VII SA/Wa 592/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, sędzia WSA Mirosław Montowski (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Zychora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2021 r. sprawy ze skargi E. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz E. Ł. kwotę 500 zł (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2021 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2020r., poz. 256 z późn. zm., dalej jako "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333) po rozpatrzeniu odwołania E. Ł. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], zatwierdzającej L. Ł. i R. Ł. projekt budowlany zamienny, uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości D., gmina [...] oraz nakładającej obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego – utrzymał w mocy ww. decyzję organu powiatowego. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych wskazanych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej także: "[...] WINB" bądź "organ II instancji"). Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2018 r., przedstawiciele Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB" lub "organ I instancji") ustalili, że na działce nr ew. [...] w m. D., gmina [...], istnieje budynek mieszkalny o wymiarach zewnętrznych 18,35 m x 6,10 m. Stwierdzono, że ww. budynek zrealizowano na podstawie decyzji Starosty [...] z [...] listopada 1999 r., nr [...], udzielającej pozwolenia na jego budowę. Z protokołu kontroli wynika, że inwestorzy przedstawili jedynie ww. decyzję bez dokumentacji projektowej. Stwierdzono, że budynek usytuowany jest w odległości 1,30 m od ogrodzenia z działką nr ew. [...]. W ścianie od strony działki nr ew. [...] znajduje się jeden otwór okienny. Odległość od budynku znajdującego się na sąsiedniej działce wynosi 4,30 m: "(...) Budynek murowany z pokryciem z blachy, dach dwuspadowy. Okap wystaje poza lico ściany o 50 cm (...)". Obecna podczas kontroli E. Ł. – właścicielka działki sąsiedniej o nr ew. [...] – oświadczyła do protokołu, że: "(...) kotłownia przy budynku mieszkalnym znajdującym się na działce nr ew. [...] została dobudowana w okresie kiedy budynek na jej działce już był wybudowany". Podczas ww. kontroli sporządzony został szkic sytuacyjny. Na podstawie przedmiotowych ustaleń, PINB pismem z [...] kwietnia 2018 r. zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zgodności budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w m. D. z decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 1999 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę. W odpowiedzi na wezwanie organu I instancji, w dniu [...] maja 2018 r. do PINB wpłynęło pismo R. Ł. i L. Ł. – współwłaścicieli nieruchomości stanowiącej działkę o nr ew. [...], w załączeniu którego przesłano kopię ww. decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę, jak również poinformowano, że wszelka dokumentacja dotycząca budowy domu mieszkalnego w m. D. została zagubiona i brak jest projektu i dziennika budowy. PINB dopuścił w toku postepowania dowód z przesłuchania L. Ł., R. Ł., G. O. oraz S. S.. Na podstawie zeznań złożonych przez ww. osoby organ powiatowy ustalił, że roboty przy budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] w m. D. realizowane były na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej [...] listopada 1999 r. W trakcie budowy okazało się, że brakuje pomieszczenia gospodarczego, które jest niezbędne, wobec czego dobudowano pomieszczenie kotłowni. Całość robót została zakończona w 2004 r. Decyzją z [...] października 2018 r., nr [...], PINB nakazał L. Ł. i R. Ł. sporządzenie i dostarczenie, w określonym terminie, projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku na działce nr ew. [...] w m. D., gmina [...]. Projekt ten, po uzupełnieniu, został ostatecznie złożony w organie I instancji w dniu [...] sierpnia 2019 r. W międzyczasie, Starosta [...] decyzją z [...] kwietnia 2019 r. uchylił decyzję o pozwoleniu na budowę ww. budynku na działce nr [...] w m. D. z [...] listopada 1999 r. nr [...], ze względu na to, że obiekt został zrealizowany z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Wobec powyższego, PINB decyzją z [...] listopada 2019 r., nr [...] zatwierdził L. Ł. i R. Ł. (dalej także "inwestorzy") projekt budowlany zamienny uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego położonego na działce nr ew. [...] w m. D., gmina [...] oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. budynku mieszkalnego. [...] WINB, na skutek odwołania złożonego od tej decyzji przez E. Ł. (dalej także "skarżąca"), rozstrzygnięciem z [...] marca 2020 r. nr [...] uchylił orzeczenie organu powiatowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, PINB decyzją z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], zatwierdził projekt budowlany zamienny przedłożony przez L. i R. Ł. oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie spornego budynku. Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie złożyła E. Ł. (dalej także "skarżąca"). [...] WINB rozpatrując odwołanie przypomniał, że uchylając uprzednio rozstrzygnięcie organu I instancji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego uznał, że PINB nie dokonał kompleksowej weryfikacji przedłożonego projektu w zakresie wskazanym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i zobowiązał organ niższej instancji do zbadania zgodności inwestycji z przepisami przeciwpożarowymi, w sytuacji gdy budynek na działce o nr ew. zlokalizowany jest w odległości 1,5 m od granicy z działką sąsiednią oraz w odległości 4,5 m od znajdującego się na niej budynku. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę stwierdził, że PINB zastosował się do tych wytycznych. W trakcie realizowanej budowy inwestorzy dokonali istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę. Ustalono, że projekt zagospodarowania terenu stanowiącego załącznik do ww. decyzji Starosty [...] zakładał budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego o wymiarach 6,00 m x 14,30 m na działce nr ew. [...] w odległości 1,50 m od granicy z działką nr ew. [...]. Dalej w ścianie od strony działki nr ew. [...] przewidziane było naświetle z kafli szklanych. W rzeczywistości inwestorzy zrealizowali budynek o wymiarach 18,35 m x 6,10 m (w tym nieprzewidziane w projekcie pomieszczenie kotłowni o wymiarach 3,80 m x 4,08 m). Dalej od strony działki nr ew. [...] wykonany został otwór okienny. Z informacji zawartej w projekcie zamiennym wynika, że ww. obiekt znajduje się na terenie obowiązywania uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] grudnia 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi D. [...]. Przedmiotowy budynek położony jest na działce nr ew. [...], która leży na terenie oznaczonym symbolem MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Ponadto działka na której zlokalizowany jest budynek nie jest objęta ochroną konserwatorską oraz obserwacją archeologiczną. Według przedłożonej dokumentacji, obiekt został zaprojektowany jako parterowy, bez użytkowanego poddasza, w odległości 1,5 m od granicy działki nr ew. [...], na której został wybudowany budynek w odległości 3 m od granicy działki, w związku z czym odległość pomiędzy budynkami wynosi 4,5 m. Projekt zamienny przewiduje, że w ścianie południowej budynku, od strony działki nr ew. [...] otwór okienny zostanie zastąpiony pustakiem szklanym o odpowiedniej klasie odporności ogniowej. Natomiast ścianę obiektu wzdłuż granicy z działką nr ew. [...] dostosowano zgodnie z wymaganiami ściany oddzielenia przeciwpożarowego REI 60. [...] WINB wskazał ponadto, że w dniu [...] maja 2020 r. do organu I instancji wpłynęła opinia projektanta mgr inż. M. S. dotycząca zabezpieczenia p.poż. przedmiotowego budynku oraz opinia rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych inż. W. W. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie ww. obiektu budowlanego. Z opinii sporządzonej przez projektanta wynika, że: "(...) Biorąc pod uwagę przyjęte rozwiązania konstrukcyjne, zastosowanie ściany oddzielenia pożarowego od strony działki nr ew. [...], zabezpieczenie konstrukcji dachu, elementów drewnianych oraz zachowanie właściwych odległości z trzech pozostałych stron budynku od działek sąsiednich można stwierdzić, że przyjęte rozwiązania rekompensują niezachowanie wymagań usytuowania budynku przedmiotowego w stosunku do granicy działki sąsiedniej o numerze [...] oraz dają podstawę do zabezpieczenia budynku w przypadku powstania pożaru". Z kolei w opinii przedłożonej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych stwierdzono, że: "(...) Analizując warunki ochrony przeciwpożarowej dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w odniesieniu do § 271 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. w kontekście niezgodności z warunkami techniczno-budowlanymi dotyczącymi nie zachowania właściwych odległości od granicy działki o nr ew. [...] (1,5 m) oraz od budynku [...] na działce nr ew. [...] należy uznać, że zastosowano bierne techniczne zabezpieczenia, które dają podstawę do zabezpieczenia budynku w przypadku powstania pożaru (...)". Mając to na uwadze organ II instancji ocenił, że w świetle art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, rozwiązania przyjęte w projekcie zamiennym nie naruszają uzasadnionych i chronionych przepisami interesów osób trzecich, w tym skarżącej i czynią zadość warunkom określonym w przepisach prawa. Analiza projektu budowlanego zamiennego w zakresie wskazanym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego nie wykazała nieprawidłowości skutkujących koniecznością uchylenia decyzji o zatwierdzeniu tego projektu. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu [...] WINB uznał, że w sposób wyczerpujący uzasadnił stanowisko organów nadzoru budowlanego w omawianej sprawie. W przedmiocie zarzutów dotyczących zakresu i charakteru dokonanych odstępstw wyjaśnił, że powyższe zagadnienia podlegały ocenie organu I instancji na etapie wydania decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, od której skarżąca nie złożyła odwołania. Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest zaś zgodność przedłożonej dokumentacji projektowej (i zawartych w niej rozwiązań) z przepisami prawa. Jednocześnie [...] WINB podkreślił, że w postępowaniu naprawczym organy nadzoru budowlanego badają zgodność inwestycji z przepisami w zakresie odstępstw, natomiast pierwotny projekt budowlany przewidywał odległość 1,5 m od granicy z działką sąsiednią nr ew. [...]. Wobec powyższego kwestia ta nie podlega już ocenie organów nadzoru budowlanego. Nadto ww. odległość 1,5 m wynika wprost z projektu zagospodarowania terenu. Organ stopnia wojewódzkiego wskazał przy tym, że obiekt budowlany zlokalizowany na działce sąsiedniej nr ew. [...] nie istniał w dacie projektowania przedmiotowego budynku, natomiast dla organu stopnia wojewódzkiego z urzędu wiadome jest, że budynek na ww. działce nie został wykonany zgodnie z projektem budowlanym bowiem przed organem I instancji prowadzone jest postępowanie naprawcze. Według [...] WINB z przedłożonej opinii z zakresu przepisów przeciwpożarowych wynika, że ściana budynku od strony działki nr ew. [...] spełnia wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego w związku z czym nie ma konieczności zachowania odległości określonych w § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1065 z późn. zm., dalej jako: "rozporządzenie w sprawie warunków technicznych budynków"). Reasumując organ odwoławczy uznał za zasadne utrzymanie w mocy decyzji PINB z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany zamienny. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się E. Ł., wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzuca przede wszystkim naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7, art. 8, art. 15, art. 77 § 1, art. 80, art. 84, art. 85 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez: - niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, zaniechanie przeprowadzenia wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, tj. m.in. przeprowadzenia oględzin dz. ew. nr [...] w m. D. i powołania biegłego geodety, w sytuacji gdy w sprawie występują wątpliwości podnoszone przez skarżącą, co do wiarygodności zeznań inwestorów i świadków w zakresie daty zakończenia budowy budynku wraz z kotłownią (2004 r.) oraz samej odległości usytuowania budynku na działce nr ew. [...] od granicy z działką nr ew. [...], a także nie rozpatrzenia i oceny dowodów w postaci dokumentów załączonych do pism skarżącej z [...] i [...] listopada 2020 r.; - prowadzenie postępowania w sposób budzący brak zaufania do władzy publicznej; - przedstawienie swojego stanowiska w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób lakoniczny i nieprzekonujący. Skarżąca zarzuca również naruszenie prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że analiza dokumentów zamieszczonych w aktach niniejszej sprawy nie wykazała żadnych nieprawidłowości w decyzji PINB z [...] sierpnia 2020 r. nr [...]. Według skarżącej organ II instancji dopuścił się ponadto błędnej wykładni i zastosowania § 271 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budynków, poprzez przyjęcie, że budynek zlokalizowany na działce nr ew. [...] w m. D., gmina [...] został posadowiony z zastosowaniem odpowiednich odległości od granicy z działką nr ew. [...] i że odpowiada to odległościom określonym w § 12 ust. 1 wskazanego rozporządzenia. Wobec przedstawionych zarzutów skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji PINB, a także zasądzenie na jej rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi przypomniano, że celem postępowania prowadzonego w trybie art. 50 i art. 51 ustawy - Prawo budowlane jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, co należy rozumieć jako stan, w którym określone roboty budowlane nie będą pozostawały w kolizji z przepisami prawa. Co za tym idzie, projekt budowlany zamienny obejmować musi całą inwestycję, stanowiącą przedmiot postępowania naprawczego. Stosownie do art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, organ przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego zobowiązany jest sprawdzić jego zgodność m.in. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, zweryfikować zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz zbadać kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Zdaniem skarżącej, organ I instancji w niezrozumiały sposób dokonał ustalenia posadowienia budynku na działce nr ew. [...] w odległości 1,5 m od granicy z działką nr ew. [...]. Ustalenia te organ oparł na projekcie zagospodarowania działki nr [...], czyli rzekomo zgodnie z decyzją z [...] listopada 1999r., nr [...] o pozwoleniu na budowę. Jednakże w samej treści zaskarżonej decyzji, na str. 1 znajduje się zapis, że organ powiatowy w wyniku oględzin i pomiarów stwierdził, iż odległość budynku na działce nr ew. [...] wynosi jedynie 1,3 m od ogrodzenia z działką nr [...]. Dlatego też ustalenie odległości 1,5 m od granicy z działką [...] nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Organ I instancji przyznał w decyzji, że pomiar został wykonany do ogrodzenia, ponieważ nie było możliwości ustalenia granic działki, niemniej zdaniem skarżącej jest to nieprawdą, gdyż znaki graniczne są wyraźnie widoczne w terenie. Także w opisie technicznym do projektu architektoniczno-budowlanego znajdującym się w aktach sprawy, sam projektant stwierdził, że nie zostały zachowane wymogi usytuowania budynku na działce nr. ew. [...] do granicy działki sąsiedniej i do budynku mieszkalnego na działce nr. ew. [...]. W przekonaniu skarżącej, odległość posadowienia budynku na działce nr ew. [...] od granicy z działką nr ew. [...] powinna wynosić 3 m bez okien i 4 m z oknami, gdyż tylko taka odległość jest zgodna z przepisami. Organy nie dokonały natomiast niezbędnych ustaleń, aby stan ten zweryfikować. Zdaniem skarżącej, dowolne poczynienie ustaleń faktycznych odnosi się również do daty wybudowania budynku mieszkalnego wraz z kotłownią na działce nr ew. [...] (2004r.). Ustalenia oparte w tym zakresie na zeznaniach inwestorów i świadków winny zostać uznane za niewiarygodne w świetle dowodów w postaci map załączonych przez skarżącą do pism z [...] i [...] listopada 2020 r., które jednak nie zostały wzięte pod uwagę przez organy nadzoru budowlanego. Ponadto organ II instancji w sposób ogólny wskazał, że sporny budynek znajduje się na terenie obowiązywania uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] grudnia 2018 r. w sprawie uchwalenia m.p.z.p., jednakże nie wyjaśnił, czy zgodnie z tym planem lokalizowanie budynku w odległości 1,5 m jest dozwolone i po spełnieniu jakich przesłanek. Nie sposób zatem stwierdzić, czy budynek wraz kotłownią spełnia wymogi, o których mowa w art. 35 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Dodatkowo skarżąca uważa, że doszło do naruszenia § 271 ust. 1 w związku z § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budynków. W tej kwestii [...] WINB powołał się orzecznictwo sądów administracyjnych, w których stwierdzono, że jeżeli jeden z budynków posiada zewnętrzną ścianę oddzielenia przeciwpożarowego, to odległości, o których mowa § 271 ust. 1, nie muszą zostać zachowane i za wystarczające uznać trzeba zlokalizowanie budynku, które odpowiada odległościom określonym w § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia. Skarżąca zwraca uwagę, że przywołany na tę okoliczność przez organ wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1566/19, odnosił się do sytuacji skarżącej i orzeczenie to zostało wydane na jej korzyść. W tamtym postępowaniu zachodził jednak całkowicie odmienny stan faktyczny, gdyż usytuowanie budynku mieszkalnego skarżącej od granicy z działką nr ew. [...] wynosi 3 m, a w niniejszej sprawie problematyczne 1,5 m. W odpowiedzi na skargę [...] WINB podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Mając powyższe kryteria na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja [...] WINB narusza prawo, zaś skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że podstawowym obowiązkiem organu administracji publicznej jest działanie praworządne i zmierzające do ustalenia prawdy obiektywnej, w sposób budujący zaufanie obywateli do władzy publicznej (art. 6 w zw. z art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a.). Oznacza to, że przedmiotem kontroli, jaką powinien prowadzić w postępowaniu odwoławczym organ II instancji objęte musi być to, czy organ niższej instancji powyższym zasadom nie uchybił. Jeżeli natomiast organ odwoławczy takiej kontroli nie przeprowadził należycie, to sam narusza ww. zasady ogólne prawa administracyjnego. Mając powyższe na uwadze tutejszy Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie przede wszystkim organ II instancji nie dokonał należytej kontroli decyzji PINB, naruszając tym samym przepisy postępowania administracyjnego, a to art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 11, art. 15, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Weryfikacji tutejszego Sądu poddana została decyzja [...] WINB z [...] stycznia 2021 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] sierpnia 2020 r., nr [...] o zatwierdzeniu dla L. i R. Ł. projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego, położonego na działce nr ew. [...] w m. D., gmina [...] oraz o nałożeniu obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tego budynku mieszkalnego. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organu I instancji stanowiły przepisy art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 ustawy - Prawo budowlane (w brzmieniu znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie). Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - organ nadzoru budowlanego nakłada w drodze decyzji, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Stosownie zaś do art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Z niekwestionowanych ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie przez organy wynika natomiast, że projekt zagospodarowania terenu stanowiący załącznik do decyzji Starosty [...] z [...] listopada 1999 r., nr [...], udzielającej inwestorom – L. i R. Ł. pozwolenia na budowę, przewidywał budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego o wymiarach 6,00 m x 14,30 m na działce nr ew. [...] w odległości 1,50 m od granicy z działką nr ew. [...]. W ścianie od strony działki nr ew. [...] przewidziane było naświetle z kafli szklanych. W rzeczywistości inwestorzy zrealizowali jednak budynek o wymiarach 18,35 m x 6,10 m, w którym znalazło się nieprzewidziane w projekcie pomieszczenie kotłowni o wymiarach 3,80 m x 4,08 m. Jednocześnie od strony działki nr ew. [...] – zamiast naświetla wypełnionego kaflami szklanymi – inwestorzy wykonali otwór okienny. Bez wątpienia stwierdzone odstępstwo od projektu zagospodarowania działki oraz charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego w zakresie powierzchni zabudowy i długości stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, w rozumieniu art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego. W tych okolicznościach powiatowy organ nadzoru budowlanego nałożył na inwestorów w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, a decyzja Starosty [...] z 8 listopada 1999 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę została uchylona na mocy art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego. Skarżąca słusznie zauważyła w skardze, że zasadniczy obowiązek organu nadzoru budowlanego w postępowaniu naprawczym, o którym mowa w art. 50 i art. 51 ustawy - Prawo budowlane, polega na rozstrzygnięciu o tym, co należy uczynić, aby określone roboty budowlane (obiekt budowlany), wykonywane lub wykonane w przypadkach wskazanych w art. 50 Prawa budowlanego, doprowadzić do stanu zgodnego z prawem (por. wyroki NSA: z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt II OSK 1720/14; z dnia 26 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 2761/14; dostępne na: http://.orzeczenia.nsa.gov.pl - "CBOSA"). W przywołanym wyżej wyroku z 26 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 2761/14, NSA stwierdził, że skoro podstawowym celem postępowania opartego na art. 51 Prawa budowlanego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych (obiektu budowlanego) do stanu zgodnego z prawem, przez co należy rozumieć stan, w którym określone roboty budowlane nie będą pozostawały w kolizji z przepisami prawa, a w szczególności z przepisami Prawa budowlanego, to projekt budowlany zamienny winien uwzględniać zmiany z odniesieniem do obecnie obowiązujących przepisów prawa. Zalegalizowanie obiektu budowlanego, a więc stwierdzenie jego zgodności z przepisami, jako finalny efekt postępowania naprawczego nie wywiera skutku wstecznego (ex tunc). Obiekt budowlany staje się legalny z momentem zakończenia postępowania, a nie jego wybudowania. Odmienna interpretacja przepisów art. 51 Prawa budowlanego do orzekania przez organy o innym niż aktualny stan prawny wymagałaby wyraźnej podstawy prawnej, a której w przepisach ww. ustawy brak. Ustawodawca, nie naruszając tej zasady, może ingerować w istniejące stosunki prawne i je modyfikować. Granicą jest tu przede wszystkim przestrzeganie zasady ochrony praw nabytych i zasady zaufania do państwa prawa (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 maja 2001 r. sygn. akt K 19/00, OTK 2001, nr 4, poz. 82), na które to zasady wobec zrealizowania inwestycji niezgodnie z udzielonym pozwoleniem skarżący nie mogą się skutecznie powoływać. Dokonanie odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego skutkuje więc koniecznością wypowiedzenia się przez organ o zgodności z prawem (obowiązującym w dniu wydania decyzji) przedłożonego projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego odpowiednio dokonane odstępstwa. Tym samym za prawidłowe tutejszy Sąd uznaje stanowisko, że projekt budowlany zamienny winien uwzględniać zmiany z odniesieniem do obecnie obowiązujących przepisów. Ponadto w judykaturze podkreśla się, że doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem nie może być rozumiane jako doprowadzenie do stanu zgodności z prawem tylko w jakimś ograniczonym zakresie, gdyż pojęcie "stanu zgodnego z prawem" jest jedno (zob. wyroki NSA: z dnia 14 maja 2008 r., Il OSK 603/07, LEX nr 510794; z dnia 30 sierpnia 2013 r., sygn. akt Il OSK 857/12; z dnia 30 października 2018 r., sygn. Il OSK 2686/16; CBOSA). Trzeba przy tym podkreślić, że organ w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem może zobowiązać inwestora do sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, a w sytuacji gdy okaże się to niewystarczające, zobowiązać do wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że organy nie wyjaśniły należycie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i nie dokonały rzetelnej kontroli przedłożonego projektu budowlanego zamiennego, w rezultacie czego nie można przyjąć, że jego zatwierdzenie doprowadzi do zgodności przedmiotowej inwestycji z przepisami prawa. Przede wszystkim organy nadzoru budowlanego nie uwzględniły faktu, że pierwotny projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty [...] z [...] listopada 1999 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę, dopuszczał sytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy z działką sąsiednią nr ew. [...] ze względu na zgodę wyrażoną w oświadczeniu z [...] października 1999 r. złożonym przez ówczesnego współwłaściciela tej nieruchomości – T. K.. Skarżąca w toku postępowania podnosiła natomiast, że ww. oświadczenie było niewystarczające, gdyż druga ze współwłaścicieli tej nieruchomości – C.K. zmarła w 1997 r., a w roku 1999 r. toczyło się jeszcze postępowanie spadkowe po zmarłej i osoby biorące udział w dziale spadku nie wiedziały o złożonym przez T. K. oświadczeniu, który nie mógł samodzielnie wyrazić takiej zgody. W tym zakresie brak jest jakichkolwiek ustaleń organów, a przynajmniej takowe nie znajdują odzwierciedlenia w aktach sprawy i w uzasadnieniach wydanych decyzji. Organy pominęły również okoliczność, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją z [...] listopada 1999 r., pozwalał na realizację w odległości 1,5 m od granicy z działką o nr ew. [...] budynku o wymiarach 6,00 m x 14,30 m. Tym samym, nawet gdyby przyjąć, że zrealizowanie przedmiotowego obiektu jedynie w odległości 1,5 od granicy działki sąsiedniej było dopuszczalne na mocy uprzednio wydanego pozwolenia na budowę, to dotyczyć to może tylko tej części ww. budynku, którą przewidywał pierwotny projekt budowlany. W rzeczywistości inwestorzy zrealizowali natomiast budynek o wymiarach 18,35 m x 6,10 m, albowiem dobudowane zostało pieszczenie kotłowni o wymiarach 3,80 m x 4,08 m, którego nie przewidywał projekt budowlany z 1999 r. Z projektu budowlanego zamiennego wynika zarazem, że dobudowana kotłownia również została usytuowana w odległości 1,5 m od granicy nieruchomości o nr ew. [...] i zaledwie 4,5 m od znajdującego się na niej budynku. Nie może być zatem wątpliwości, że w tym zakresie ocena odstępstwa od projektu budowlanego musi być dokonana z uwzględnieniem wszystkich aktualnie obowiązujących przepisów prawa budowlanego, w tym warunków techniczno-budowlanych. Zgodnie z § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budynków, jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Przepis § 12 ust. 2 cyt. rozporządzenia dopuszcza co prawda sytuowanie budynku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, ale pod warunkiem, że plan miejscowy przewiduje taką możliwość. Stosownie zaś do art. 35 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a także zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Rację ma zatem skarżąca podnosząc, że organy nadzoru budowlanego przed zatwierdzeniem projektu budowlanego zamiennego przewidującego lokalizację dobudowanego pomieszczenia kotłowni w odległości zaledwie 1,5 m od granicy z działką sąsiednią o nr ew. [...], zobowiązane były zbadać, czy aktualne przepisy techniczno-budowlane oraz obowiązujące postanowienia m.p.z.p. dla wsi D. dopuszczają taką możliwość. Okoliczność ta nie została zweryfikowana tak przez organ I, jak i II instancji. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, ażeby dokonano oceny postanowień ww. planu miejscowego, nie wskazano też, który z jego zapisów pozwala na zmniejszenie odległości określonych w § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budynków. W ocenie tutejszego Sądu, organ II instancji nie wykazał, aby w sprawie zachodził wyjątek wynikający z § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia bądź inne okoliczności umożliwiające lokalizację budynku w odległości 1,5 m od granicy działki sąsiedniej, jak np. sytuacja określona w § 12 ust. 4 rozporządzenia, w którym dopuszczono budowę budynku w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Analiza zatwierdzonego projektu budowlanego zamiennego (patrz: Projekt zagospodarowania działki – rys. PAK-01) nie wskazuje, aby szerokość