VII SA/Wa 584/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszeń przepisów rozporządzenia przez przewoźnika lotniczego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi A.C. w dniu 2 października 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosła do Sądu skargę na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszeń przepisów rozporządzenia przez przewoźnika lotniczego. Decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. doręczono skarżącej w dniu 27 sierpnia 2013 r. zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję upływał z dniem 26 września 2013 r. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że uchybiła terminowi z przyczyn przez nią niezawinionych, bowiem w dniu 25 września 2013 r. skarżąca stawiła się do Stomatologicznego Centrum Klinicznego w [...] w celu dokonania zabiegu chirurgicznego polegającego na usunięciu zęba, tzw. "ósemki". Po przebytym zabiegu skarżąca była niezdolna do pracy i odbywała rekonwalescencję. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że nie jest zatrudniona na umowę o pracę, lecz prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w związku z czym na potwierdzenie powyższej okoliczności otrzymała jedynie zaświadczenie lekarskie, załączone do wniosku. Z zaświadczenia wynika, że skarżąca zgłosiła się do leczenia w dniu 25 września 2013 r., zaś rekonwalescencja według lekarza miała trwać trzy dni - w dniach 26-28 września 2013 r. Po przebytym zabiegu skarżąca odczuwała silne dolegliwości bólowe oraz miała gorączkę. Przyjmowała leki przeciwbólowe w dużych ilościach oraz stosowała okłady w celu zmniejszenia obrzęku i dolegliwości bólowych. Skarżąca nie była wstanie w tym czasie postrzegać rzeczywistości w sposób właściwy oraz dochować terminu do złożenia skargi, bowiem stan zdrowia skarżącej i zażywanie dużej ilości silnych leków przeciwbólowych jej to uniemożliwił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w świetle § 3 tego artykułu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnienia należy przyjąć, że dochowano określonego przepisem art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu, którego początek stanowiła data ostatniego dnia rekonwalescencji - tj. 28 września 2013 r. Niewątpliwie dołączając do tego pisma skargę skarżąca uczyniła również zadość powinności dokonania równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. Mając na uwadze ustanowione w wymienionych przepisach przesłanki przywrócenia terminu i stwierdzając, że warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione – ocenie Sądu poddana być musiała przesłanka decydująca o zasadności wniosku o przywrócenie terminu, a mianowicie kryterium braku winy w uchybieniu terminu. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła jednak Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Okolicznością bezsporną w sprawie jest, że w dniu 27 sierpnia 2013 r. skarżącej doręczono odpis zaskarżonej decyzji. W dniu 2 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nadana została skarga na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd nie podziela jednak stanowiska skarżącej, że niezachowanie terminu do wniesienia skargi może usprawiedliwiać wizyta lekarska w przedostatnim dniu tego terminu, nawet z negatywnymi jej skutkami w postaci złego samopoczucia i ograniczonej zdolności postrzegania rzeczywistości przez kilka dni po zabiegu. (postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2004 r., GZ 54/04, publ: www.cbois.nsa.gov.pl). Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona nie wykazała staranności, jakiej można od niej wymagać w trosce o własne interesy. Sąd zbadał także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez skarżącą działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Zwolnienie lekarskie nie musi bowiem wykluczać możliwości dokonania czynności procesowej (sporządzenie i wysłanie skargi) przez kogoś innego, poprzez podyktowanie jej treści i przekazanie do wysłania. Twierdzenie skarżącej o złym samopoczuciu jest jak najbardziej wiarygodne, jednak nie uprawdopodabnia, że skarżąca dołożyła wszelkiej staranności w dochowaniu terminu. O braku winy można mówić bowiem wyłącznie wówczas, gdy strona dołożyła wszelkiej należytej staranności, aby dokonać czynności procesowej w terminie lecz uniemożliwiły jej to przeszkody niemożliwe do przezwyciężenia (klęska żywiołowa, problemy komunikacyjne, brak osoby trzeciej, która mogłaby wykonać powierzoną czynność). W orzecznictwie dominuje pogląd, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet jednak taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2013 r., II FZ 746/13, LEX nr 1364189; postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04; postanowienie NSA z dnia 30 maja 2012, sygn. akt I OZ 389/12, publ: www.cbois.nsa.gov.pl). Dokumentacja choroby przedstawiona przez Skarżącą nie jest wystarczająca i w ocenie Sądu Wojewódzkiego nie usprawiedliwia okoliczności, które towarzyszyły niedochowaniu terminu przewidzianego dla danej czynności. Należy mieć bowiem na względzie, że na złożenie skargi ustawodawca przewidział trzydziestodniowy termin od dnia otrzymania decyzji, będącej przedmiotem skargi do Sądu, a więc w niniejszej sprawie skarżąca na złożenie skargi miała czas od dnia 28 sierpnia 2013 r. do dnia 26 września 2013 r. W ocenie Sądu nie stanowi o braku winy podana przez skarżącą zdrowotna niedyspozycja. Z załączonego zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżąca zgłosiła się na zabieg usunięcia zęba w dniu 25 września 2013 r., zaś niedyspozycja obejmowała, według zaświadczenia, dni 26-28 września 2013 r. Wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła jednak, że okres niedyspozycji obejmował cały bądź większą część trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, złożenie po terminie skargi wraz z wnioskiem stanowi nieudaną próbę stworzenia podstaw faktycznych dla uzyskania pożądanego skutku procesowego w sprawie o przywrócenie terminu i w związku z tym nie może stanowić podstawy rozstrzygnięcia sądu o przywróceniu terminu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.