VII SA/Wa 737/13

VII SA/Wa 737/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ze skargi J. G. i J. G. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia konieczności usunięcia drzew jako przeszkody będącej zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu postanawia: odmówić wstrzymania decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...]. VIISA/Wa 737/13 UZASADNIENIE J. G. i J. G., wnieśli skargę do tutejszego Sądu na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...], utrzymującą w mocy w części w niej opisanej decyzję własną z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...] stwierdzającą, że drzewa jako las mieszany, znajdujące się w rejonie lotniska [...] oznaczone w dokumentacji rejestracyjnej lotniska jako przeszkoda nr 42, rosnące na działce ew. nr [...][...],[...], m.W., której właścicielami są J. G. i J. G. stanowią przeszkodę naturalną będącą zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu lotniczego czynnego lotniska wymagają usunięcia, jako przeszkody lotniczej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla skarżących rażącą, niepowetowaną i nieodwracalną stratę, bowiem przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez skarżących ze względu na jej walory przyrodnicze, tj. jeziorka otoczonego pięknym lasem. Następnie stwierdzono, że bez istniejącego drzewostanu, nieruchomość stanie się bezwartościowym kawałkiem ziem. Dodatkowo wskazano, że w niniejszej sprawie dochodzi do konfliktu dwóch wartości, tj. bezpieczeństwo lotnicze oraz ochrona przyrody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA sygn. akt FZ 496/2004). W niniejszej sprawie, w związku z charakterem decyzji, a więc z nakazem usunięcia drzew z nieruchomości skarżących, zadaniem Sądu było nie tylko rozważenie wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżących, ale również w stosunku do innych osób, których w sposób pośredni ta decyzja dotyczy (bezpieczeństwo pasażerów). Tak więc niezbędne jest wyważenie interesu strony skarżącej jak i innych osób we wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że celem nakazu zawartego w zaskarżonej decyzji jest ochrona bezpieczeństwa ruchu lotniczego, na które składa się życie i zdrowie ludzi i nie można go stawiać ponad interesem indywidualnym skarżących, estetyką i walorami użytkowymi nieruchomości, czy nawet ochroną przyrody. Ponadto w ocenie Sądu decyzja nie wywołuje nieodwracalnych skutków po stronie skarżących. Wycinka drzew niewątpliwie spowoduje ich zniszczenie, jednakże nie ogranicza to skarżących w ponownym zagospodarowaniu działki zielenią, możliwy będzie więc powrót nieruchomości do stanu pierwotnego i utrzymanie jej walorów krajobrazowych. Jednocześnie należy wskazać, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (vide. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lipca 2010 r., sygn akt I OZ 567/10, LEX nr 658750). W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się takich okoliczności również z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.