VII SA/Wa 686/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia M. w W. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 31 stycznia 2025 r., nr 62/OPO/2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 marca 2025 r. Stowarzyszenie M. w W. (dalej także jako: strona skarżąca lub Stowarzyszenie) wniosło skargę na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 31 stycznia 2025 r., nr 64/OPO/2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Prezydenta W. z [...] października 2024 r. o udzieleniu pozwolenia na przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W. Wojewoda Mazowiecki w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że jest ona niedopuszczalna albowiem Stowarzyszenie nie było stroną postępowania w sprawie, którego dotyczy zaskarżone postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 27 marca 2025 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Stowarzyszenia (odpis pełny z KRS), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone stronie na adres wskazany w skardze w dniu 14 kwietnia 2025 r. W piśmie z 16 kwietnia 2025 r. osoby, które podpisały w imieniu Stowarzyszenia skargę złożyły oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim w przypadku stowarzyszeń zarejestrowanych w Krajowym Rejestrze Sądowym, jest odpis z tego rejestru. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie (por. postanowienie NSA z 28 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 1463/12). W rozpoznawanej sprawie skargę w imieniu Stowarzyszenia podpisali jego prezes i wiceprezes, nie załączyli oni jednak do skargi dokumentu, z którego wynikałoby, że są upoważnieni do działania w imieniu Stowarzyszenia. Wezwanie do uzupełnienia tego braku formalnego skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 14 kwietnia 2025 r. W wezwaniu wskazano zarówno siedmiodniowy termin na wykonanie zobowiązania, jak też pouczenie o skutkach jego niewykonania. Termin na uzupełnienie wspomnianego braku formalnego upłynął zatem w dniu 22 kwietnia 2025 r. (21 kwietnia 2025 r. był dniem wolnym od pracy – Wielkanoc). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie przesłała do Sądu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób podpisanych pod skargą do działania w imieniu strony skarżącej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie i ta okoliczność stanowiła podstawę do odrzucenia skargi. Zaznaczyć należy, że aby ocenić, czy stowarzyszenie posiada legitymację do złożenia skargi, sąd musi dysponować skargą podpisaną przez osoby uprawnione do działania w imieniu takiego stowarzyszenia. Wobec braku odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi jedynie na marginesie wskazać należy, że zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Odnosząc się zaś do wniosku strony skarżącej zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi wskazać należy, że w niniejszej sprawie, w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany był do oceny, czy został uzupełniony brak formalny skargi do uzupełnienia którego strona skarżąca została wezwana, Ustalenie, że brak ten nie został uzupełniony w terminie obligowało Sąd do odrzucenia skargi, co z kolei czyni bezprzedmiotowym rozpoznanie pisma strony skarżącej zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 orzekł jak w sentencji postanowienia.