VII SA/Wa 585/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły Sędziowie: sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.) asesor WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 28 stycznia 2025 r. znak: DOA-WPPOH.612.205.2024.KP w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę Generalny Dyrektor Ochrony środowiska postanowieniem z dnia 28 stycznia 2025 r., znak: DOA-WPPOH.612.205.2024.KP, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., zwanej dalej "k.p.a.") oraz art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm., zwanej dalej "u.p.z.p."), po rozpatrzeniu zażalenia J. K. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. z dnia [...]czerwca 2024 r., znak: [...], odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie ośrodka rekreacyjnego składającego się z pięciu domków rekreacyjnych, dwóch wiat oraz infrastruktury technicznej na działce o nr. ewid. [...], obręb [...], gmina Z. – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Do organu I instancji wpłynął w dniu 6 czerwca 2024 r. wniosek Burmistrza Gminy Z. w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie ośrodka rekreacyjnego składającego się z pięciu domków rekreacyjnych, dwóch wiat oraz infrastruktury technicznej na działce nr [...] obręb [...], gm. Z. . Inwestycja zlokalizowana jest w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]" oraz specjalnego obszaru ochrony siedlisk [...] ([...]). Organ niższej instancji dokonał analizy przedłożonego wniosku i ustalił, iż przedmiotowa działka zajmuje powierzchnię ok. 1,44 ha oraz stanowi częściowo łąki trwałe (ŁIV i ŁV) i częściowo grunt zadrzewiony i zakrzewiony na użytkach rolnych (Lzr-ŁV). Działka znajduje się poza zwartą zabudową wsi, w sąsiedztwie użytków rolnych i lasu oraz nie jest zabudowana. Podniesiono, iż postanowieniem z dnia [...] maja 2023 r., znak: [...] organ I instancji odmówił uzgodnienia projektu takiej samej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, iż na Obszarze Chronionego Krajobrazu "[...]", zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 i 7 rozporządzenia nr 29 Wojewody Dolnośląskiego z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]" (Doln. z 2008 r., Nr 317, poz. 3928, dalej zwanego "rozporządzenie w sprawie Obszaru"), zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów i innych zbiorników wodnych. Stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie inwestycja nie narusza tych przepisów. Na przedmiotowej działce występują płaty siedliska przyrodniczego: [...] niżowe oraz górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris) o powierzchni ok. 0,51 ha oraz 91E0 Łęgi wierzbowe, topolowe olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae, olsy żródliskowe) o powierzchni ok. 0,53 ha - stanowiące przedmiot ochrony ww. Obszaru Natura 2000. Przywołane postanowienie zostało utrzymane w mocy przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...]maja 2024 r., znak: [...], zatem pozostaje aktualne również w przedmiotowej sprawie. Zauważono, iż wymienione obszary ([...] i 91E0) zostały zinwentaryzowane przez eksperta - siedliskoznawcę podczas wizji terenowej przeprowadzonej dnia 29 czerwca 2019 r. Dotychczas zostało zinwentaryzowanych jedynie 6 płatów siedliska [...] ([...]), zatem każda utrata siedliska na tym obszarze wiązać się będzie z ryzykiem znacząco negatywnego oddziaływania na obszar. Przedmiotowa inwestycja wiąże się z ryzykiem zmiany stosunków wodnych, co spowodować może obniżanie poziomu wód w obrębie siedliska. Mając na uwadze powyższe organ I instancji stwierdził, że realizacja planowanego przedsięwzięcia będzie znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 [...] ([...]) i naruszać art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1478 ze zm.). Na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 w zw. z art. 60 ust. 1 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p., rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 27 marca 2023 r. w sprawie specjalnego obszaru ochrony siedlisk [...] ([...]) oraz art. 106 k.p.a. organ I instancji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2024 r., znak: [...] odmówił uzgodnienia realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Po rozpatrzeniu zażalenia na ww. rozstrzygnięcie organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, iż dokonano analizy przepisów rozporządzenia w sprawie Obszaru, przede wszystkim zaś § 4 tego rozporządzenia. § 4 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia wskazuje, że na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]" zakazuje się zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką. Ponieważ z akt sprawy nie wynika, aby na terenie przedmiotowej działki znajdowały się nory, legowiska czy inne wymienione powyżej miejsca, realizacja planowanej inwestycji nie naruszyłaby zakazu wskazanego w § 4 ust. 1 pkt 1. Również § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie Obszaru nie zostałby naruszony w przedmiotowej sprawie, gdyż przedmiotowa inwestycja nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 ze. zm.), tj. zabudowy mieszkaniowej wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, nieobjętą ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu odbudowy, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody lub w otulinach form ochrony przyrody – ze względu na powierzchnię przedmiotowej działki wynoszącą 0,3 ha. