VII SA/Wa 693/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. i H. W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia (...) lutego 2021 r., znak: (...) w przedmiocie uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę Henryka Wyroby P. S. i H. W. ("skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia (...) lutego 2021 r., znak: (...) w przedmiocie uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pismem z dnia (...) września 2021 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez określenie interesu prawnego w niniejszym postępowaniu, każdego ze skarżących. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu skarżący – P. S. nadesłał stosowne dokumenty, natomiast wezwanie drugiego ze skarżących - H. W. (odebrane w dniu 8 października 2021 r., a którego termin na jego wykonanie upłynął w dniu 15 października 2021 r.), pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005, nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Niewykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarżący - H W nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Z akt postępowania nie wynika, aby Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad prowadził postępowanie administracyjnego, którego stroną byłby skarżący - H W. Dodatkowo, (co podniósł sam skarżący, w skardze) posiada on jedynie interes faktyczny w przedmiotowym postępowaniu, a wezwanie Sądu z dnia 30 września 2021 r. do określenia interesu prawnego pozostało bez odpowiedzi. W związku z powyższym skarżący nie mógł skutecznie złożyć skargi na powyższe postanowienie. Z uwagi więc na brak jakichkolwiek podstaw do wniesienia skargi, w niniejszej sprawie należało uznać, że skarżący - H W nie zalicza się do żadnej z kategorii podmiotów wymienionych w art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., co uzasadniało odrzucenie skargi. W konsekwencji uznać należało, że skarżącemu - H W nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Oczywisty brak po jego stronie interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powodował natomiast niedopuszczalność złożenia przezeń skargi, skutkując jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 7 listopada 2014r., sygn. akt I FNP/14; z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06 oraz z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2300/12 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 w związku z art. 50 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do skargi Piotra Sokołowskiego - to zostanie jej nadany dalszy bieg.