VII SA/Wa 799/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2009 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki podświetlanej tablicy reklamowej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz [...] S.A. z siedzibą w [...] kwotę 750 (siedemset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/WA 799/09 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2009r. Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98. poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A. - od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...], nakazującej firmie [...] S.A. z siedzibą przy ul. [...] w [...] rozbiórkę podświetlanej tablicy reklamowej usytuowanej na nieruchomości przy ul. [...] w [...] - uchylił zaskarżoną decyzje w części określającej adresata przedmiotowego obowiązku, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jak wynika z akt sprawy na skutek pisemnej informacji w przedmiocie legalności budowy i użytkowania obiektów usytuowanych na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] zostało wszczęte postępowanie administracyjne z zakresu nadzoru budowlanego w sprawie nośnika reklamowego usytuowanego na terenie w/w nieruchomości. W toku czynności wyjaśniających ustalono, że na przedmiotowej nieruchomości usytuowany jest wolnostojący trwale z gruntem związany nośnik reklamowy - podświetlona tablica reklamowa i słup wsporczy konstrukcji stalowej na cokole betonowym. Powiatowy organ nadzoru budowlanego uznając, iż inwestor – spółka [...] S.A. - zrealizowała przedmiotowe prace nie występując o zgodę do właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2008 r. nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia wskazanych dokumentów w celu zalegalizowania stwierdzonej samowoli budowlanej. Wobec braku przedłożenia wymaganej dokumentacji w wyznaczonym terminie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nakazał rozbiórkę przedmiotowego nośnika reklamowego. Odwołanie od w/w rozstrzygnięcia złożył G. F. - pełnomocnik inwestora - wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania pierwszej instancji. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego powiatowy organ nadzoru budowlanego zasadnie nakazał rozbiórkę nośnika reklamowego usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w [...] bowiem przedmiotowe urządzenie reklamowe zostało zrealizowane z naruszeniem art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, tj. inwestor przystąpił do wykonania prac bez uzyskania ostatecznej decyzji właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie z ogólnie przyjętą linią orzecznictwa sądowo-administracyjnego budowa urządzeń reklamowych wolno stojących trwale z gruntem związanych wymaga pozwolenia na budowę i nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2006 r. sygn. akt IIOSK 923/05 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt IIOSK 931/05). Organ podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 maja 2007 r. sygn. akt II OSK 1509/06 wskazał, że na tle przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane można mówić o co najmniej dwóch rodzajach reklam i urządzeń reklamowych, z czym wiąże się obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę lub konieczność dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Do pierwszej grupy należy zaliczyć wymienione jako budowle w art. 3 pkt 3 w/w ustawy "wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe", na które wymagane jest pozwolenie na budowę jako, że są to obiekty budowlane niewymienione w art. 29-31 w/w ustawy i na co wskazuje art. 28 ust. 1 w/w ustawy. Do drugiej grupy wymagającej jedynie zgłoszenia zalicza się tablice i urządzenia reklamowe instalowane na obiektach budowlanych, jak również te wolnostojące, ale niezwiązane trwale z gruntem (art. 29 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy). Zdaniem organu odwoławczego z dokumentacji zgromadzonej w przedmiotowej sprawie wynika, iż sporna wolnostojąca tablica reklamowa jest związana trwale z gruntem dlatego dla zalegalizowania wykonanych robót organ powiatowy właściwie zastosował tryb określony w art. 48 ust. 2 w/w ustawy. Zdaniem organu odwoławczego, bez znaczenia pozostaje tutaj okoliczność podnoszona w odwołaniu, jakoby inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania przedmiotowego urządzenia, bowiem zgodnie z ogólnie przyjętą linią orzecznictwa sądowo - administracyjnego, fakt że inwestor dokonał zgłoszenia przewidzianego w art. 30 ust. 1 w/w ustawy, na które organ administracji architektoniczno -budowlanej nie zgłosił w ustawowym terminie sprzeciwu, nie zwalnia organu nadzoru budowlanego od zbadania sprawy merytorycznie, tj. oceny czy przedmiotowe urządzenie zostało zbudowane zgodnie z obowiązującymi przepisami (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1274/04). Stosownie do art. 48 ust. 3 oraz art. 49 ust. 1 w/w ustawy organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora obowiązek dostarczenia wskazanych dokumentów, po których przedłożeniu i pozytywnej weryfikacji w drodze postanowienia ustalana jest wysokość opłaty legalizacyjnej. Jeżeli zobowiązany uiści opłatę organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest zatwierdzić przedłożony projekt budowlany i wydać zezwolenie na dokończenie budowy, jeśli ta nie została zakończona. Natomiast w myśl art. 48 ust. 4 oraz art. 49 ust. 3 w/w