VII SA/Wa 73/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy [...] w [...], Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy [...] w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...]. Skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy [...] w [...] oraz Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy [...] w [...] wraz ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], wniosły o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] mocą której organ zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami usługowymi, garażem podziemnym, wjazdami oraz elementami zagospodarowania terenu na działkach o nr ew. [...],[...],[...] z obr. [...] przy ul. N. w W. Wniosek o wstrzymanie skarżące wspólnoty uzasadniają tym, że z projektu budowlanego wynika, że wykonywanie prac budowlanych może spowodować niestabilność gruntu i zagrażać sąsiednim budynkom, zalecono w tym celu zbadanie wpływu tych prac na sąsiednie budynki, lecz nie przedłożono odpowiedniej ekspertyzy w stosunku do skarżących Wspólnot. Skarżący podnieśli, że pomimo zastosowania zabezpieczeń, głębokie wykopy powstałe przy budowie mogą spowodować osunięcia gruntów, a w konsekwencji pozbawienie stabilności tych budynków i katastrofę budowlaną, gdyż budynki wspólnot znajdują się kilkanaście metrów od planowanych prac. Tym samym wypełniona została przesłanka pojawienia się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji bada, czy w sprawie pojawiły się okoliczności, które stanowiłyby przesłanki opisane w art. 61 § 3 ww. ustawy, tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko możliwość pojawienia się tych przesłanek może skutkować zastosowaniem zawnioskowanej instytucji. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Skarżący we wniosku podnieśli, że wykonywanie prac budowlanych może spowodować niestabilność gruntu i zagrażać sąsiednim budynkom. Pomimo zastosowania zabezpieczeń, głębokie wykopy powstałe przy budowie mogą spowodować osunięcia gruntów, a w konsekwencji pozbawienie stabilności budynków Wspólnot i katastrofę budowlaną, gdyż budynki Wspólnot znajdują się kilkanaście metrów od planowanych prac. Analizując, czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się ich zaistnienia. W projekcie budowlanym autor projektu po przeanalizowaniu całego materiału zaznaczył, że nie występują żadne zagrożenia dla środowiska, higieny i zdrowia zarówno użytkowników, jak i mieszkańców sąsiednich terenów. Projektowane rozwiązania techniczne budowlane gwarantują sprawne funkcjonowanie obiektu. Ponadto z oceny wpływu budowy na istniejącą zabudowę znajdującą się w projekcie budowlanym w tomie I część 2 str. 245 – Konstrukcja ścian szczelinowych służących jako zabezpieczenie wykopu i posadowienie budynku mieszkalnego wynika, iż w stosunku do najbliżej położonych budynków – pawilon handlowy i budynek wielorodzinny przy ul. [...] można stwierdzić, że nie występują warunki szkodliwego oddziaływania projektowanego budynku na istniejącą zabudowę. Zalecono jedynie monitoring budynków istniejących. Z tego względu Sąd nie uznał argumentu strony za zasadny, który w kontekście ww. stwierdzeń należy traktować z dużą dozą ewentualności. Należy również dodać, że ryzyko prowadzenia robót budowlanych w sytuacji złożenia skargi na decyzję dotyczącą pozwolenia na budowę, spoczywa na inwestorze, prowadzi on bowiem swoją inwestycję w sytuacji niepewnej jaką jest możliwość uchylenia decyzji przez Sąd. Istotną kwestią jest również i to, iż zarówno pojęcie "znacznej szkody" jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08. W niniejszej sprawie należy mieć zatem na względzie to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Należy mieć również na względzie interes publiczny, który może zostać naruszony w ten sposób, że odroczona w czasie będzie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby mieszkańców. Ponadto należy wskazać, że kwestie konieczności sporządzenia ekspertyzy na którą powołują się skarżące Wspólnoty będzie, z uwagi na treść uzasadnienia wyroku z dnia 16 czerwca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 434/10, przedmiotem badania Sadu przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.