VII SA/Wa 79/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 czerwca 2005 r. spraw ze skarg Wspólnoty Mieszkaniowej [...], J. M., A. U. i M. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargi oddala VII SA/ WA 79-82/04 Uzasadnienie Decyzją nr [...] z [...] grudnia 2003r. Prezydent [...] po rozpatrzeniu wniosku Spółki z o. o. M. z siedzibą w [...], przy ul. [...], o pozwolenie na budowę budynku wielorodzinnego z garażami podziemnymi na nieruchomości nr ewid. [...] z obrębu [...], [...]- odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu organ podał, że przedłożony przez inwestora projekt architektoniczno- budowlany został pozytywnie zaopiniowany pod względem konserwatorskim przez [...] Konserwatora Zabytków, którego postanowienie z dnia [...] września 2003r. zostało utrzymane w mocy przez Ministra Kultury postanowieniem z dnia [...] listopada 2003r. Przedłożona przez inwestora dokumentacja projektowa nie spełnia jednak wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynek i ich usytuowanie ( DZ. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Z dokonanej analizy dokumentacji wynika, iż nie został zachowany warunek wymaganej prawem odległości projektowanego budynku od istniejącego na sąsiedniej działce nr [...] budynku mieszkalnego, który w związku z tym nie ma zapewnionego naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Tym samym naruszono § 13 ust 2 i 4 cyt. rozporządzenia. Przedłożony przez inwestora projekt budowlany poddano także ocenie Rady Urbanistyczno- Architektonicznej powołanej przy Prezydencie [...], która w swoim stanowisku stwierdziła, iż realizacja obiektu groziłaby degradacją wartości przestrzennych i kulturowych w rejonie jego lokalizacji. Nadto, zdaniem organu, dokumentacja projektowa nie została uzgodniona z władzami lotniczymi. Załączona do akt sprawy adnotacja Urzędu Lotnictwa Cywilnego jest niewystarczająca. Niezależnie od powyższych uchybień przedłożony projekt jest niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż projektowany budynek ma 10 kondygnacji, w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono natomiast realizację budynku średniowysokiego tj. do 9 kondygnacji nadziemnych włącznie. Dodatkowo organ wskazał, że projekt nadal nie spełnia wymogów m. in. w zakresie dowymiarowania odległości budynku od obiektów istniejących. Odwołanie od tej decyzji wniósł inwestor M. Spółka z o. o., wskazując, iż organ I instancji z naruszeniem art. 7 i 8 kpa przeprowadził postępowanie administracyjne bowiem nie wyjaśnił stanu faktycznego sprawy. Wbrew twierdzeniom zawartym w decyzji przedłożony projekt architektoniczno- budowlany spełnia wszystkie wymogi Prawa budowlanego oraz nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Decyzją z [...] stycznia 2004r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniesionego odwołania na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa: - uchylił zaskarżoną decyzję oraz zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami podziemnymi na działce nr [...]. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż załączona do projektu budowlanego analiza nasłonecznienia sąsiednich budynków oraz sporządzona opinia rzeczoznawcy jednoznacznie wskazują, że projektowany budynek nie narusza § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i nie będzie zacieniać sąsiednich mieszkań. Zdaniem organu nie doszło także do naruszenia decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż projektowany budynek jest budynkiem średniowysokim o 9 nadziemnych kondygnacjach i podziemnym garażem, który w rozumieniu § 3 pkt 17 cytowanego rozporządzenia nie może być uznany za kondygnację nadziemną. Ponieważ inwestor przedłożył kompletny projekt budowlany wraz ze wszystkimi wymaganymi uzgodnieniami w tym uzgodnienie lokalizacji inwestycji dokonane przez Urząd Lotnictwa Cywilnego, pozytywną opinię komunikacyjną Zarządu Dróg Miejskich, decyzję zezwalającą na wyłączenie nieruchomości z produkcji rolnej, opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, uzgodnienia przyłączenia mediów oraz pozytywną opinię ZUD, a także spełnił wszystkie wymogi Prawa budowlanego, brak jest podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Dodatkowo Wojewoda [...] wskazał, iż wbrew stanowisku organu I instancji, inwestor prawidłowo wykonał obowiązek uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę. Odnosząc się do negatywnego stanowiska Rady Urbanistyczno- Architektonicznej przy Prezydencie [...] organ wyjaśnił, iż z punktu widzenia obowiązujących przepisów nie ma ono wiążącego znaczenia, gdyż przepisy nie nakładają na inwestora obowiązku uzyskania opinii tejże Rady. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli Wspólnota Mieszkaniowa [...], J. M., A. U. i M. O. Zdaniem skarżących decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, 77 i 107 § 3 kpa. Uchylając odmowną decyzję organu I instancji i udzielając pozwolenia na budowę organ odwoławczy wbrew wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa nie uzasadnił dlaczego odmiennie ocenił ten sam materiał dowodowy, a przedłożony projekt architektoniczno- budowlany uznał za odpowiadający wymogom prawa budowlanego. W szczególności skarżący wskazali, iż w aktach sprawy znajduje się opinia rzeczoznawcy G. C. z dnia 23 października 2003r. z której wynika, że projekt budowlany nie spełnia wymogów § 13 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ odwoławczy całkowicie pominął ten dowód nie wyjaśniając dlaczego opinii tej odmówił mocy dowodowej. Ze wskazanej wyżej opinii wynika nadto, że droga pożarowa dla projektowanej inwestycji nie odpowiada przepisom rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracyjnych z dnia 16 marca 2003r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych. Okoliczność ta w ogóle nie była rozważana przez organ II instancji. Dodatkowo skarżący podali, że projektowana inwestycja narusza ich prawa właścicielskie, zacieni okna ich budynku, zeszpeci Skarpę [...] i stworzy zagrożenie pożarowe. Wszystkie te okoliczności wpłyną na zmniejszenie wartości ich nieruchomości, a także spowodują niedogodności i utrudnienia w zakresie korzystania z niej. W odpowiedzi organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa procesowego i materialnego. Zgodnie z art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, w związku z czym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji trafnie ocenił, iż dokumentacja przedłożona przez inwestora wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę nie dawała podstaw do odmówienia przez Prezydenta [...] zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wskazanej inwestycji. Przede wszystkim wskazać należy, iż zaskarżona decyzja poprzedzona została wydaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu opartej na przepisie art. 39 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, obowiązującej w dacie wydania decyzji. Zgodnie a art. 47 tej ustawy warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Oznacza to, że przesądzona została kwestia możliwości i dopuszczalności oraz zgodności z prawem ( miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego) zabudowy działki inwestora. Dodać przy tym należy, że w myśl art. 3 wskazanej ustawy każdy ma prawo do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego. Zgodnie z art. 35 ust 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, właściwy organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego sprawdza spełnienie przez inwestora wymagań określonych w tym przepisie oraz w art. 32 ust 4 Prawo budowlane. Organ odwoławczy prawidłowo ustalił, iż inwestor spełnił określone w przepisach wymagania, gdyż przedłożył kompletny projekt budowlany wraz z określonymi prawem pozwoleniami i uzgodnieniami oraz wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę ocenie podlega również badanie, czy doszło do naruszenia interesu osób trzecich, a więc właścicieli bądź współużytkowników wieczystych sąsiednich nieruchomości, jednakże nie w aspekcie dopuszczalności tej zabudowy lecz ewentualnego naruszenia norm ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Także w tym zakresie nie można uznać, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów stwierdzić należy, iż nie znajdują one potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. I tak zarzut niezgodności skarżonej decyzji z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji poprzez nie spełnienie wymogu " harmonijnego w komponowania budynku w panoramę Skarpy" jest bezzasadny, gdyż wymóg taki nie stanowił warunku decyzji z dnia [...] listopada 2002r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Postulat taki sformułowany został przez Radę Urbanistyczno- Architektoniczną działającą przy Prezydencie [...], której opinia, jak słusznie zauważył Wojewoda [...], nie ma prawnie wiążącego znaczenia dla organu architektoniczno- budowlanego, gdyż przepisy nie przewidują uzyskania przez inwestora opinii, bądź uzgodnienia Rady. Wskazać w tym miejscu należy, iż dokumentacja projektowa została zaopiniowana w trybie art. 39 Prawa budowlanego przez [...] Konserwatora zabytków postanowieniem z dnia [...] września 2003r. utrzymanym w mocy przez Ministra Kultury postanowieniem z dnia [...] listopada 2003r. Kolejny zarzut skargi dotyczył nie ustosunkowania się przez Wojewodę [...] do znajdującej się w aktach opinii rzeczoznawcy G. C., z której wynika, iż przedstawiony projekt budowlany narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 marca 2003r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrywania w wodę oraz dróg pożarowych. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych z uwagi na naruszenie § 13, stwierdzić należy, iż w postępowaniu administracyjnym przed organem pierwszej instancji została przedstawiona wyłącznie " Opinia o wpływie projektowanego budynku przy [...] na nasłonecznienie sąsiednich budynków" sporządzona przez prof. dr hab. inż. arch. W. W. z marca 2003r. oraz opinia uzupełniająca z września 2003r., z których wynika, że projektowany budynek spełnia kryteria określone w rozporządzeniu odnośnie nasłonecznienia mieszkań sąsiadujących. Wskazana przez skarżących opinia G. C. została przedstawiona w skierowanym przez Wspólnotę Mieszkaniową piśmie do Rady Urbanistyczno- Architektonicznej, jako " uszczegółowienie zarzutów" autorstwa mgr inż. G. C., co nie jest równoznaczne ze złożeniem wniosku dowodowego w sprawie. Wskazać także trzeba, iż w ostatecznym stanowisku, po kilkakrotnych modyfikacjach swojej opinii, z dnia [...] lutego 2005r. wiceprezes [...]- G. C. stwierdził, iż "...oświetlenie i nasłonecznienie zespołu apartamentowego [...] nie ulegnie pogorszeniu w rezultacie realizacji projektu zespołu mieszkaniowego [...]". Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 marca 2003r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg przeciwpożarowych wskazać należy, iż rozporządzenie to nie może mieć zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż zaczęło ono obowiązywać od 26 lipca 2003r., gdy tymczasem wniosek o pozwolenie na budowę złożony został 14 maja 2003r. W sprawie ma natomiast zastosowanie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 stycznia 1999r. w sprawie określenia szczegółowych wymagań w zakresie przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego lub medycznego oraz warunków, jakim powinny odpowiadać drogi pożarowe.( Dz. U. Nr z 1999r. nr 7, poz.64). Na poparcie zarzutów dotyczących naruszenia warunków bezpieczeństwa pożarowego skarżący przedłożyli opinię z dnia [...] kwietnia 2004r. [...], która potwierdziła naruszenie przepisów rozporządzenia dotyczącego dróg pożarowych. Stwierdzić jednak należy, iż podobnie jak to miało miejsce z poprzednią opinią dotyczącą spełnienia wymogu nasłonecznienia sąsiednich mieszkań, także w ostatecznej opinii z dnia [...] sierpnia 2004r. [...] wycofała się ze swojego wcześniejszego stanowiska uznając, iż projekt spełnia wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 stycznia 1999r. Dodać także należy, że w aktach sprawy znajduje się opinia rzeczoznawcy budowlanego prof. W. W., o której mowa była wcześniej, dotycząca ochrony przeciwpożarowej, z której wynika, iż zaprojektowane drogi pożarowe spełniają wymagania cytowanego rozporządzenia. Odnosząc się dodatkowo do zastrzeżeń skarżących dotyczących pogorszenia się warunków zamieszkania, utrudnień i niedogodności spowodowanych nową inwestycją oraz zmniejszenia wartości ich nieruchomości wskazać należy, iż ochrona interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to te osoby, a nie inwestorzy, właściciele nieruchomości, na których mają powstawać planowane inwestycje decydować będą o dopuszczalności wybudowania obiektu budowlanego ( por. wyrok NSA II SA/Ka 1563/02, nie publikowany). Także w wyroku NSA z 14 marca 2002r. SA/Bk 1799/01 oraz SA/Bk 1800/01, nie publikowanym, Sąd stwierdził, iż " zarzuty dotyczące szeregu utrudnień dla otoczenia w przypadku zrealizowania zamierzonej inwestycji ( penetracja wzrokowa sąsiednich działek, wzmożony hałas, niedogodności komunikacyjne) nie mogą być prawnie skuteczne, gdyż dotyczą jedynie naruszenia interesów faktycznych skarżących, a nie interesu prawnego rozumianego, jako naruszenia konkretnych norm prawa. Stwierdzić należy, iż w zasadzie każda inwestycja w zabudowie miejskiej powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów". Podzielając ten kierunek wykładni, uznać należy, że w sytuacji, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, gdy zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z prawem miejscowym ( ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego), gdy inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz gdy spełnione zostały wszelkie wymogi określone przepisami Prawa budowlanego i warunkami technicznymi organ nie mógł odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. W tym stanie rzeczy skoro podniesione zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałby wziąć pod uwagę skargi podlegają oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.