VII SA/Wa 617/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch -Baranowska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2009 r. sprawy ze skargi B. i W. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowa uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2008r. - po wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego własną decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. - odmówił uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...] marca 2004r. utrzymanej w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] czerwca 2004r. w przedmiocie nakazania B. i W. P. dokonania całkowitej rozbiórki murowanego parterowego budynku produkcyjnego na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Jak wskazał organ wojewódzki, B. i W. P. wnieśli o wznowienie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie przedstawiając dokumentację fotograficzną uzyskaną w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w postaci dwóch fotografii lotniczych przedstawiających posesję przy ul. [...]. Analiza przedłożonych fotografii nie pozwala na stwierdzenie, iż przedmiotowy budynek produkcyjny został wybudowany przed dniem 1 stycznia 1995r, co pozwalałoby na odmienne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Na w/w fotografiach widać bowiem inny rodzaj zabudowy niż istniejący obecnie. Ponadto z całokształtu materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie m.in. aktów notarialnych sporządzonych w dniu 1 grudnia 1995r. i 23 kwietnia 1996r. wynika, iż budynek produkcyjny stanowiący przedmiot niniejszego postępowania został wybudowany po 1995r. Fakt ten został jednoznacznie potwierdzony w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2005r, sygn. akt VII SA/Wa 1263/04. Dlatego też zdaniem organu nie istnieją podstawy do uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Rozpatrujący sprawę w trybie odwoławczym, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] II 2009r. [...]utrzymał w mocy decyzję organu wojewódzkiego, stwierdzając, iż rozstrzygnięcie to odpowiada przepisom prawa. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przedłożone przez zainteresowanych fotografie nie pozwalają na stwierdzenie, że przedmiotowy budynek produkcyjny został wybudowany przed 1 stycznia 1995r. Przedstawione fotografie różnią się od siebie, na fotografii z 1993 roku brak jest budynku produkcyjnego na przedmiotowej działce o wymiarach i kształcie budynku produkcyjnego z fotografii z 1997r., który to budynek jest przedmiotem niniejszego postępowania. Jednocześnie organ wskazał na akty notarialne z 1 grudnia 1995r. i 23 kwietnia 1996r., z których jednoznacznie wynika, iż na przedmiotowej nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny z 1939r., a to z kolei dowodzi, iż przedmiotowy budynek produkcyjny powstał po 1 stycznia 1995r. Powyższe potwierdza też wyrok WSA z 8 VI 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 1263/04 oddalający skargę na decyzję rozbiórkową. Taki stan faktyczny sprawy w ocenie organu odwoławczego decyduje o braku podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej w trybie wznowieniowym. Co do zarzutu odwołania o nierozpatrzenie przez [...] Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2008r., organ wskazał, że decyzją z [...] września 2008r. organ wojewódzki uchylił decyzję PINB wraz z postanowieniem poprzedzającym z [...] czerwca 2008r. i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Skargę sądową na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli małż. P. domagając się jej uchylenia wraz z decyzją poprzedzającą i zarzucając błędną ocenę dowodu stanowiącego podstawę wznowienia oraz naruszenie art. 7 i 77 kpa. Skarżący podnieśli, że organ pominął oświadczenia notarialne dwóch sąsiadów, które były załączone do odwołania, zaś w aktach notarialnych dobudowany obiekt nie został uwzględniony z uwagi na wybudowanie w drodze samowoli. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Bezspornym jest, że postępowanie administracyjne w sprawie przedmiotowego budynku produkcyjnego zakończyło się decyzją o rozbiórce, którą inwestorzy zaskarżyli do sądu. Wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 1263/04 skarga ta została oddalona, a w uzasadnieniu Sąd wskazał, iż budynek produkcyjny dobudowany do budynku mieszkalnego powstał po 1995 roku, na co wskazują akty notarialne z 1 grudnia 1995r. i 23 kwietnia 1996r. W postępowaniu wznowieniowym odnośnie decyzji rozbiórkowej, wszczętym na wniosek inwestorów powołujących się na nowy dowód w sprawie tj. dokumentację fotograficzną z 1993 i 1997 roku wskazującą, że cała granica z posesją przy ul. [...] zabudowana była budynkiem mieszkalnym i przedmiotowym budynkiem gospodarczym, organ administracji po analizie powyższej dokumentacji stwierdził, że nie zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Z tym stanowiskiem należy się zgodzić. Aby mogło nastąpić odmienne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, przedstawione nowe dowody musiałyby jednoznacznie wskazywać, że budynek produkcyjny został wybudowany przed dniem 1 stycznia 1995 roku. Natomiast z przedstawionej dokumentacji wynika, iż zabudowa działki przy ul. [...] w [...] uwidoczniona na fotografii z 1997 roku różni się od zabudowy z fotografii 1993 r. na której brak jest na przedmiotowej nieruchomości budynku produkcyjnego o wymiarach i kształcie tegoż budynku uwidocznionego na fotografii z 1997 roku. Również w aktach notarialnych z dnia 1 grudnia 1995 i 23 kwietnia 1996 roku dotyczących przedmiotowej nieruchomości wskazano tylko zabudowę w postaci budynku mieszkalnego z 1939 roku, co dowodzi, iż budynek produkcyjny powstał po 1 stycznia 1995r. W takiej sytuacji organ administracji mógł tylko wydać decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej zgodnie z zapisem art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Argumentacja skargi jest tylko polemiką z prawidłowo dokonaną przez organ oceną przedstawionej dokumentacji fotograficznej i pozostaje bez wpływu na wyniki niniejszego rozstrzygnięcia. Wyjaśnić przy tym należy skarżącym, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie prowadzi się postępowania dowodowego w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy, bowiem sąd ocenia tylko zgodność z prawem wydanej decyzji administracyjnej i czyni to na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 ustawy p.p.s.a), a zatem wniosek o powołanie biegłego w postępowaniu sądowym nie może być uwzględniony. Wskazać też należy, że podnoszona przez skarżących na rozprawie okoliczność przedłożenia faktury z 1992 roku o zakupie okien do przedmiotowego budynku jako mająca miejsce w postępowaniu administracyjnym dotyczącym rozbiórki, pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy, bowiem dowody te podlegały ocenie w poprzednim postępowaniu sądowym ze skargi na decyzje Reasumując, skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podst. art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).