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia zakazuje się likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, jeżeli nie wynikają one z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej i zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych. Na terenie inwestycji nie występują takie rodzaje zadrzewień, zatem w przypadku realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia nie zostałby naruszony ten przepis. § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie Obszaru nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania, gdyż dotyczy wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów – co nie ma miejsca w przypadku tego przedsięwzięcia. W przedmiotowej sprawie nie ma również zastosowania § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie Obszaru, który dotyczy wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych, gdyż różnice rzędnych w obrębie planowanej inwestycji są nieznaczne. Ze względu na charakter inwestycji nie ma też zastosowania § 4 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia, dotyczący dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka. § 4 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia w sprawie Obszaru, który stanowi że zakazuje się lokalizowania obiektów budowlanych w pasie 100 m od linii brzegów rzek i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej, także nie zostałby naruszony poprzez wykonanie przedmiotowej inwestycji, gdyż w odległości 100 m od terenu inwestycji rzeki i inne zbiorniki wodne nie występują. Następnie organ II instancji dokonał analizy, czy planowane przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na przedmioty ochrony obszaru Natura 2000 [...] [...]. Takim przedmiotem ochrony jest m.in. siedlisko [...], znajdujące się w obrębie przedmiotowej inwestycji, na którym potencjalnie występuje motyl czerwończyk nieparek stanowiący odrębny przedmiot ochrony ww. obszaru oraz znajdujący się na czerwonej liście IUCN. Motyl ten żeruje na roślinach, które są gatunkami występującymi w niżowych i górskich świeżych łąkach użytkowanych ekstensywnie (takich jak siedlisko [...]). Mając to na uwadze organ stwierdził, iż realizacja planowanej inwestycji może znacząco negatywnie oddziaływać na przedmioty ochrony obszaru Natura 2000 [...] i może potencjalnie znacząco negatywnie oddziaływać na siedlisko [...] oraz czerwończyka nieparka. W przedmiotowej sprawie nie ma jednocześnie podstaw do zastosowania odstępstwa od zakazów obowiązujących na obszarach Natura 2000, o którym mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1478 ze zm.) Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. rozstrzygnięcie złożył J. K. . Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: zmianę stanowiska organu I instancji po uzyskaniu pism skarżącego; powoływanie się w postanowieniu II instancji na nieistniejące obiekty (m.in. motyla czerwończyka nieparka); brak istnienia siedliska [...] pomimo powoływania się jego istnienie organu II instancji; istnienie wystarczających warunków rozwojowych ptaków i żab; brak możliwości dokończenia kosztownej inwestycji polegającej na budowie ośrodka rekreacyjnego. W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją argumentację wskazaną w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2025 r., znak: DOA-WPPOH.612.205.2024.KP. Odniesiono się również do zarzutów skargi, m.in. zaś do przywołanej w skardze wydanej przez Dyrektora Zarządu Zlewni we W. decyzji z dnia [...] sierpnia 2023 r., znak: [...], w której udzielono skarżącemu pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego tj. ziemnych stawów retencyjne - rekreacyjnych wraz z urządzeniami towarzyszącymi funkcjonalnie związanymi zlokalizowanych na działce o nr. ewid. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 28 stycznia 2024r., utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. z dnia [...] czerwca 2024r. o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie ośrodka rekreacyjnego składającego się z pięciu domków rekreacyjnych, dwóch wiat oraz infrastruktury technicznej na działce o nr. ew. [...], obręb [...], gmina Z. . Decyzję o warunkach zabudowy w odniesieniu do inwestycji znajdującej się na obszarze parku krajobrazowego wydaje się po uzgodnieniu m.in. z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska (art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; Dz.U. z 2020 r., poz. 293 ze zm.). Szczegółowe zasady ochrony obszaru chronionego krajobrazu określają przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2020 r., poz. 55 ze zm). Zgodnie z art. 23 ust 1 i 2 przywołanej ustawy - obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, która określa jego nazwę, położenie, obszar, sprawującego nadzór, ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów oraz zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 24 ust. 1, wynikające z potrzeb jego ochrony. Inwestycja, której dotyczy projekt decyzji o warunkach zabudowy, planowana jest do realizacji na działce o nr ew. [...