ustawy, w przypadku niespełnienia w/w obowiązku lub też nieuiszczenia opłaty legalizacyjnej stosuje się przepis art. 48 ust. 1 w/w ustawy, tj. organ nakazuje rozbiórkę stwierdzonej samowoli. W rozpatrywanym przypadku pomimo upływu wyznaczonego 3-miesięcznego terminu inwestor nie dostarczył dokumentów określonych w postanowieniu z dnia [...] września 2008 r., pozbawiając się tym samym możliwości doprowadzenia zrealizowanej inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na niepełne określenie adresata przedmiotowej decyzji, tj. nakazanie wykonania obowiązku rozbiórki ..firmie [...] S.A. z siedzibą przy [...] w [...]", należało uchylić skarżone rozstrzygnięcie w zakresie podmiotu nałożonego obowiązku i orzec w tej części co do istoty sprawy. Wskazać należy, iż postępowanie pierwszej instancji prowadzone było z udziałem spółki [...] S.A., zaś do błędnego określenia adresata skarżonego rozstrzygnięcia przyczyniła się sama strona, kierując pisma do organu pierwszej instancji z oznaczeniem nadawcy ,, [...] S.A. ul. [...]". Z uwagi iż zgodnie z art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, decyzja winna zawierać precyzyjne oznaczenie podmiotu praw lub obowiązków - w przypadku osób prawnych oraz innych jednostek organizacyjnych pełną nazwę i siedzibę podaną stosownie do danych z właściwego rejestru - należało, zdaniem organu odwoławczego orzec o nałożeniu obowiązku rozbiórki na "spółkę [...] S.A. z siedzibą przy ul. [...] w [...]" jako na stronę postępowania biorącą w nim czynny udział. Decyzję zaskarżyła spółka [...] wnosząc, o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Spółka zarzuciła decyzji naruszenie: 1. art. 10 k.p.a. poprzez niezawiadomienie strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji; 2. art.. 48 ust. 1 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez błędna jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; 3. art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezastosowanie; 4. art. 7 w związku z art. 77 § 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (dalej k.p.a.) poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego; 5. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez braki w uzasadnieniu faktycznym. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analizując skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów należy stwierdzić, iż zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania , a naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd zauważa, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się na istnienie co najmniej dwóch rodzajach reklam i urządzeń reklamowych które w zależności od trwałego bądź nie związania z gruntem, wymagają bądź nie wymagają pozwolenia na budowę. Jak wynika z art. 29 ust. 2 pkt 6 znowelizowanej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych, polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Przedmiotową tablice reklamowa usytuowaną przy ul. [...] w [...] organy zakwalifikowały jako obiekt który należy zakwalifikować zgodnie z dyspozycją art. 3 pkt 3 w/w ustawy "wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe", na które wymagane jest pozwolenie na budowę jako że są to obiekty budowlane niewymienione w art. 29-31. Niestety organy w niniejszej sprawie stwierdziły jedynie, iż z dokumentacji zgromadzonej w przedmiotowej sprawie wynika, iż tablica reklamowa jest związana trwale z gruntem. Nie wskazały jednak w jaki sposób przedmiotowa tablica jest związana z gruntem i na jakiej podstawie zakwalifikował budowę tej tablicy jako podlegająca obowiązkowi wydania pozwolenia na budowę. Organy obu instancji pominęły również kwestię wniesienia (w drodze decyzji administracyjnej) w dniu [...] grudnia 2007r. przez Prezydenta Miasta [...] sprzeciwu do zgłoszenia spółki [...] S.A. zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu przedmiotowego nośnika reklamowego . Decyzja Prezydenta Miasta [...] została zaskarżona do Wojewody [...]. Rozstrzygnięcie Wojewody przesądzające o tym, czy przedmiotowa reklama została wybudowana zgodnie z przepisami prawa czy też nie przesądzi o możliwości prowadzenia postępowania w trybie art. 48 i następne Prawa budowlanego. W takiej sytuacji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego który nie wykazał, iż tablica reklamowa usytuowana przy ul. [...] w [...] jest obiektem, który należy zakwalifikować zgodnie z dyspozycją art. 3 pkt 3 w/w ustawy jako "wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe", winien zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewodę [...] odwołania strony od wniesionego przez Prezydenta Miasta [...] sprzeciwu . Dopiero Wojewoda [...], rozpatrując odwołanie od decyzji Prezydenta [...] nr [...]rozstrzygnie o zasadności sprzeciwu lub o zgodnym ze zgłoszeniem usytuowaniu nośnika reklamowego przy ul. [...] w [...]. Ponieważ zagadnieniem wstępnym w niniejszej sprawie jest rozstrzygniecie dot. charakteru przedmiotowej tablicy reklamowej uznać należy, iż działania organów nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie niosą ze sobą znamię przedwczesności. Nie zaistniały bowiem przesłanki, które pozwalałyby organom na prowadzenie niniejszej sprawy , ponieważ zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesi postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c oraz art. 152 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.