VII SA/Wa 724/21

WyrokWSA w Warszawie2021-10-05

Skład orzekający: Andrzej Siwek, Elżbieta Granatowska, Grzegorz Antas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym przewodów kominowych została wydana z naruszeniem przepisów prawa, w szczególności poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego i brak wykazania niezgodności stanu technicznego z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały uchylone, ponieważ organy nie wykazały w sposób należyty niezgodności stanu technicznego przewodów kominowych z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Brak było również wyczerpującej oceny zebranego materiału dowodowego, w tym sprzecznych opinii technicznych, co naruszyło zasady postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakazującej A. G. usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym przewodów kominowych w budynku mieszkalnym. Organ pierwszej instancji wydał decyzję nakazującą wykonanie szeregu prac naprawczych, którą następnie utrzymał w mocy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Skarżący zarzucił organom m.in. niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego i naruszenie przepisów postępowania, twierdząc, że stan techniczny przewodów kominowych jest prawidłowy, a zalecenia ekspertów stanowią jedynie propozycje ulepszeń, a nie dowód nieprawidłowości.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz A. G. kwotę 997 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Asesor WSA Elżbieta Granatowska, Sędzia WSA Grzegorz Antas, Protokolant starszy referent Grażyna Dmitruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2021 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz A. G. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...] WINB"’ "organ odwoławczy", "organ II instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020, poz. 256 ze zm.- ze zm., dalej jako: "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej jako: "p.b.."), po rozpatrzeniu odwołania A. G. i D. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "PINB", "PINB [...], "organ I instancji") z dnia [...] września 2020 r. nr [...] nakazującej A. G. usunięcie — w terminie 3 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna - nieprawidłowości stwierdzonych w stanie technicznym przewodów kominowych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej na nieruchomości przy ul. [...] w [...] – utrzymał w mocy decyzję I instancji. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 21 czerwca 2016 r. do PINB [...] wpłynęło pismo stanowiące wniosek o przeprowadzenie czynności kontrolnych w sprawie dotyczącej przewodów wentylacyjnych w budynku mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. W dniu [...] lipca 2016 r. upoważniony pracownik PINB dokonał oględzin budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. Przy oględzinach obecni byli A. G. i D. G. – właściciele tego lokalu. Z protokołu wynika, że właściciel okazał inspektorowi nadzoru budowlanego dokumentację projektową z 1959 r., dokumentację inwentaryzacyjną (użytkową) z 1962 r., oraz udzielił obszernych wyjaśnień. Przedstawiciel organu zawarł w nim zapis o tym, że nie stwierdzono bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Zawiadomieniem datowanym na 29 lipca 2016 r. K. A. (właściciel nieruchomości przy ul. ul. [...] w [...]), oraz A. i D. G. zostali poinformowani o wszczęciu przez PINB w [...] postępowania administracyjnego w sprawie przewodów wentylacyjnych w budynku mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. D. i A. G. zostali wezwani przez PINB do stawiennictwa osobistego lub przez pełnomocnika "w celu przedłożenia aktualnego protokołu z przeglądu kominiarskiego budynku" w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W konsekwencji tego złożyli do akt protokół nr [...] z okresowej kontroli przewodów kominowych – z wyników przeprowadzonych oględzin-ekspertyzy urządzeń grzewczo-kominowych w budynku przy ul. [...] w [...], sporządzony przez uprawnionego pracownika zakładu usług kominiarskich J. P. W jej konkluzji znajduje się stwierdzenie, że przewody kominowe nadają się do użytkowania i dalszej eksploatacji. Materiał ten doprowadził do wydania przez organ I instancji w dniu [...] lutego 2017 r. ww. decyzji o umorzeniu postępowania. Na skutek odwołania K. A. od tej decyzji, [...] WINB decyzją nr z dnia [...] maja 2017r. [...] w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowe postępowanie powinno dotyczyć przewodów kominowych, a nie wyłącznie wentylacyjnych. Jego zdaniem konieczne było uzupełnienie materiału dowodowego co najmniej w zakresie opracowania zawierającego inwentaryzację przewodów kominowych budynków w zabudowie bliźniaczej przy ul. [...] i [...] w [...], albowiem umożliwi to organowi I instancji ocenę sprawy, również pod względem zasadności kontynuowania postępowania, trybu jego prowadzenia oraz ewentualnie podstawy i zakresu obowiązków niezbędnych do wykonania. W ramach kontynuacji przedmiotowego postępowania, PINB postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2017 r., nałożył na skarżącego A. G. na podstawie art. 81c ust. 2i art. 83 ust. 1 p.b. obowiązek przedłożenia oceny technicznej trzonu kominowego znajdującego się w osi ściany działowej pomiędzy segmentami budynku w zabudowie