}, obręb [...] , zlokalizowanej w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]" ( Dz.Urz. Woj. Dolno. Z 2008r., Nr 317, poz. 3928) oraz specjalnego obszaru ochrony siedlisk [...] ([...]) – siedlisko [...]- niżowe łąki świeże użytkowane ekstensywnie. Na wstępie zauważyć należy, że zgodnie z art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.) decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu projektu decyzji z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska – w odniesieniu do innych niż parki narodowe i ich otuliny obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. W art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. u.p.z.p. zostały określone warunki, od których łącznego spełnienia uzależnione jest wydanie pozytywnej decyzji w sprawie warunków zabudowy. Jednym z warunków (art. 61 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy) jest, by decyzja była zgodna z przepisami odrębnymi. Do przepisów odrębnych należy ustawa o ochronie przyrody i wydane na jej podstawie akty prawne. Zatem w niniejszej sprawie istotne było ustalenie przez organy, czy planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z regulacjami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2020 r. poz. 55 z późn. zm), wynikającymi z utworzenia ww. obszarów chronionych, w szczególności w kontekście obowiązujących na tych obszarach zakazów związanych z ochroną przyrody. Przedmiotem uzgodnienia jest projekt decyzji o warunkach zabudowy działki nr ew. [...] obręb [...] dla inwestycji polegającej na budowie ośrodka rekreacyjnego składającego się z pięciu domków rekreacyjnych, dwóch wiat oraz infrastruktury technicznej. W ocenie Sądu, za trafne należy uznać stanowisko organów, że realizacja planowanej inwestycji nie narusza zakazów określonych w rozporządzeniu nr 29 Wojewody Dolnośląskiego z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu , [...] ", w tym zakazu realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( w rozumieniu rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w myśl przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko- Dz.U. z 2024r., poz. 1112 ze z.), budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem obiektów służących turystyce wodnej, gospodarce wodnej lub rybackiej. W projekcie decyzji o warunkach wrysowano linie rozgraniczające teren inwestycji poniżej 0,5 ha powierzchni w odległości ponad 100 m od linii brzegowej rzeki. Należy jednak przypomnieć, że obszar na którym planowana jest inwestycja podlega także ochronie na zasadach określonych w art. 33 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ( Dz.U. z 2023r., poz. 1336 ze zm.) jako Obszar Natura 2000. Zgodnie z art. 33 ust. 1 u.o.p., zabrania się, z zastrzeżeniem art. 34, podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności: 1) pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub 2) wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub 3) pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. Konstrukcja przytoczonego powyżej przepisu wskazuje, że wyliczenie w punktach 1-3 jest jedynie wyliczeniem przykładowym, na co wskazuje użycie kwantyfikatora "w szczególności", a co za tym idzie także inne działania mogą zostać zakwalifikowane jako mogące znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000. Regulacja ta odnosi się więc nie tylko do działań, które z całą pewnością mogą znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, ale dotyczy działań, w odniesieniu do których istnieje możliwość takiego znaczącego negatywnego oddziaływania. Zgodnie z art. 28 ust. 1 o.p. dla obszaru Natura 2000 sprawujący nadzór nad obszarem sporządza projekt planu zadań ochronnych na okres 10 lat. Regionalny dyrektor ustanawia w drodze aktu prawa miejscowego w formie zarządzenia plan zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000, kierując się koniecznością utrzymania i przywracania do właściwego stanu ochrony siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono ten obszar (art. 28 ust. 5 o.p.). Plan zadań ochronnych zawiera m.in. określenie działań ochronnych ze wskazaniem podmiotów odpowiedzialnych za ich wykonanie i obszarów ich wdrażania, w tym w szczególności ochrony czynnej siedlisk przyrodniczych, gatunków roślin i zwierząt oraz ich siedlisk. Z ekspertyz wykonanych na potrzeby sporządzenia planu zadań ochronnych dla obszaru [...] ( [...]) wynika, że na działce inwestycyjnej występują płaty siedliska przyrodniczego: [...] niżowe oraz górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie o powierzchni ok. 0,51 ha oraz 91 EO Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe o powierzchni ok. 0,53 ha. Powyższej inwentaryzacji przyrodniczej dokonał ekspert siedliskoznawca podczas wizji terenowej w dniu 29 czerwca 2019r., dokonując oceny stanu siedliska U1 jako niezadawalający. Taki stan potwierdzają wyniki monitoringu gatunków i siedlisk przyrodniczych ze szczególnym uwzględnieniem obszarów ochrony siedlisk Natura 2000. Wyniki za lata 2016-2018, Plan zadań ochronnych obszaru Natura 2000 [...] w województwie dolnośląskim, Wrocław 2014r. W obszarze Natura 2000 [...] zinwentaryzowano tylko 6 płatów siedliska [...], a każda utrata siedliska będzie miała