VII SA/Wa 776/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...]. E. Z. w piśmie z dnia 9 marca 2010 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...], którą organ uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., znak: [...] i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...]. We wniosku wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne z uwagi na to, iż przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy doszło do rażącego naruszenia prawa oraz wielu błędów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwana dalej ppsa - sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Zauważyć trzeba, że E. Z., w we wniosku z dnia 9 marca 2010 r. wskazał, iż wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...], gdyż przy jej wydawaniu organ rażąco naruszył prawo. Nie wykazał natomiast istnienia niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody, o której mowa w art. 61 ppsa, a które to okoliczności byłyby następstwem niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, dlatego też jej wniosek o wstrzymanie wykonania nie zasługuje na uwzględnienie. Należy pamiętać, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2008r. II OZ 889/08; postanowienie NSA z 24 listopada 2005 r. II OZ 1065/05; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zaś kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.