VII SA/Wa 66/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości [...] w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] września 2012 r., znak: [...], nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w garażu podziemnym pod budynkami mieszkalnymi położonymi przy ul. [...] w [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z 11 grudnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości [...] w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] września 2012 r., znak: [...], nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w garażu podziemnym pod budynkami mieszkalnymi położonymi przy ul. [...] w [...]. W skardze dochodzono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji rodzi wysoce prawdopodobne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącej, tj. konieczności poniesienia przez skarżącą kosztów wykonania czynności wskazanych w w/w decyzji, które wielokrotnie przekraczają jej możliwości finansowe w sytuacji, gdy choćby część tych kosztów winna być poniesiona przez współwłaścicieli lokalu garażowego. Łączny koszt prac, do których zobowiązana została skarżąca na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wynosi wg kosztorysów znajdujących się w aktach sprawy ponad 5 mln zł, a skarżąca nie posiada żadnych realnych możliwości uzyskania takiej kwoty. Ponadto wykonanie decyzji spowodowałoby niemożliwe do odwrócenia skutki polegające na uniemożliwieniu przeprowadzenia dowodu z oględzin i opinii biegłego rzeczoznawcy w toku postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Okręgowym [...] w [...] pod sygn. akt [...] z powództwa skarżącej, w zakresie wadliwego wykonania izolacji poziomej i pionowej budynków przy ul. [...] w [...]. Przedmiotowe postępowanie jest ściśle związane z postępowaniem w niniejszej sprawie, bowiem jego przedmiotem jest uzyskanie środków finansowych na wykonanie napraw izolacji. W ocenie skarżącej wykonanie prac przed wydaniem opinii przez biegłego w zakresie istniejących wad, uniemożliwi przeprowadzenie tego dowodu w sprawie cywilnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04; niepublikowane) przyjmuje się, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (w przedmiotowej sprawie – postanowienia). Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 czerwca 2004 r., FZ 86/04, niepubl., użycie w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811, stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, niepubl.). Rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zostały wykazane przez stronę skarżącą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie wyjaśniła na czym miałoby polegać szkoda, której niebezpieczeństwo wyrządzenia zachodzi wskutek wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu szkody takiej nie można upatrywać w samej konieczności poniesienia przez skarżącą kosztów usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku, jak również argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie może być brak środków finansowych na wykonanie obowiązku określonego w zaskarżonej decyzji. Nie zachodzi zdaniem Sądu również przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wskutek wykonania zaskarżonego aktu. Wypełnieniem tej przesłanki nie jest to, że skarżąca skierowała przeciwko [...] spółce akcyjnej w [...] do sądu powszechnego żądanie zapłaty kwoty tytułem rękojmi za wady zaistniałe w lokalu garażowym oraz że złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia istnienia wad i usterek. W ocenie Sądu, na podstawie dotychczas zebranych w sprawie danych, nie można wyprowadzić wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje uniemożliwienie przeprowadzenia zawnioskowanego w sprawie cywilnej dowodu. Reasumując, twierdzenia wniosku nie są wystarczające do uznania, że zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ujęte w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy przy tym pamiętać, że zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.