działki nr ew. [...] była równa lub mniejsza niż 16 m. Sąd uznał przy tym za błędne powołanie się przez organ II instancji na wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1566/19, w którym przyjęto, że: "(...) regulacja zamieszczona § 271 ust. 1 rozporządzenia wyznacza minimalne odległości między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego. A contrario, wyznaczone tam odległości nie dotyczą lokalizacji obiektów, z których jeden posiada ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Jeżeli zatem jeden z budynków posiada zewnętrzną ścianę oddzielenia przeciwpożarowego, to odległości, o których mowa w powołanym przepisie, nie muszą zostać zachowane, zaś za wystarczające uznać trzeba zlokalizowanie budynku, które odpowiada odległościom określonym w § 12 ust. 1 rozporządzenia". Jak się wydaje, [...] WINB nie zauważył, iż przywołana konkluzja WSA w Warszawie wskazuje, że czym innym jest obowiązek dochowania wymogu określonego w § 271 ust. 1 ww. rozporządzenia, który nie ma zastosowania, gdy tak jak w niniejszej sprawie jeden z obiektów posiada ścianę oddzielenia pożarowego, a czym innym zachowanie odległości wskazanych w § 12 ust. 1 tego aktu prawnego. Brak konieczności spełnienia warunku wynikającego z 271 ust. 1 rozporządzenia, nie oznacza bowiem, że dopuszczalne jest także odstępstwo od zasad wynikających z jego § 12 ust. 1. Wątpliwości w zakresie zapewnienia zgodności z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa przez rozwiązania przyjęte w projekcie budowlanym zamiennym potęguje dodatkowo fakt, że organy nie ustaliły ostatecznie, jaka jest rzeczywista odległość budynku na działce nr ew. [...] od granicy z działką nr [...]. Słusznie zauważył organ II instancji, że na treść rozstrzygnięcia podejmowanego w trybie przepisów art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego zasadniczo nie ma wpływu istnienie sporu międzysąsiedzkiego o przebieg granicy pomiędzy działkami. Tym niemniej, jak wynika z ustaleń dokonanych podczas oględzin terenu działki nr ew. [...] w m. D. przeprowadzonych w dniu [...] kwietnia 2018 r. i przyjętych za podstawę skarżonych decyzji, pomierzona odległość spornego budynku od granicy z działką nr ew. [...] wynosi jedynie 1,3 m. Jest ona zatem mniejsza niż dopuszczalne 1,5 m, oczywiście pod warunkiem, że takie odstępstwo dopuszcza w ogóle m.p.z.p. Z ww. protokołu oględzin wynika poza tym, że wspomniana odległość została zmierzona do "ogrodzenia", przy czym wbrew twierdzeniom organów nadzoru budowlanego, w treści ww. protokołu nie wyjaśniono, co było przyczyną dokonania pomiarów do "ogrodzenia", a nie do granicy działek. Okoliczność ta – rzekomy brak możliwości ustalenia przebiegu granicy – została podana dopiero w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Skarżąca podnosi tymczasem, że znaki graniczne były widoczne i możliwe było na ich podstawie ustalenie faktycznej odległości budynku od granicy działki, a nie kierowanie się istniejącym ogrodzeniem. W tych okolicznościach nie wiadomo, czy przyjęty pomiar jest prawidłowy. W żadnym więc razie nie można uznać, że organy poprawnie ustaliły zakres ewentualnych odstępstw od pierwotnego projektu budowlanego, a zarazem stwierdzić, czy projekt budowlany zamienny uwzględnia dotychczas wykonane roboty i ich zgodność z warunkami techniczno-budowalnymi. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednoznaczne i precyzyjne ustalenie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] a nr [...] w m. D. ma istotne znaczenia dla sprawy. Nawiązując do wcześniejszych wywodów zaprezentowanych w niniejszym uzasadnieniu trzeba bowiem podkreślić, że zadaniem właściwych organów nadzoru budowlanego jest ocena zgodności realizowanej inwestycji z projektem budowlanym. Zatem organy zobowiązane są ustalić, jaki przebieg granic działki został przyjęty w zatwierdzonym projekcie budowlanym. W rozpatrywanej sprawie może to dotyczyć zarówno projektu budowlanego pierwotnego, jak i zamiennego, skoro istnieją uzasadnione wątpliwości, co do przebiegu granic, czy też zmiany usytuowania spornego budynku w stosunku do pierwotnego projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę. Jeśli okaże się, że granica działek przebiega w innym miejscu niż w projekcie i w taki sposób, że wybudowany obiekt narusza warunki techniczno-budowlane dotyczące jego sytuowania od granicy, to faktycznie dochodzi wówczas do naruszenia prawa, ale naruszenie to nie jest spowodowane odstępstwem inwestora od zatwierdzonego projektu, budowlanego lecz zupełnie innymi okolicznościami. W tym przypadku mamy do czynienia z prawami dobrze nabytymi (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1566/19, CBOSA). Jeżeli jednak inwestor dokonał odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego w przedmiocie usytuowania obiektu od granicy, to tego typu odstępstwo