bliźniaczej przy ul. [...] i [...] w [...] wraz z inwentaryzacją wszystkich przewodów kominowych z zastrzeżeniem ich funkcji i ewentualnymi zaleceniami w przypadku wystąpienia nieprawidłowości – w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym postanowienie to stanie się ostateczne, z zaznaczeniem, że dokumentacja winna być sporządzona przez osoby posiadające uprawnienia w odpowiedniej specjalności. W ramach realizacji tego obowiązku skarżący A. G. oraz D. G. złożyli w 30 października 2017 r. dokument pn. "Ocena techniczna trzonu kominowego znajdującego się w osi ściany działowej pomiędzy segmentami budynku w zabudowie bliźniaczej przy ul. [...] i [...] w [...] wraz z inwentaryzacją wszystkich przewodów kominowych z zastrzeżeniem ich funkcji i ewentualnymi zaleceniami w przypadku wystąpienia nieprawidłowości" (dalej jako "Ocena techniczna"), sporządzony przez mgr inż. I. B., nr uprawnień budowlanych [...], który to opierał się m. in. na wynikach przeglądu kominiarskiego potwierdzonego protokołem nr [...] z kontroli przewodów kominowych (sprawdzenia technicznej sprawności przewodów kominowych: wentylacyjnych, dymowych oraz spalinowych), przeprowadzonym w przedmiotowym budynku w dniu [...] października 2017 r. przez uprawnionego mistrza kominiarskiego W. J. — nr uprawnień [...] przy współudziale K. O. Nadto organ I instancji pismem z [...] grudnia 2019 r. zobowiązał na podstawie art. 50 i 51 kpa A. K. do osobistego stawiennictwa celem przedłożenia aktualnego protokołu z przeglądów instalacji wentylacyjnej w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w [...]. Na skutek tego wyżej wymieniony złożył do akt opinię nr [...] z wyników przeprowadzonych oględzin-ekspertyzy urządzeń ogrzewczo-kominowych w [...] przy ul. [...] z [...] stycznia 2020 r., sporządzoną przez mistrza kominiarskiego J. P. W dniu [...] lutego 2020 r. upoważniony przedstawiciel organu nadzoru budowlanego dokonał w obecności A. G. oględzin wentylacji w sprawie stanu technicznego w obiekcie budowlanym przy ul. [...], co zostało potwierdzone protokołem nr [...]. W protokole oględzin zawarto następujące ustalenia i konkluzje: "Budynek jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej o trzech kondygnacjach, stan faktyczny tj. rozkład kanałów wentylacyjnych, przewodów kominowych zgodny z inwentaryzacją zawartą w "Ocenie technicznej trzonu kominowego" z dnia [...].10.2017r. autorstwa inż. I. B.", "Nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia.". Do protokołu załączono też fotografie. PINB [...] decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...], powołując się na art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b., nakazał A. G. współwłaścicielowi nieruchomości przy ul. [...] w [...], usunięcie – w terminie 3 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna – nieprawidłowości stwierdzonych w stanie technicznym przewodów kominowych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej na nieruchomości przy ul. [...] w [...], zgodnie z zaleceniami wynikającymi z opinii kominiarskiej nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. z kontroli przewodów kominowych opracowanej przez mistrza kominiarskiego J. P. oraz sporządzonej oceny technicznej trzonu kominowego wykonanej przez mgr inż. I. B. poprzez: 1. podniesienie pionu kominka posesji [...] o 1 metr, w celu uniemożliwienia zawiewania dymu do przewodów wentylacyjnych posesji [...] i [...]; 2. rozłączenie wspólnego podłączenia w przewodzie kominowym nr [...] - wentylacji pomieszczenia pralni z wentylacją pomieszczenia kuchni z piwnicy w budynku przy ul. [...] na podłączenie samodzielne i wykonanie podłączenia do przewodu nr [...]; 3. odłączenie wentylacji pomieszczenia wc i pionu kanalizacji z pierwszego piętra poprzez zasklepienie wlotu; 4. uzupełnienie od góry, poprzez wykonanie w czapie betonowej trzonu kominowego brakujących końcowych odcinków rur wkładu ze stali nierdzewnej dla kanałów kominowych nr [...] i [...]; 5. usunięcie żeliwnej rury przewodu wentylacyjnego pionu kanalizacyjnego. A. G. i D. G. w odwołaniu od powyższej decyzji sformułowali szereg zarzutów, z których część zasadniczo pokrywa się ze sformułowanymi w rozpatrywanej tu skardze. Zwracali uwagę, że z oceny technicznej autorstwa mgr inż. I. B. oraz wyników przeglądu kominiarskiego wykonanego przez mistrza kominiarskiego W. J. przy współudziale K. O. wynikało, że nie ma podstaw faktycznych do wydawania decyzji nakazującej – takiej, jak uczynił to organ I instancji, a nadto że rozstrzygnięcie w zakresie nakazania usunięcia żeliwnej rury zostało wydane pomimo nie objęcia tej kwestii zakresem postępowania administracyjnego w sprawie przewodów kominowych. Wskazywali też, że organ po ponad dwóch latach zawiadomił ich o prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie przewodów wentylacyjnych (a nie kominowych) w przedmiotowym budynku. Po rozpatrzeniu ww. odwołania [...] WINB, zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją, utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że z dokumentacji zgromadzonej w niniejszej sprawie, tj. w szczególności opinii z przeprowadzonych oględzin urządzeń grzewczo kominowych nr [...] autorstwa mistrza kominiarskiego J. P. oraz "Oceny technicznej" sporządzonej przez mrg inż., I. B. wynika, że