VII SA/Wa 774/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...]. K. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] (zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej [...] pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu instalacji ciepłej wody użytkowej i cyrkulacyjnej oraz przebudowie instalacji wody zimnej i kanalizacji sanitarnej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położnym przy ul. [...] [...] w K., na działce nr ewid. [...], obręb [...]) W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], podjętej z rażącym naruszeniem prawa. Wniosek nie zawierał odrębnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt. GZ 138/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca, oprócz sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...], zaniechała jakiegokolwiek uzasadnienia powyższego wniosku. Brak wskazania i uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego wniosku. Wyjaśnić należy, że przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie mogły być brane pod uwagę argumenty zawarte w skardze, wskazujące, że – zdaniem skarżącej – decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], została wydana z rażącym naruszeniem prawa, zatem zaskarżoną decyzją błędnie odmówiono stwierdzenia jej nieważności. Przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. są bowiem oderwane od merytorycznej oceny wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.