd Powiatu [...] i Likwidator, zarzucając rażące naruszenie prawa poprzez nieprawidłowe oznaczenie znaku decyzji w sprawie, w której toczyło się postępowanie odwoławcze. Po wpływie tych wniosków, postanowieniem z dnia [...] października 2007 r., Nr [...] Minister Zdrowia sprostował numerację aktu administracyjnego jako oczywistą omyłkę pisarską w decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...]. Na postanowienie prostujące omyłkę złożono zażalenie, skutkiem czego nie uzyskało ono ostateczności. W postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. Minister w dniu [...] października 2007 r., decyzją Nr [...] umorzył postępowanie, nadzwyczajne uznając, że postępowanie to stało się bezprzedmiotowe wobec wydania z urzędu postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki. W decyzji umarzającej Minister wyraził pogląd, że błąd w znaku decyzji w świetle art. 107 k.p.a. nie uzasadnia twierdzenia, że zapadła ona z rażącym naruszeniem prawa, gdyż przepis ten nie nakłada obowiązku nadawania decyzji numeru. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez Powiat [...], w którym zarzucono organowi wydanie decyzji umarzającej postępowanie przed rozstrzygnięciem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżonym postanowieniem Nr [...], Minister Zdrowia wydał zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzję z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...]. Zdaniem organu skoro wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia i wykonanie go nie zostało wstrzymane z urzędu to podlega ono wykonaniu, nawet gdy zostało zaskarżone i może stanowić podstawę wydania decyzji, jak to ma miejsce w niniejszym postępowaniu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Likwidator, podnosząc naruszenie art. 105 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W uzasadnieniu podniesiono, że w sprawie zostały wydane dwie odrębne decyzje, którymi rozpoznano dwa wnioski o wznowienie, a w efekcie rozpoznania odwołań od obu decyzji została wydana jedna decyzja. Ponadto wskazano, że w decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] sprostowano znak [...] (znak decyzji z postępowania zwykłego) zastępując do znakiem [...] (z postępowania wznowieniowego), czego nie można uznać za oczywistą omyłkę, a nadto, że w sprawie sprostowania toczy się postępowanie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt VII SA/Wa 270/08. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżony akt administracyjny nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Ministra Zdrowia zapadła w postępowaniu nadzwyczajnym, mającym za przedmiot stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę. Minister Zdrowia orzekając w sprawie uznał, że postępowanie w tej sprawie jako bezprzedmiotowe należy umorzyć. Przyczyną, którą wskazały organy jako powodującą bezprzedmiotowość postępowania było wydanie postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki, gdyż zdaniem organów sprostowanie błędu w decyzji powoduje, że nie spełnia ona żadnej z przesłanek wymienionych w art. 156 k.p.a., a których wystąpienie kwalifikowało by taka decyzję do stwierdzenia jej nieważności. Decyzja zapadła na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Zdaniem wnioskodawców stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2007 r. powinno nastąpić, gdyż decyzja ta rażąco narusza prawo poprzez nieprawidłowe oznaczenie znaku decyzji. Nie jest jednak zasadne stanowisko, że wraz z wydaniem postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki zniknął przedmiot sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji w której omyłkę taką sprostowano. Wadliwa numeracja aktu administracyjnego była przedmiotem wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Nie wnikając w chwili obecnej w kwestię, czy omyłka ta miała charakter oczywistej omyłki i czy przeprowadzenie postępowania w sprawie nieważności zakończyłoby się wyeliminowaniem decyzji z obrotu, czy też odmową stwierdzenia nieważności, gdyż kwestie te wykraczają poza przedmiot sprawy, podzielić należy pogląd zawarty w skardze, że sprawa o stwierdzenie nieważności decyzji nie jest bezprzedmiotowa, aż do czasu zakończenia postępowania w sprawie dotyczącej poprawienia oczywistej omyłki. Argument organu, iż wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, nie jest trafny z tego powodu, iż dotyczy jedynie kwestii wykonania tego aktu, a nie jego ostateczności (a w związku z zaskarżeniem do Sądu, również jego prawomocności). Dodać można, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 270/08 uchylono zaś postanowienie organu I i II instancji. Uchylenie decyzji przez Sąd powoduje, że Minister Zdrowia, rozpoznając ponownie sprawę uwzględni zmianę sytuacji faktycznej i prawnej w sprawie, a więc fakt, że postanowienie o sprostowaniu zostało uchylone w postępowaniu sądowoadministracyjnym i po zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie sprostowania oczywistej omyłki powinno nastąpić merytoryczne rozpoznania wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze. zm.) zw. dalej p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. również poprzedzającą ją decyzję. Na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 i 210 p.p.s.a.