w ww. przewodach kominowych budynku przy ul. [...] występują nieprawidłowości związane z ich stanem technicznym, które wymagają usunięcia. I tak, w przedłożonej opinii nr [...] stwierdzono nieprawidłowe podłączenie wentylacji pomieszczenia kotłowni z posesji [...], razem z wentylacją pomieszczenia WC i pionu kanalizacji z I-ego piętra posesji [...] - przewód nie posiada prawidłowej drożności i ciągu kominowego. Jak wskazuje autor opinii, w celu prawidłowego zwentylowania pomieszczenia kotłowni posesji [...] należy wykorzystać przewód kominowy nr [...], który jest przewodem samodzielnym i drożnym na całej długości, pozostałe zaś przewody kominowe na szerokości pomieszczenia kotłowni posesji [...] należy zamurować. W ww. opracowaniu stwierdzono również w przewodzie kominowym nr [...] nieprawidłowa podłączenie wentylacji pomieszczenia pralni [...] razem z wentylacją pomieszczenia kuchni z piwnicy [...]. W celu usunięcia tej nieprawidłowości autor wskazuje, że należy rozłączyć przewody na podłączenia samodzielne i w tym zakresie wykorzystać od strony [...] przewód nr [...], od strony [...] zaś przewód nr [...]. Autor opinii zaleca też w celu lepszej pracy pionu kominka posesji [...] podniesienie przedmiotowego pionu o ok. 1 mb, co uniemożliwi zawiewanie dymu do przewodów wentylacyjnych obu posesji. Jak wskazuje się z kolei w ocenie technicznej z dnia [...] października 2017r. zalecane jest m.in. uzupełnienie od góry, poprzez otwory wykonane w czapie betonowej trzonu kominowego brakujące końcowe odcinki rur wkładu ze stali nierdzewnej dla kanałów kominowych nr [...] i [...], a także usunięcie wyłączonej z eksploatacji żeliwnej rury przewodu wentylującego pion kanalizacyjny (pkt 5. opracowania). Zdaniem organu dokonana analiza porównawcza ww. dokumentacji oraz treści decyzji I instancji wykazała, że zakres prac naprawczych określonych przez organ powiatowy odpowiada zakresowi prac zaleconych przez ekspertów, które to z kolei prace są wystarczające do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Zdaniem [...] WINB materiał dowodowy zgromadzony dotychczas w aktach I instancji jednoznacznie wskazuje na nieodpowiedni stan techniczny przewodów kominowych budynku przy ul. [...]. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że orzekając w niniejszej sprawie miał na względzie zakres również obowiązków jakie nałożone zostały decyzją PINB [...] nr [...] z dnia [...] września 2020 r.,(zaakceptowana decyzją [...] WINB nr [...] z dnia [...] grudnia 2020r.) na właściciela segmentu sąsiedniego położonego przy ul. [...] w [...], co związane jest z faktem posiadania przez oba segmenty (tj. przy ul. [...] i [...]) wspólnego trzonu kominowego istniejącego w osi ściany pomiędzy tymi budynkami. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ podkreślił, iż kwestię prawidłowości stanu technicznego przewodów kominowych obu budynków, tj. przy ul. [...] i [...], uznać należy za skomplikowaną, z uwagi na ich wiek, wspólny trzon kominowy w osi pomiędzy tymi budynkami, oraz fakt posiadania niektórych wspólnych podłączeń. Z tego powodu nie można oceniać zakresu nałożonych przez organ I instancji robót dotyczących budynku przy ul. [...] w oderwaniu od odrębnej decyzji nr [...] z dnia [...] września 2020 r. wydanej w stosunku do budynku przy ul. [...]. Jednoczesne wykonanie obu wyżej wymienionych decyzji będzie bowiem zmierzało do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w przewodach kominowych tych budynków. W ocenie [...] WINB zarówno opinia nr [...], jaki i ocena techniczna z dnia [...] października 2017 r. w sposób rzetelny i dokładny opisują problematykę prawidłowości przewodów kominowych, a ich wnioski są spójne i czytelne. [...] WTNB nie doszukał się żadnych wątpliwości co do wiarygodności tych opracowań. Zdaniem organu odwoławczego argumenty przedstawione w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji. Powiatowy organ nadzoru budowlanego wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy jak również dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w Kodeksie postępowania administracyjnego. Przyjęta w opinii nr [...] jak i ocenie technicznej z dnia [...] października 2017r. numeracja przewodów kominowych jest jednoznaczna i nie budzi żadnych wątpliwości. Do każdego z w/w opracowań załączone zostały bowiem rysunki wskazujące rozmieszczenie każdego z przewodów kominowych, co pozwala na ustalenie ich dokładnej lokalizacji oraz bezsporne przyjęcie o jaki dokładnie przewód w danym wypadku chodzi. Skargą z dnia 11 marca 2021 r. A. G. zaskarżył w całości ww. decyzję [...] WINB z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...]. Skarżący zarzucił tej decyzji: I. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 66 ust. 1 pkt. 3 p.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nakazanie skarżącemu na jego podstawie dokonania prac wskazanych w pkt. 1-5 decyzji I instancji., pomimo braku istnienia w stanie faktycznym sprawy nieodpowiedniego stanu technicznego kanałów kominowych w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt. 3 p.b., o czym świadczy zebrany w sprawie materiał dowodowy, uznany przez organy prowadzące postępowanie za wiarygodny (tj. ocena techniczna trzonu kominowego z dnia [...] października 2017 r. sporządzona przez mgr inż. I.B. oraz opinia nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. sporządzona przez J. P.), co doprowadziło do wydania decyzji bez podstawy faktycznej i prawnej; II. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej z uwagi na niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, będące wynikiem błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy poprzez nieuzasadnione uznanie wystąpienia nieodpowiedniego stanu technicznego kanałów kominowych; art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej wskutek przeprowadzenia postępowania w sposób niewłaściwy i represyjny wobec strony postępowania oraz błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, a w konsekwencji wydanie decyzji bez podstawy prawnej; art. 11 k.p.a. poprzez brak wykazania i wyjaśnienia istnienia nieodpowiedniego stanu technicznego kanałów kominowych, w szczególności brak wskazania przepisów techniczno-budowlanych, którym, zdaniem organów prowadzących postępowanie, nie odpowiada stan techniczny przewodów kominowych budynku oraz brak wykazania i wyjaśnienia sposobu oceny całości dowodu w postaci oceny technicznej trzonu kominowego z dnia [...] października 2017 r., sporządzonej przez mgr inż. I. B.; art. 12 k.p.a. poprzez bezpodstawne przedłużanie postępowania administracyjnego pomimo braku ku temu podstaw faktycznych oraz prawnych; art. 15 k.p.a. poprzez nierozpoznanie merytoryczne przez organ drugiej instancji sprawy, brak dokonania kontroli decyzji organu pierwszej instancji co do ustalonego stanu faktycznego oraz nieuzupełnienie braków w ocenie materiału dowodowego i uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji, co doprowadziło do pozbawienia skarżącego prawa do dwuinstancyjności postępowania administracyjnego; art. 7 i 77 § 1 k.p,a. poprzez brak podjęcia czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego, co gdyby miało miejsce, doprowadzić powinno organ do ustalenia zgodnego z prawdą i rzeczywistością, że stan techniczny kanałów kominowych jest odpowiedni i prawidłowy; ponadto nieuzasadnione przerzucenie na stronę ciężaru prowadzenia postępowania i dostarczania dowodów oraz prowadzenie postępowania bez względu na słuszny interes obywatela poprzez: niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, zobowiązanie skarżącego do dostarczenia ekspertyzy dotyczącej obu nieruchomości przy [...] i [...] oraz obciążenie go w całości kosztami postępowania bez podstawy prawnej; ponadto brak wszechstronnej, logicznej i zgodnej z doświadczeniem życiowym oceny dowodu w postaci złożonej przez stronę oceny technicznej sporządzonej przez mgr inż. I. B. poprzez ograniczenie się do weryfikacji jedynie części nazwanej "Zalecenia" bez odniesienia do treści całości oceny technicznej, przepisów prawa budowlanego, przepisów techniczno-budowlanych oraz stanu faktycznego dotyczącego własności przewodów kominowych; art. 79 k.p.a. poprzez brak zawiadomienia skarżącego o zobowiązaniu właściciela nieruchomości przy ul. [...] do przedłożenia aktualnego protokołu z przeglądu instalacji wentylacyjnej w budynku w zabudowie bliźniaczej na nieruchomości przy ul. [...], czym uniemożliwiono stronie wzięcie udziału w czynnościach dokonywanych przez kominiarza J. P.; w tym także uniemożliwienie skarżącemu zadawanie pytań i składania wyjaśnień względem dowodu, który stanowił podstawę wydania zaskarżonej decyzji; art. 81 k.p.a. poprzez uznanie okoliczności faktycznych stwierdzonych w opinii nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. sporządzonej przez J. P. za udowodnione pomimo uniemożliwienia skarżącemu wypowiedzenia się co do nich z uwagi na niepowiadomienie go o przeprowadzeniu niniejszego dowodu oraz o jego terminie; art. 105 k.p.a. poprzez nieumorzenie postępowania pomimo jego bezprzedmiotowości, gdyż zgodnie z zebranym w sprawie materiałem dowodowym brak jest podstaw faktycznych i prawnych do stwierdzenia nieprawidłowego stanu technicznego przewodów kominowych; 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania faktów uznanych za udowodnione, w postaci wykazania na czym polegać ma nieodpowiedni stan techniczny przewodów kominowych i zgodnie z jakimi przepisami techniczno-budowlanymi jest on niezgodny; ponadto brak przedstawienia uzasadnienia prawnego w uzasadnieniu decyzji; art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie wadliwej decyzji organu pierwszej instancji w mocy przez organ drugiej instancji, podczas gdy postępowanie powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w jego ocenie organ wydał decyzję bez podstawy prawnej, ponieważ w sprawie nie wystąpiła przesłanka "nieodpowiedniego" stanu technicznego, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. Wskazał, że organ – wbrew wnioskom z oceny technicznej trzonu kominowego z dnia[...] października 2017 r. sporządzonej przez mgr inż. I. B. – wydał decyzję jedynie w oparciu o "zalecenia" mające za zadanie dokonanie ulepszeń prawidłowego stanu technicznego przy okazji remontu wykonywanego w przyszłości. Zdaniem skarżącego "zalecenia" te nie są wskazaniem nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego obiektu, a stanowią wyłącznie wskazanie możliwych ulepszeń istniejącego prawidłowego i odpowiadającego przepisom techniczno-budowlanym stanu technicznego kanałów kominowych – mają