także powinno być rozpatrywane na gruncie decyzji wydawanej w trybie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Powyższe rozważania mają szczególnie istotne znaczenie w odniesieniu do pomieszczenia kotłowni, które nie było przewidziane w pierwotnym projekcie budowlanym i które nie może korzystać z dobrodziejstwa tzw. praw dobrze nabytych. Należy zatem stwierdzić, że przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] w m. D. w zatwierdzonym projekcie budowlanym winien zostać ustalony jednoznacznie w trakcie ponownie prowadzonego postępowania wyjaśniającego przez organ II instancji, gdyż kwestia ta stanowić będzie odpowiedź w zakresie zgodności przedmiotowego budynku z przepisami techniczno-budowlanymi dotyczącymi usytuowania budynku, w szczególności jego dobudowanej części. Wreszcie Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę uznał, że organy nadzoru budowlanego dokonując ustaleń w zakresie daty rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] w m. D. o pomieszczenie kotłowni nie wyjaśniły, jakie znaczenie w sprawie ma ta okoliczność, np. w kontekście zastosowania odpowiednich przepisów prawa materialnego. Poza tym, organy opierając się na zeznaniach inwestorów i wskazanych przez nich świadków, całkowicie pominęły dokumentację ortofotograficzną załączoną przez skarżącą przy pismach z [...] i [...] listopada 2020 r., a przedłożonych na tę właśnie okoliczność. Tymczasem już pobieżna analiza ww. dokumentów zdaje się wskazywać, że dobudowane pomieszczenie kotłowni nie mogło powstać w 2004r., jeżeli przyjąć, że złożone przez skarżącą fotografie faktycznie przedstawiają stan działek nr [...] i [...] w roku 2004 oraz w roku 2009, w którym to istniała już zabudowa na nieruchomości skarżącej o nr ew. [...]. W tym miejscu wymaga zauważenia, że w sprawach z zakresu nadzoru budowlanego osobowe źródła dowodowe ustępują niekiedy obiektywności materialnym źródłom dowodowym. Co do zasady k.p.a. nie wprowadza hierarchii dowodów, ale trzeba mieć na względzie, że w przypadku istotnych wątpliwości decydujące znaczenie może mieć dowód z dokumentu, o ile jego wiarygodność zostanie poprawnie zweryfikowana. W rozpoznawanej sprawie organy zaniechały natomiast jakiejkolwiek oceny przedstawionych przez stronę dowodów i ich konfrontacji z zeznaniami stron oraz świadków. Niezrozumiała jest również argumentacja [...] WINB odnosząca się do zarzutów odwołania dotyczących zakresu i charakteru ustalonych w sprawie odstępstw od projektu budowlanego z 1999 r. W tym względzie organ II instancji wskazał, że powyższe zagadnienie podlegało ocenie organu powiatowego na etapie wydania decyzji nakładającej na inwestorów obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Stanowisko to nie znajduje oparcia w przepisach ustawy - Prawo budowlane. Jak już bowiem wyjaśniono, celem art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 tej ustawy jest doprowadzenie robót wykonanych z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, co powoduje, że zakres nakładanych na inwestora obowiązków na poszczególnych etapach postępowania jest uzależniony od rodzaju dokonanych odstępstw i wynikłych z tego nieprawidłowości przy budowie obiektu. Z przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wynika, że w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. To decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego kończy zatem postępowanie legalizacyjne i oznacza zaakceptowanie inwestycji, tj. uznanie jej za legalną, a więc zgodną z prawem. Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny, zastępując w istocie wydaną pierwotnie decyzję o pozwoleniu na budowę, musi wobec tego dotyczyć całości zrealizowanych robót budowlanych. Oczywiste przy tym pozostaje, że organ może wydać decyzję zatwierdzającą projekt budowlany zamienny jedynie w sytuacji całkowitej zgodności tego projektu z przepisami prawa. Jeżeli inwestor w wyznaczonym terminie przedłożył projekt budowlany zamienny, który jednak nie daje wystarczających podstaw do uznania, że w rzeczywistości wszystkie objęte nim i zrealizowane roboty są zgodne z prawem, organ powinien wezwać do jego ewentualnego uzupełnienia bądź rozważyć nałożenie obowiązku wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu odpowiadającego prawu, skoro nie uczynił tego wcześniej wydając decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Wobec powyższego, ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji zobowiązany będzie uwzględnić powyższą ocenę prawną i przeprowadzić lub nakazać organowi powiatowemu przeprowadzenie postępowania zgodnie z regułami wynikającymi w szczególności z przepisów art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 11, art. 15, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. zasadzając od organu II instancji na rzecz skarżącej zwrot uiszczonego wpisu sądowego (500 zł).