VII SA/Wa 59/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Decyzją z dnia [...] września 2009r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] na podstawie art. 49b ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.,), zgodnie z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.), nakazał J. D. rozbiórkę budynku gospodarczego - hydroforni o wymiarach ok. 4,20 x 2,80m na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...] gm. [...], zrealizowanego bez wymaganego zgłoszenia właściwemu organowi. W uzasadnieniu organ wskazał, że w niniejszej sprawie z urzędu wszczęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy na działce nr ew. [...] we wsi [...], Gm. [...], stanowiącej własność J. D. Podczas kontroli inspektora nadzoru budowlanego stwierdzono, że na niniejszej działce w latach 1999-2000 wzniesiono bez wymaganego zgłoszenia, budynku gospodarczego – hydroforni o powierzchni zabudowy ok. 10 m². Organ stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 1 budowa tego obiektu wymagała zgłoszenia, a inwestor nie legitymuje się zgłoszeniem w zakresie tego budynku. Zgłoszenie jakie przedstawił datowane na 28 kwietnia 1999r., dotyczyło innego budynku gospodarczego wzniesionego w/g deklaracji " w dawnej lokalizacji z niewielkimi zmianami w obrysie". Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia: zaświadczenia Wójta Gminy [...] o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; projektu zagospodarowania działki lub terenu, wykonanego na aktualnej mapie do celów projektowych; odpowiednich szkiców lub rysunków, z określeniem rodzaju, zakresu i sposobu wykonywania robót budowlanych; oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ stwierdził, że przedstawiono jedynie inwentaryzację budynku hydroforni, ale nie jest to dokumentacja jaką inwestor zobowiązany jest złożyć na mocy art. 49b ustawy Prawo budowlane. W związku z tym, że inwestor nie wykonał obowiązku opisanego ww postanowieniem, organ zgodnie z przepisem art. 49b ust. 3 Prawa budowlanego nakazał rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu gospodarczego- hydroforni. Decyzją z dnia [...] listopada 2009r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania J. D.od opisanej wyżej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2009r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji . W uzasadnieniu organ podtrzymał argumentacje organu pierwszej instancji jako prawidłową. Stwierdził, że wobec braku zgłoszenia i możliwości legalizacji przedmiotowego budynku gospodarczego - hydroforni prawidłowo zastosowano w sprawie art. 49b ustawy Prawo budowlane i nakazano rozbiórkę ww. obiektu budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009r, Nr [...] wniosła J. D. dochodząc uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżąca stwierdziła, że przedmiotowa decyzja nie powinna być wydana do czasu rozstrzygnięcia czterech skarg, dotyczących czterech spraw skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , a zarejestrowanych pod sygn. akt VII SA/Wa 1555/09, sygn. akt VII SA/Wa 2181/09, skarga sygn. akt VII SA/Wa 2180/09, sygn. akt VII SA/Wa 2182/09 . Wskazała, że art. 29 ust. 1 ustawy Prawo budowlane stanowi, iż na budowę budynku hydroforni związanego produkcją rolną na planowanej działce siedliskowej, nie jest wymagane pozwolenie na budowę, dlatego w dniu 28 kwietnia 1999 r. złożyła pisemne zgłoszenie u Starosty Powiatu [...], co do budynku gospodarczego, o budynku hydroforni nie napisała bo było to nie istotne w świetle prawa budowlanego. Podała, że od 2000 r. posiada pozytywna decyzję o warunkach zabudowy tej działki. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie rozprawa, poprzedzająca wydanie wyroku , odbyła się, po oddaleniu wniosku o jej odroczenie. Wniosek złożony został przez pełnomocnika skarżącej – S. K., który przedstawił pismo adw. J. K. z dnia 21 kwietnia 2010 r., z prośbą o odroczenie rozprawy. Do pisma, ani do akt sądowych nie zostało dołączone pełnomocnictwo dla ww. adwokata. S. K. oświadczył przed Sądem, że adw. J. K. nie został ustanowiony pełnomocnikiem w niniejszej sprawie, był zaś pełnomocnikiem w sprawie VIISA/Wa1555/09 oraz w innej sprawie sześć lat temu. O oddaleniu wniosku o odroczenie rozprawy, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 109 ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z póżn. zm, gdyż w opisanych wyżej okolicznościach nie zachodziły ustawowe przesłanki do jego uwzględnienia Orzekając jak w sentencji wyroku, Sąd miał na uwadze, że stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), zobowiązany był do kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie - zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja nakazująca J. D. rozbiórkę budynku gospodarczego - hydroforni o wymiarach ok. 4,20 x 2,80m na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...] gm. [...], zrealizowanego bez wymaganego zgłoszenia właściwemu organowi. Decyzja oparta została o podstawę prawną zawartą w art. 49b ust. 1 i ust. 3 Prawa budowlanego. Sąd podziela stanowisko organów, zgodnie z którym budynek przedmiotowy gospodarczy hydroforni o pow. 10 m² jest obiektem budowlanym wymagającym zgłoszenia w świetle przepisów art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Bezsprzeczne w okolicznościach niniejszej sprawy jest to, że przedmiotowy obiekt - budynek gospodarczy hydroforni wybudowany został bez wymaganego przepisami ustawy Prawo budowlane zgłoszenia. inwestor nie legitymuje się takim dokumentem. Okoliczność tę przyznała sama skarżąca. Podnoszone przez skarżąca argumenty na okoliczność iż pozwolenie na budowę nie było wymagane są bezprzedmiotowe. Zgłoszenie z dnia 28 kwietnia 1999r., na które powołuje się skarżąca dotyczyło budynku gospodarczego, ale nie budynku hydroforni. Ustawa prawo budowlane dopuszcza możliwość legalizacji tego rodzaju samowolnego przedsięwzięcia, zasadnie zatem organ pierwszej instancji wdrożył procedurę umożliwiającą legalizacje samowoli w odniesieniu do przedmiotowego obiektu, którego budowę zakończono w 1999-2000r. W tym celu, wydane zostało opisane wyżej postanowienie organu l instancji z dnia [...]kwietnia 2009r. nr [...], nakładające na skarżącą obowiązek przedłożenia dokumentów opisanych w dyspozycji przepisu art. 49b ust 2 ustawy Prawo budowlane . Obowiązek ten nie został wykonany. Skarżąca nie złożyła m.in. dokumentu potwierdzającego zgodność inwestycji z planem, mimo że była do tego zobowiązana. Z akt sprawy wynika, że wręcz nie była zainteresowana uzyskaniem tego dokumentu, bowiem stwierdziła, że bez mapy zasadniczej, na której wprowadzonoby obiekty wzniesione przez nią nie celowe jest ubieganie się o taki dokument. Wskazać należy, że w okolicznościach, kiedy prawidłowo nałożone obowiązki nie zastały wykonane przez skarżącą - zgodnie z art. 49b ust. 1 i 3 Prawa Budowlanego, organ zobowiązany był do nakazania rozbiórki. Odnosząc się do twierdzenia skarżącej, "że przedmiotowa decyzja nie powinna być wydana do czasu rozstrzygnięcia czterech skarg dotyczących czterech spraw skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie a zarejestrowanych pod sygnaturami - sygn. akt VII SA/Wa 1555/09 , sygn. akt VII SA/Wa 2181/09, sygn. akt VII SA/Wa 2180/09, sygn. akt VII SA/Wa 2182/09 Sąd po zapoznaniu się z nimi stwierdza, że pozostają one bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Dodatkowo i dla porządku Sąd stwierdza, że w aktach administracyjnych znajduje się decyzja nr [...] z dnia [...] lipca 2003r., Wójta Gminy [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...] we wsi [...] w gminie [...] dla inwestycji - budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z technicznymi urządzeniami związanymi z obiektem ; przyłącze wodociągowe, gazowe energetyczne, dojazdy, mała architektura, ogrodzenie , szczelny zbiornik na ścieki. Termin ważności decyzji określono do dnia 30 czerwca 2008r. Opisana wyżej dokument nie stanowi jednak o wykonaniu ww. postanowienia i nałożonych nim obowiązków warunkujących przeprowadzenie legalizacji przedmiotowego w sprawie obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art., 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. ).