VII SA/Wa 696/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska ( spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2015 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę I. Stan sprawy 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]po zapoznaniu się z zażaleniem [...] S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej nośnika reklamowego o nr [...]usytuowanego na terenie działki nr ew. [...]z obrębu [...]przy [...]w rejonie ul. [...] - stwierdził niedopuszczalność tego zażalenia. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 w związku z art. 144 i art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej "kpa", oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409). 2. W uzasadnieniu postanowienia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – dalej "[...]WINB" podał, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]– dalej "PINB" z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]zostało wydane na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 101 i art. 123 § 1 kpa w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie nośnika reklamowego o nr [...]usytuowanego na terenie działki nr ew. [...]z obrębu [...]przy [...]w rejonie ul. [...]. 3. W uzasadnieniu postanowienia [...]WINB stwierdził, że zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, a postanowienie na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji, zgodnie z art. 142 kpa. Zgodnie z art. 101 § 3 kpa, zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie zawieszające postępowanie oraz na postanowienie odmawiające podjęcia zwieszonego postępowania. Na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje. PINB nieprawidłowo pouczył stronę o możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie, co jednakże, zdaniem organu, nie może spowodować merytorycznego rozpatrzenia zażalenia na niezaskarżalne postanowienie. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 5. Skargę na postanowienie [...]WINB z dnia [...] stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła spółka [...] S.A. z siedzibą w [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 141 § 1 w zw. z art. 101 § 3 kpa poprzez błędne uznanie, że stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie PINB o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 6. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 7. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 8. Zaskarżonym postanowieniem [...]WINB stwierdził niedopuszczalność zażalenia [...] S.A. w [...] na postanowienie PINB odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej nośnika reklamowego o nr [...]usytuowanego na ternie działki nr ew. [...]przy [...]w rejonie ul. [...]. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. 9. Z akt sprawy wynika, że PINB postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie nośnika reklamowego o nr [...]usytuowanego na ternie działki nr ew. [...]przy [...]w rejonie ul. [...]. Zgodnie z art. 101 § 3 kpa, na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Z przepisu tego wynika zatem, że zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo na postanowienie w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Jak słusznie stwierdził organ, zgodnie z ogólnie przyjętą linią orzecznictwa sądowo – administracyjnego, wyrażoną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2014 r. II OSK 340/13, zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania i na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Niniejszy skład orzekający pogląd ten podziela w zupełności. Oznacza to, że odmowa zawieszenia postępowania administracyjnego jest niezaskarżalna, słusznie więc organ stwierdził niedopuszczalność zażalenia. 10. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. 11. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.