VII SA/Wa 648/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. i W. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] Znak: [...] oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] Znak: [...]. W dniu 18 marca 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej) do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B. M. i W. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy własnego postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] Znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] Znak: [...]. Ostatnią wymienioną decyzją nakazano skarżącym rozbiórkę wykonanych nowych schodów wejściowych w miejscu istniejących i samowolnie wykonanego podjazdu dla wózków towarowych do sklepu wielobranżowego zlokalizowanego w K. przy ul. [...]. Skarżący w skardze oraz w piśmie z dnia 25 lipca 2013 r. uzupełniającym skargę wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2011 r. podnosząc, iż ich wykonanie spowoduje dla wnioskodawców nieodwracalne ciężkie skutki prawne, gospodarcze i finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie a art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt. GZ 138/04, LEX nr 281811) podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W ocenie Sądu przesłanki wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2011 r. zostały w niniejszej sprawie spełnione. Zasadnicze znaczenie w sprawie ma okoliczność, że powyższe decyzje nakładają na skarżących obowiązek rozbiórki części obiektu budowlanego - wykonanych nowych schodów wejściowych w miejscu istniejących i samowolnie wykonanego podjazdu dla wózków towarowych do sklepu wielobranżowego. Należy przychylić się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 276/05 (Lex nr 302257) stwierdził: Rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty tej czynności, powoduje trudne do odwrócenia skutki, i to należy też mieć na uwadze. Zaś "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" jest pojęciem wymagającym każdorazowo oceny odniesionej do statusu materialnego inwestora, bowiem to, co dla jednego będzie bez wartości, dla innego może oznaczać znaczną szkodę. Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi bowiem zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz wiąże się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych. Nadto ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku wymaga również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. Skarżący wykazali, że rozbiórka schodów uniemożliwi wejście do sklepu, co z kolei uniemożliwi dalsze funkcjonowanie sklepu stanowiącego źródło utrzymania rodziny. Skarżący podnieśli także, że po ewentualnej rozbiórce schodów i podjazdu ich budowa będzie niemożliwa z uwagi na brak wymaganej w tym względzie zgody sąsiadów. Tym samym wykazano, że wyrządzenie szkody lub trudnych do odwrócenia skutków może dotknąć skarżących. Należy zaznaczyć, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom i jest oderwane od oceny legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.