więc charakter ulepszeń ponad stan prawidłowy i nie są w żadnym razie wykazaniem nieprawidłowości czy nieodpowiedniości stanu technicznego. Powołał się przy tym na wnioski zawarte na str. 22-23 oceny, zgodnie z którymi brak podstaw faktycznych do zastosowania przepisu art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. Jego zdaniem organ nie wykazał i nie uzasadnił dlaczego "zalecenia" te należy traktować jako wnioski o nieodpowiednim stanie technicznym obiektu i jakim przepisom techniczno-budowlanym stan ten nie odpowiada. Skarżący zreasumował, że organ administracyjny I instancji, a w ślad za nim organ drugiej instancji, rażąco naruszył przepisy prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego do nieistniejącego stanu faktycznego. Nadto wskazał, że organ wydał decyzję bez wskazania w niej przepisów techniczno-budowlanych, z których wynika nieprawidłowy stan techniczny i bez jej uzasadnienia, bez wskazania racjonalności nałożenia obowiązku wykonania wymienionych w sentencji decyzji prac i bez ustalenia oraz wykazania w uzasadnieniu decyzji skuteczności i w miarę trwałego skutku tych działań dla stanu technicznego. W jego ocenie organ nie uzasadnił dlaczego uznał, iż nakazane czynności należy wykonać w terminie 3 miesięcy w okresie zimowym i w czasie trwającej pandemii skoro opinia, na której oparł swoje rozstrzygnięcie zawiera stwierdzenie "przy okazji prowadzenia w przyszłości robót remontowych komina". Skarżący twierdził też, że organ drugiej instancji nie dokonał kontroli zaskarżonej decyzji, nie uzupełnił jej oczywistych braków merytorycznych oraz braków w przeprowadzonym postępowaniu dowodowym, czym pozbawił go prawa do dwuinstancyjności postępowania. Jego zdaniem, skoro organ odwoławczy nie dokonał żadnych czynności i żadnej kontroli decyzji organu pierwszej instancji – powtarzając jedynie stwierdzenia i wnioski zawarte w uzasadnieniu pierwszej decyzji – naruszył art. 15 k.p.a. oraz prawo strony do dwuinstancyjności postępowania. Niezależnie od powyższego, skarżący podniósł, że decyzja nie zawiera wszystkich elementów wymaganych przez art. 107 § 3 k.p.a. – nie została prawidłowo uzasadniona, gdyż nie zawiera faktów uznanych za udowodnione, dowodów na których oparł się organ, a przede wszystkim przyczyn z powodu których odmówił wiarygodności innym dowodom. Zreasumował, że decyzja, z uwagi na brak wykazania przepisów techniczno-budowlanych, którym nie odpowiada stan techniczny obiektu, w istocie nie zawiera uzasadnienia prawnego – co stanowi rażące naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do pozostałych zarzutów naruszenia przepisów proceduralnych, skarżący wskazał, że opinia sporządzona przez J. P. – stanowiąca podstawę do sformułowania przez organ czynności nakazanych w pkt 1-3 decyzji – została wydana z naruszeniem prawa, gdyż nie powiadomiono skarżącego o jej przeprowadzeniu i terminie, czym uniemożliwiono mu wzięcie udziału w czynnościach i wypowiedzeniu się, co do faktów i przedmiotowego dowodu. Dodał, że opinia ta jest sprzeczna z ww. opinią I. B. co do oznaczenia numeracji kanałów kominowych, zawiera niewłaściwe oznaczenie numeracji kanałów kominowych, a nadto organ nie wyjaśnił tych sprzeczności, oraz nie wskazał, któremu dowodowi daje wiarę i w jakim zakresie, a któremu odmawia wiarygodności i swojej decyzji nie uzasadnił. Jego zdaniem opinia ta zawiera dowolne i uznaniowe oceny, ponieważ stanowi jedynie sugestię bez wykazania pewności, że zaproponowane działanie przyniesie zamierzony skutek, a nadto nie wskazuje na przepisy techniczno-budowlane, którym zastany stan nie odpowiada. Oprócz tego zwracał uwagę, że opinia ta w ogóle nie dotyczy nieruchomości przy ul. [...] w [...], zaś nieruchomości przy ul. [...] w [...], oraz że nie dotyczy ustalenia odpowiedniego stanu technicznego. Zakwestionował przy tym istnienie okoliczności faktycznych wskazanych w tej opinii (zawiewanie), oraz podniósł, że organ nie uzupełnił materiału dowodowego w tym zakresie, w szczególności zaniechał odebranie zeznań od skarżącego na tę okoliczność. Skarżący zreasumował, że działanie organu miało wręcz represyjny charakter, ponieważ w istocie nie dokonał on samodzielnie żadnych czynności dowodowych i ograniczył swoje działania do, mającego miejsce bez podstawy prawnej, zobowiązywania strony do przedstawiania kosztownych opinii. Nadto skarżący przytoczył okoliczności świadczące o tym, że obowiązki nałożone w decyzji są niewykonalne i nieracjonalne (czego organ miał w ogóle nie wykazać), a koszty prac są niewspółmierne do konieczności ich wykonania i stanu pewności co do ich racjonalności i wpływu na poprawę stanu technicznego. Mając to wszystko na uwadze, skarżący wniósł o umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego, oraz ewentualnie o uchylenie decyzji zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji. Nadto wniósł o przyznanie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odpowiadając na skargę [...] WINB podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. W dniu 23 września 2021 do Sądu wpłynęło pismo K. A. z dnia 19 września 2021 r., w którym uczestnik postępowania wskazał, że wykonał skierowaną do niego decyzję PINB. Uczestnik zanegował także prawidłowość "Oceny technicznej" sporządzonej przez mgr inż. I. B. Natomiast w dniu 4 października 2021 r. do Sądu wpłynęła, nadesłana drogą mailową przez uczestnika postępowania, opinia kominiarska nr [...] z dnia [...] września 2021 r., sporządzona przez mistrza kominiarskiego J. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Skargę należało uwzględnić, bowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie odpowiadają przepisom prawa. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nakazującą A. G. współwłaścicielowi nieruchomości przy ul. [...] w [...], usunięcie – w terminie 3 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna – nieprawidłowości stwierdzonych w stanie technicznym przewodów kominowych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej na nieruchomości przy ul. [...] w [...], zgodnie z zaleceniami wynikającymi z opinii kominiarskiej nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. z kontroli przewodów kominowych opracowanej przez mistrza kominiarskiego J. P. oraz sporządzonej oceny technicznej trzonu kominowego wykonanej przez mgr inż. I. B. poprzez: 1. podniesienie pionu kominka posesji [...] o 1 metr, w celu uniemożliwienia zawiewania dymu do przewodów wentylacyjnych posesji [...] i [...]; 2. rozłączenie wspólnego podłączenia w przewodzie kominowym nr [...] - wentylacji pomieszczenia pralni z wentylacją pomieszczenia kuchni z piwnicy w budynku przy ul. [...] na podłączenie samodzielne i wykonanie podłączenia do przewodu nr [...]; 3. odłączenie wentylacji pomieszczenia wc i pionu kanalizacji z pierwszego piętra poprzez zasklepienie wlotu; 4. uzupełnienie od góry, poprzez wykonanie w czapie betonowej trzonu kominowego brakujących końcowych odcinków rur wkładu ze stali nierdzewnej dla kanałów kominowych nr [...] i [...]; 5. usunięcie żeliwnej rury przewodu wentylacyjnego pionu kanalizacyjnego. W niniejszej sprawie podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji jest art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. godnie z treścią art. 66 ust. 1, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Przepis art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, zawiera cztery przesłanki wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji zawierającej nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, przy czym do jej wydania wystarczy zaistnienie chociażby jednej z nich. W rozpoznawanej sprawie, przesłanką wydania decyzji wskazaną przez organy, jest nieodpowiedni stan techniczny. Przepis art. 66 ustawy p.b. służy usunięciu nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu, które są z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania. Przepis ten nie tworzy dla właściciela czy zarządcy obiektu nowego obowiązku, lecz precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z art. 61 powołanej ustawy i dodaje element pozwalający organom nadzoru budowlanego na skuteczne egzekwowanie jego wykonalności. Zgodnie z art. 61 ustawy Prawo budowlane kwestia stanu technicznego budynku leży w gestii właściciela lub zarządcy budynku. To właściciel lub zarządca obiektu budowlanego zobowiązany jest do zapewnienia utrzymania odpowiedniego stanu technicznego i estetycznego obiektu w celu niedopuszczenia do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Odnosząc się do regulacji przewidzianej w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, wyjaśnić należy, że ustawodawca określając przesłanki, których wystąpienie uzasadnia ingerencję organu nadzoru budowlanego, zastosował zwroty niedookreślone (nieostre), zaś jednym z nich jest "nieodpowiedni stan techniczny". Skutkuje to dla organu pewnym zakresem swobody przy ocenie czy dana przesłanka znajduje zastosowanie w konkretnym przypadku. Ta swoboda oceny, doznaje jednak pewnych ograniczeń. Skoro przepis art. 66 ust. 1 p.b. precyzuje obowiązki spoczywające z mocy prawa na właścicielu lub zarządcy obiektu budowanego, to ocena, czy stan techniczny danego obiektu jest nieodpowiedni, musi odnosić się do obowiązujących przepisów. Organ nadzoru budowlanego nie może nałożyć obowiązków, które nie mają podstawy w obowiązujących przepisach prawa. Można stwierdzić, że obiekt budowlany znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym wówczas, kiedy zachodzi niezgodność tego stanu z przepisami techniczno-budowlanymi. Przepisy techniczno-budowlane, jak to wynika z art. 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, to m.in. warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, określone w drodze rozporządzenia przez właściwego do tych spraw ministra (por. wyrok NSA z 28 stycznia 2009 r., II OSK 1663/07, LEX nr 537700). