VII SA/Wa 721/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Pismem z dnia 7 marca 2016 r. S. w W. złożyła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] wydaną w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, wraz z elementami zagospodarowania terenu, w tym realizacji ogrodzenia od strony ul. D., na terenie działek ew. nr [...] i [...] z obrębu [...] oraz realizacji zjazdu z drogi publicznej, na terenie działek ew. nr [...] z obrębu [...] w W. W skardze S. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody i nieodwracalnych skutków prawnych, a także spowodowania bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego i uniemożliwienia dokonania sądowej kontroli wydanej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła szereg zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji i wskazała, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje rozpoczęcie budowy niezgodnej z przepisami prawa. Podniosła m.in., że inwestycja ma być zrealizowana kosztem nieruchomości przy ul. D., ograniczenia jej nasłonecznienia i zacienienia istniejącego na nieruchomości placu zabaw dla dzieci oraz budynku. Zwrócił też uwagę, że prowadzone jest postępowanie o unieważnienie uzgodnienia przeciwpożarowego stanowiącego integralną część zatwierdzonego projektu budowlanego. Skarżący wskazał, że obawa przed rozpoczęciem budowy wynika również z zagrożenia, jakie mogłoby zaistnieć ze względu na brak drogi pożarowej, a także brak drogi ewakuacyjnej dla mieszkańców, których mieszkania są zlokalizowane wyłącznie od strony projektowanej inwestycji. Z tych przyczyn zdaniem skarżącego zachodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także zachodzi niebezpieczeństwo uniemożliwienia sądowej kontroli wydanych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek. Okoliczności te sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać zarówno skarżącego, jak i pozostałe strony tego postępowania. Należy również podkreślić, że aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Z przepisu art. 61 § 3 ustawy wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą określone w nim przesłanki (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 2060/11 LEX nr 984625, z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 1799/11 LEX nr 965117, z dnia 3 października 2011 r. sygn. I FSK 1427/11 LEX nr 948820). W orzecznictwie wskazuje się ponadto, że wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę stanowi realizację "prawa zabudowy" (art. 4 ustawy – Prawo budowlane), w związku z czym wstrzymanie wykonania takiej decyzji musi być zawsze traktowane jako rozwiązanie wyjątkowe i może dotyczyć tylko tych przypadków, w których bezspornie zachodzi prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Specjalny charakter wstrzymania wykonania takiej decyzji został podkreślony przez ustawodawcę poprzez regulację zawartą w art. 35a ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którą sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora (por. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r. II OZ 54/12 LEX nr 1116331, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2005 r. sygn. akt II OZ 1026/05, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 23 listopada 2011 r. II SA/Wr 467/11 Lex nr 1597579, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 3 listopada 2011 r. II SA/Gl 509/11 Lex nr 1091280). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] nie może odnieść zamierzonego skutku. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności powołane przez wnioskodawcę muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W interesie strony skarżącej leży więc takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Zauważyć trzeba, że uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji S. przedstawiła szereg zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji. Tego rodzaju argumenty nie stanowią natomiast podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy. Również ogólnikowe twierdzenia skarżącej mające wskazywać na istnienie zagrożenia dla budynku sąsiadującego z terenem inwestycji nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji, nie pozwalają bowiem na bezsporne stwierdzenie, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość wystąpienia zagrożenia nie została uprawdopodobniona, a jak już wskazano - ciężar wykazania zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy spoczywa na stronie ubiegającej się o przyznanie ochrony tymczasowej. Wyjaśnienia ponadto wymaga, iż wbrew obawom skarżącej rozpoczęcie budowy nie powoduje bezprzedmiotowości niniejszego postępowania ani nie uniemożliwia dokonania sądowej kontroli zaskarżonej decyzji Wojewody [...]. Należy zauważyć, iż nawet wówczas, gdy inwestycja jest poważnie zaawansowana lub ukończona, w przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa sąd administracyjny ma możliwość uchylenia decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. W przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę organ nadzoru budowlanego uprawniony jest do nałożenia na inwestora obowiązków mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem, a wówczas to inwestora, a nie skarżącego, obciążają koszty związane z wykonaniem nałożonych obowiązków. W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje zatem na uwzględnienie, argumentacja wniosku nie stanowi bowiem wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby po stronie skarżącego powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.