negatywnie oddziaływać na to siedlisko. Z tych względów organy oceniły, że realizacja planowanego zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie ośrodka rekreacyjnego składającego się z pięciu domków rekreacyjnych, dwóch wiat oraz infrastruktury technicznej, może generować dalszą degradację siedliska , a co za tym idzie potencjalnie znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 [...] ( [...]) co stanowi naruszenie normy art. 33 ustawy o ochronie przyrody. Należy także podkreślić należy, że zakres kompetencji organu w ramach postępowania uzgodnieniowego ogranicza się do zbadania projektu decyzji w granicach przede wszystkim normy art. 33 ustawy o ochronie przyrody oraz tych materiałów, którymi dysponuje z racji posiadania wiedzy specjalistycznej. Jak się wskazuje w orzecznictwie organ uzgadniający projekt decyzji o warunkach zabudowy pod względem wymagań ochrony przyrody dokonuje we własnym zakresie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko (vide wyrok NSA z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 1941/11). Tak też się stało w rozpoznawanej sprawie. W ramach posiadanej kompetencji organ ochrony przyrody stwierdził, że te informacje, które zgromadził w postępowaniu uzgodnieniowym nakazują odmówić uzgodnienia projektu o warunkach zabudowy. Konkludując należy wskazać, że w myśl art. 2 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody - ochrona przyrody, w rozumieniu ustawy, polega na zachowaniu, zrównoważonym użytkowaniu oraz odnawianiu zasobów, tworów i składników przyrody, o których mowa w pkt 1-9. Wynika z tego, że ochrona przyrody co prawda musi się odbywać w warunkach zrównoważonego rozwoju, lecz nie wyklucza jakichkolwiek zmian. Zmiany te nie mogą jednak niszczyć cech charakterystycznych dla danego krajobrazu i muszą odbywać się w ramach obowiązujących przepisów prawa. Podstawowym celem zrównoważonego rozwoju jest opracowanie i urzeczywistnienie takiego modelu gospodarki, w którym zaspokajanie aktualnych potrzeb społeczeństwa nie umniejszy możliwości użytkowania zasobów środowiska przyrodniczego przyszłym pokoleniom. Ochrona przyrody realizowana jest m.in. przez obejmowanie zasobów, tworów i składników przyrody, formami ochrony przyrody, a następnie opracowywanie i realizację planów ochrony dla obszarów podlegających ochronie prawnej. W odniesieniu do zarzutów skargi wyjaśnić należy, że granice prawa własności wynikają zarówno z norm prawa cywilnego (stanowiącego część prawa prywatnego), jak i z prawa administracyjnego (stanowiącego część prawa publicznego). W odniesieniu do prawa zabudowy – składowej prawa własności nieruchomości – można wręcz stwierdzić, że kształtowane jest ono przede wszystkim przez prawo publiczne. Normy administracyjnoprawne, wyznaczające granice prawa własności nieruchomości gruntowej, zawarte są głównie w przepisach z zakresu szeroko pojętego prawa budowlanego (wraz z przepisami techniczno-budowlanymi) oraz przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także w aktach prawnych dotyczących ochrony: przyrody, środowiska, gruntów rolnych i leśnych i zabytków, jak również w prawie wodnym, geologicznym i górniczym. Znaczna część tych przepisów odnosi się wyłącznie lub głównie do sposobu korzystania z prawa własności nieruchomości, ponieważ każde ograniczenie prawa zabudowy jest pośrednio ograniczeniem prawa własności nieruchomości. Zatem nie tylko własność podlega ochronie konstytucyjnej i ustawowej, ale również i inne wartości, w tym środowisko, przyroda, ład przestrzenny, itp. Wartości te powinny być wyważane, co miało miejsce w kontrolowanym postanowieniu. Wskazać również należy, że oceny Sądu co do prawidłowości zaskarżonego aktu w żaden sposób nie zmienia wydana przez Dyrektora Zarządu Zlewni we W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w dniu 4 sierpnia 2023r. decyzja udzielająca pozwolenia wodnoprawnego w zakresie wykonania stawów retencyjno- rekreacyjnych zlokalizowanych na działce nr [...] obręb [...], gmina Z. . W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że Wody Polskie nie są organem uprawnionym do oceny wpływu na środowisko na obszarach Ochrony Natura 2000. Po drugie zaś, jak wskazał organ odwoławczy, skarżący nie dokonał przed uzyskaniem pozwolenia wodnoprawnego zgłoszenia o którym mowa w art. 118 ust 5 ustawy o ochronie przyrody. W ocenie Sądu nie można także skutecznie postawić organowi zarzutu naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niewszechstronne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności w sprawie. Uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia zasługuje na aprobatę, zaś postawione w tej mierze zarzuty skargi stanowią jedynie polemikę z organem, uzasadnioną interesem skarżącego. Z tych wszystkich podanych względów zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku, bowiem wbrew przekonaniu skarżącego organ dokonał prawidłowego wyważenia jego słusznego interesu i interesu społecznego. W ocenie Sądu organy dokonały prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), uznając skargę za nieuzasadnioną, orzekł o jej oddaleniu. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., jako że przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.