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z z dnia 15 maja 2019 r., sygn. akt II OSK 1630/17 (LEX nr 2706031). Tymczasem w uzasadnieniu zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji brak jest jakiegokolwiek odniesienia się do wspomnianych przepisów techniczno-budowlanych (względnie innych relewantnych powszechnie obowiązujących norm o takim charakterze). Przede wszystkim jednak wskazać należy, że organy obydwu Instancji nie wyjaśniły w niniejszej sprawie wszystkich okoliczności istotnych w sprawie, w związku z czym brak jest możliwości zbadania przez Sąd merytorycznej prawidłowości wydanych rozstrzygnięć. Podkreślić należy, że wydając rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie organy oparły się na dwóch środkach dowodowych, a mianowicie na : - przedstawionym przez A. G. oraz D. G. (w wykonaniu postanowienia PINB nr [...] z dnia [...] września 2017 r.), dokument pn. "Ocena techniczna trzonu kominowego znajdującego się w osi ściany działowej pomiędzy segmentami budynku w zabudowie bliźniaczej przy ul. [...] i [...] w [...] wraz z inwentaryzacją wszystkich przewodów kominowych z zastrzeżeniem ich funkcji i ewentualnymi zaleceniami w przypadku wystąpienia nieprawidłowości" z dnia [...] października 2017 r. sporządzony przez mgr inż. I. B., nr uprawnień budowlanych [...], który to opierał się m. in. na wynikach przeglądu kominiarskiego potwierdzonego protokołem nr [...] z kontroli przewodów kominowych (sprawdzenia technicznej sprawności przewodów kominowych: wentylacyjnych, dymowych oraz spalinowych), przeprowadzonym w przedmiotowym budynku w dniu [...] października 2017 r. przez uprawnionego mistrza kominiarskiego W. J. — nr uprawnień [...] przy współudziale K. O.; - przedstawionej na wezwanie organu I instancji przez K. A. opinii kominiarskiej nr [...] z [...] stycznia 202o r. z wyników przeprowadzonych oględzin-ekspertyzy urządzeń ogrzewczo-kominowych w [...] przy ul. [...] z [...] stycznia 2020 r., sporządzoną przez mistrza kominiarskiego J. P. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji wyraźnie podkreślał, że zarówno opinia nr [...], jaki i "Ocena techniczna" z dnia [...] października 2017 r. w sposób rzetelny i dokładny opisują problematykę prawidłowości przewodów kominowych, a ich wnioski są spójne i czytelne. W ocenie Sądu całkowicie umknęło organom w niniejszej sprawie, że obydwie ww. opinie zawierając całkowicie inne wnioski, odnoszące się do stanu kanałów kominowych nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Nadto w uzasadnieniu decyzji trudno dopatrzyć się szerszego wywodu wyjaśniającego obrany przez organ sposób oceny dowodu w postaci oceny technicznej trzonu kominowego autorstwa mgr inż. I. B.. Prawidłowo skarżący powołuje się w tym kontekście na pewnego rodzaju "wybiórczość" organu w stosunku do tego dowodu. Dokument ten składa się z m. in. z takich części, jak "Ocena stanu trzonu kominowego", "Zalecenia" i "Wnioski". Nakazy nałożone przez organ I instancji w decyzji odpowiadają przedmiotowym "Zaleceniom". Autorka opinii posługuje się przy tym frazą "sugeruje się", wskazując, że niektóre z nich można zrobić niejako przy okazji prowadzenia w przyszłości robót remontowych. Dlatego też kategoryczne oparcie się na tych "zaleceniach" wymagało wyjaśnienia, dlaczego organ administracji nadał im decydujące znaczenie dla swojego rozstrzygnięcia. W tym świetle nie można przejść obojętnie wobec tego, że – na co słusznie zwraca uwagę skarżący – dokument ten zawiera wyodrębnione wnioski, z których wynika, że (1) stan techniczny całego trzonu kominowego jest zasadniczo w dobrym stanie i nie stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji oraz nie zagraża zdrowiu i życiu mieszkańców obu ww. nieruchomości; (2) kanały kominowe są wykonane i podłączone prawidłowo, zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i sztuką budowlaną oraz odpowiadają wymogom stawianym przez przepisy prawa budowlanego, dedykowane rozporządzenia i normy przedmiotowe dla kanałów kominowych wentylacyjnych, spalinowych; jak również (3) nie stwierdzono przeróbek kanałów kominowych w stosunku do zatwierdzonego urzędowo planu inwentaryzacyjnego segmentu bliźniaczego na działce przy ul. [...] w [...]. W rozważaniach organu zabrakło nie tylko wyczerpującej oceny wyżej przywołanego dowodu, ale także próżno szukać w nich jakiejkolwiek konfrontacji z pozostałym zebranym w sprawie materiałem. Zważyć należy, że zarówno z protokołu PINB nr [...], z oględzin budynku w dniu [...] lipca 2016 r., jak i protokołu nr [...] z dnia [...] września 2016 r. z okresowej kontroli przewodów kominowych budynku skarżącego – z wyników przeprowadzonych oględzin-ekspertyzy urządzeń grzewczo-kominowych nie wynika, ażeby stwierdzono jakiekolwiek wady instalacji. Podkreślenia uwaga, że ww. protokół został sporządzony przez mistrza kominiarskiego J. P., a wskazano w nim, że wszystkie przewody kominowe odpowiadają wymaganiom prawa budowlanego oraz nadają się do dalszego użytkowania i dalszej eksploatacji. Stoi to w sprzeczności z ogólną konkluzją organów orzekających w sprawie. Należy także wskazać, że w aktach sprawy znajduje się opinia kominiarska z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] dotycząca budynku nr [...], sporządzona przez mistrza kominiarskiego J. M., opinia kominiarska z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] dotycząca budynku nr [...] sporządzona przez mistrza kominiarskiego J. M. Organ nie wyjaśnił, dlaczego nie uwzględnił ww. opinii przy wydawaniu przedmiotowych rozstrzygnięć, pomimo że uwzględnił opinię kominiarską nr [...] z [...] stycznia 2020 r. W tym miejscu wskazać należy, że przedmiotowa opinia kominiarska opinię kominiarską nr [...] z [...] stycznia 2020 r. zawiera zapis " W celu lepszej pracy pionu kominka posesji [...] można podnieść w/w pion ok. 1mb, co uniemożliwi zawiewanie dymu do przewodów wentylacyjnych obu posesji". W ocenie Sądu wątpliwości budzi użycie ww. fragmentu opinii, przy jej wyraźnie fakultatywnym