VII SA/Wa 741/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r. nr 262/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę K. P. i D. K. K. P. i D. K. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 6 lutego 2024 r. nr 262/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału 25 marca 2024 r., skarżące zostały wezwane (każda ze skarżących osobno) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec zakończenia postępowań w przedmiocie prawa pomocy dotyczącego zwolnienia skarżących z kosztów sądowych (sprawy VII SPP/Wa 379/24 i VII SPP/Wa 399/24), zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 12 maja 2025 r., skarżące zostały wezwane (każda ze skarżących osobno) do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 25 marca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone K. P. 4 czerwca 2025 r. oraz D. K. 16 czerwca 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął skarżącym odpowiednio 11 czerwca 2025 r. oraz 23 czerwca 2025 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżące nie uiściły wymaganych wpisów od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 i 219 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935). Przesłankami tymi są m.in.: nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3). Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że nie została opłacona. Obowiązek w tym zakresie wynika z treści art. 230 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie uiści wpisu sądowego. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z przedstawionego wyżej stanu sprawy wynika, że skarżące wniosły skargę bez uiszczenia kwot po 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 25 marca 2024 r. wezwano skarżące do uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi we wskazanym przypadku 100 zł. Wezwania do wykonania ww. zarządzeń doręczono wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach niewykonania wezwania skarżącym 4 czerwca 2025 r. oraz 16 czerwca 2025 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych minął zatem w dniach 11 czerwca 2025 r. oraz 23 czerwca 2025 r. Sąd ustalił, że do 18 listopada 2025 r. nie zidentyfikowano wpłaty, która mogłaby zostać uznana za uiszczenie wpisu sądowego. Skarga K. P. i D. K. posiada zatem braki fiskalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu. Braki te nie mogą zostać usunięte przez Sąd. Skargę należało zatem odrzucić, stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.