VII SA/Wa 788/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi E. K. i R. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...], po rozpatrzeniu wniosku E. K. o zawieszenie postępowania prowadzonego w sprawie stanu technicznego budynku przy ul. [...] w [...] odmówił zawieszenia prowadzonego postępowania. Postanowienie zawierało pouczenie, że przysługuje na nie zażalenie, wraz ze wskazaniem terminu i trybu jego wniesienia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po zapoznaniu się zażaleniem E. K. postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy wskazał, że wniesienie zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego jest niedopuszczalne, bowiem z art. 141 § 1 k.p.a. wynika, iż na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia służy stronie zażalenie tylko wówczas, gdy kodeks tak stanowi. Przypadki, kiedy dopuszczalne jest wniesienie zażalenia, zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wymienione w ustawie. Powołując się na treść art. 101 § 3 k.p.a. organ stanął na stanowisku, że na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie, a błędne pouczenie w tym zakresie nie może przesądzać o dopuszczalności takiego środka zaskarżenia. Skargę na opisane wyżej rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. K.. W uzasadnieniu wskazała, iż nie zgadza się z wydanym postanowieniem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. W piśmie z dnia [...] października 2015 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej wskazał, że skarga w niniejszej sprawie została złożona również w imieniu R.R., reprezentowanego przez E. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów obowiązującego prawa. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie uznał, iż zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.[...] o odmowie zawieszenia postępowania prowadzonego w sprawie stanu technicznego budynku jest niezaskarżalne. Z uzasadnienia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. [...], wynika, że w toku oględzin stwierdzono zły stan techniczny budynku i występowanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Wobec powyższego organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] marca 2012r, nr [...]nałożył na właścicieli budynku obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej określającej stan techniczny przedmiotowego budynku. E. K. będąca jednym ze współwłaścicieli pismem z dnia [...] lipca 2014r poinformowała organ, że nie posiada środków finansowych na wykonanie zleconej ekspertyzy i jednocześnie wystąpiła o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia postępowania komorniczego dotyczącego licytacji domu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] odmówił zawieszenia prowadzonego postępowania pouczając o możliwości jego zaskarżenia. Zauważyć trzeba, iż zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. (a, więc obowiązywała w dacie wydania zaskarżonego postanowienia ) "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie". Przed nowelizacją przepis powyższy brzmiał następująco: "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie". W kontekście wskazanej zmiany unormowanie to należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Za takim rozumieniem tego przepisu przemawia uzasadnienie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że ustawodawca wprost wykluczył zażalenie na odmowę zawieszenia postępowania, motywując to możliwością oceny jego zasadności w ramach kontroli podjętego rozstrzygnięcia na skutek odwołania (i skargi do sądu). Za wskazaną interpretacją przemawia także wykładnia celowościowa i systemowa tego przepisu. W uzasadnieniu postanowień z dnia 12 listopada 2015r, II OSK 590//14 i II OSK 920/14 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że istotą nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skoro obowiązujące w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia przepisy procedury administracyjnej nie przewidują samoistnego środka zaskarżenia dla postanowień o odmowie zawieszenia postępowania, to środek ten stronie nie przysługuje. W takim przypadku zastosowanie ma art. 134 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Regulacja ta w myśl art. 144 k.p.a. ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. Podkreślić należy, że przepis art. 134 k.p.a. obliguje organ II instancji w pierwszej kolejności do badania dopuszczalności zażalenia. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm), skargę oddalił.