znaczeniu, jako podstawy do nałożenia przez PINB obowiązku podniesienia pionu kominka posesji [...] o 1 metr, w celu uniemożliwienia zawiewania dymu do przewodów wentylacyjnych posesji [...] i [...], w szczególności że nie przeprowadzono żadnych działań celem ustalenia, czy takie nawiewanie ma miejsce, oraz że ww. podniesienie pionu kominka spełni swoje zadanie. Błędnie także organ odwoławczy odesłał skarżącego do obowiązków jakie nałożone zostały decyzją PINB [...] nr [...] z dnia [...] września 2020 r., (zaakceptowana decyzją [...] WINB nr [...] z dnia [...] grudnia 2020r.) na właściciela segmentu sąsiedniego położonego przy ul. [...] w [...] – A. A., co związane jest z faktem posiadania przez oba segmenty (tj. przy ul. [...] i [...]) wspólnego trzonu kominowego istniejącego w osi ściany pomiędzy tymi budynkami, gdyż nie można oceniać zakresu nałożonych przez organ I instancji robót dotyczących budynku przy ul. [...] w oderwaniu od odrębnej decyzji wydanej w stosunku do budynku przy ul. [...]. Skarżący nie powinien być zobligowany do sięgania do decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym, w którym co prawda co prawda jest stroną postepowania, ale nie adresatem nałożonego decyzja obowiązku. Stan faktyczny będący podstawą do nałożenia na skarżącego obowiązków z art. 66 p.b. winien wynikać treści rozstrzygnięć wydanych w niniejszej sprawie, bez konieczności posiłkowania się treścią decyzji skierowanej do innego podmiotu, Na marginesie wskazać należy, że WSA w Warszawie prawomocnym postanowieniem z dnia 28 maja 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 386/21odrzucił skargę K. A. na [...] WINB z dnia [...] grudnia 2020r. nr [...], także decyzja ta nie została poddana merytorycznej kontrolo sądowoadministracyjnej. Sąd nie podziela także stanowiska organu, że przyjęta w opinii nr [...] jak i "Ocenie technicznej" z dnia [...] października 2017r. numeracja przewodów kominowych jest jednoznaczna i nie budzi żadnych wątpliwości, gdyż do każdego z w/w opracowań załączone zostały bowiem rysunki wskazujące rozmieszczenie każdego z przewodów kominowych, co pozwala na ustalenie ich dokładnej lokalizacji oraz bezsporne przyjęcie o jaki dokładnie przewód w danym wypadku chodzi. Zdaniem Sądu załączony do opinii kominiarskiej rysunek jest nieczytelny, a wątpliwości budzi też określenie przewodów kominowych przynależnych do nieruchomości przy ul. [...] (np. przewód nr [...] w "Ocenie technicznej wskazany jako przewód wentylacyjny pomieszczenia gospodarczego w piwnicy budynku nr [...], a w opinii kominiarskiej przewód wskazanym ze dotyczy kuchni w piwnicy budynku nr [...] itd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia, że organ administracji publicznej zobowiązany jest działać zgodnie z prawem (art. 6 k.p.a.) i rozstrzygać sprawę dopiero po należytym ustaleniu stanu faktycznego (art. 7 k.p.a.) w oparciu o zebrane i właściwie rozpatrzone dowody (art. 77 § 1 k.p.a.). Ponadto sporządzone zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie decyzji administracyjnej jest odzwierciedleniem toku postępowania, ustaleń poczynionych przez organ i dowodów, które doprowadziły do takich, a nie innych wniosków. Wedle tego przepisu, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza także zasady ogólne postępowania administracyjnego, przede wszystkim określoną w art. 7 k.p.a. zasadę dochodzenia prawdy obiektywnej i realizujący tę zasadę szereg przepisów nakładających na organy administracji obowiązek wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), oraz zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). W ocenie Sądu nie zostały przez organ wyjaśnione w sposób należyty wszystkie okoliczności faktyczne sprawy, co w konsekwencji pociąga za sobą niemożność oceny, czy, uwzględniając przedstawione wyżej uregulowania, w niniejszej sprawie wydanie powyższych rozstrzygnięć przez organy znajdowało oparcie w obowiązujących przepisach prawa i czy było uzasadnione wskazanymi w tych przepisach okolicznościami. Podnieść również w tym miejscu należy, że Sąd nie domniemywa intencji działania organu, ani nie czyni własnych ustaleń w sprawie. Aby ocenić rozstrzygnięcie organu w sposób prawidłowy, Sąd musi dysponować jego stanowiskiem zawierającym odniesienie do wszystkich istotnych elementów sprawy, dotyczących przede wszystkim kwestii podnoszonych przez stronę oraz okoliczności mających wpływ na ocenę żądania strony zgłoszonego w sprawie. Rola sądu administracyjnego sprowadza się wyłącznie do kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, a ta z kolei możliwa jest w warunkach wyczerpującego dokonania przez organ ustaleń faktycznoprawnych, tj. ustaleń co do faktów prawotwórczych, które wywierają skutki prawne oraz ustaleń co do oceny prawnej tych faktów. Te warunki natomiast są spełnione tylko w sytuacji przestrzegania zasad postępowania administracyjnego. Stwierdzenie wyżej opisanych wad doprowadziło do uznania, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem przepisów art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji uwzględni powyższe stanowisko Sądu. Z przedstawionych powodów Sąd uznał skargę za uzasadnioną i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzją oraz decyzję I instancji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło