VII SA/Wa 664/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2013 r., znak; [...]. Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2013 r., znak; [...] utrzymująca w mocy decyzję [...] Konserwatora zabytków nakazującą skarżącej doprowadzanie zabytku - strefę ochrony konserwatorskiej "[...]" do jak najlepszego stanu poprzez rozbiórkę zabudowy tarasu w budynku przy ul. K. .w W., w terminie sześciu miesięcy od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Strona skarżąca w skardze złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż rozbiórka spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Zabudowa tarasu szklaną konstrukcją pochłonęła koszt kilkudziesięciu tysięcy złotych, a jej rozbiórka znacząco zwiększy te koszty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie, należy mieć na uwadze, iż z zasady rozbiórka obiektu budowlanego, łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami jak również znaczną szkodą. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż wykonanie nakazu rozbiórki obiektu jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym może spowodować wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 625/08, Lex nr 597731). W niniejszej sprawie organy administracji orzekły nakaz rozbiórki zabudowy tarasu. W ocenie Sądu, wykonanie powyższego nakazu przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny mogłoby spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, w szczególności, że dokonana zabudowa trasu pochłonęła znaczne koszty. Zdaniem Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu i wniosku strony skarżącej, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji rozbiórkowej. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.