VII SA/Wa 652/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia tarasu do stanu poprzedniego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] W dniu 4 marca 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) P.W., dalej "skarżący", wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] nakazującą skarżącemu doprowadzenie tarasu przy lokalu mieszkalnym nr [...]znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. S. w W., do stanu poprzedniego, wynikającego z projektu budowlanego tego budynku, sporządzonego w kwietniu 2006 r., stanowiącego integralną cześć decyzji [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę, poprzez odtworzenie warstw tarasu zielonego, tj. izolacji pionowej i poziomej murku będącego elementem konstrukcji budynku i obróbek blacharskich. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony możliwością ziszczenia się przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. We wniosku tym skarżący podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w istocie doprowadzenie do stanu wymaganego przez organ, ale jeśli decyzja zostanie uchylona, skarżący będzie musiał znów przeprowadzić prace w celu przywrócenia stanu obecnego. Stąd, w opinii skarżącego, zastosowanie decyzji grozi mu szkodą i może wywołać skutki, które są trudno odwracalne i w wyniku których nawet pozytywny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uwzględniający skargę niewiele zmieni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 wymienionego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 cyt. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym to strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać ograniczenie się we wniosku do powtórzenia treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Kierując się powyższym Sąd stwierdza, iż nie mógł uwzględnić rozpoznawanego wniosku z następujących przyczyn. W niniejszej sprawie brak jest bowiem uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie powołał żadnych konkretnych argumentów świadczących o możliwości spowodowania skutków wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przy czym "rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jednakże analizą objęte są wyłącznie argumenty podane przez stronę, więc powinny one być przekonujące, rzetelne i wiarygodne. Ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu" (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2014 r. sygn. akt II OZ 1099/14, LEX nr 1550923). Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia