VII SA/Wa 612/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-24
Skład orzekający: Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę może być uwzględniony, jeśli decyzja umarzająca nie zachowuje tożsamości materialnej z decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody, ponieważ decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę nie zachowuje tożsamości materialnej z decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Brak tożsamości spraw w znaczeniu materialnym uzasadnia stwierdzenie, że decyzja Wojewody nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu.Stan faktyczny
E. K. złożyła skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Wniosła również o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Decyzją Wojewody uchylono decyzję Prezydenta z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w zakresie infrastruktury technicznej, a w tej części umorzono postępowanie organu I instancji. W pozostałym zakresie utrzymano decyzję w mocy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...].Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...].
W skardze z dnia 22 lutego 2016 r. 15 r. E. K. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...].
Powyższym rozstrzygnięciem Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, infrastrukturą techniczną i elementami zagospodarowania terenu wraz z budową zjazdu na teren nieruchomości w pasie drogowym, w zakresie pozwolenia na budowę infrastruktury technicznej i w tej części umorzył postępowanie organu I instancji, a w pozostałym zakresie utrzymał ww. decyzję w mocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści cytowanego przepisu sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, a także innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zwrot "w granicach tej samej sprawy" użyty w art. 61 p.p.s.a. dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 listopada 2012 r. I GSK 1499/12 Lex nr 1239310; z dnia 6 marca 2012 r. II OZ 138/12 Lex nr 1121276; uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2000 r. FPS 12/99 r. Lex nr 41266).
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], Sąd stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Przedmiotowy wniosek dotyczy decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę (organu II instancji), natomiast przedmiotem skargi jest decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze od decyzji organu I instancji, w przedmiocie pozwolenia na budowę, z uwagi na brak przymiotu strony postępowania. Zauważyć wobec tego trzeba, że kwestia udzielenia pozwolenia na budowę oraz kwestia uprawnienia strony do występowania w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w tym przedmiocie, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Celem postępowania o udzielenia pozwolenia na budowę jest bowiem zbadanie przez organ zachowania przez inwestora ustawowo zakreślonych warunków dla legalnego prowadzenia budowy. Tymczasem w zaskarżonej decyzji materia ta w ogóle nie była badana, bowiem Wojewoda [...] umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, z uwagi na brak przymiotu strony postępowania osoby składającej odwołanie. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Tym bardziej mając na uwadze przepis art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (...). Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. wykracza poza zakres powołanego przepisu. Sąd rozpoznając skargę nie byłby władny wyeliminować ww. decyzji, która zapadła "po" wydaniu zaskarżonej do Sądu decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 594/13).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło