VII SA/Wa 799/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2010 r. sprawy ze skargi R.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2009r., [...], na podstawie art. 149 § 3 i art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwana dalej k.p.a., odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją własną z dnia [...] stycznia 2008r. [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy (kat. A, B nr [...]) R.Z. Organ wyjaśnił, że zatrzymanie prawa jazdy nastąpiło zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. - o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce aiimentacyjnej (Dz.U. z 2005r. Nr 86, poz. 732 ze zm.). W związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności art. 5 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. ww. ustawy z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w dniu 12 listopada 2009r R.Z. złożył skargę o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 145a § 2 k.p.a. skargę o wznowienie należy wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Organ wskazał, że ww. orzeczenie opublikowano w Dzienniku Ustaw z dnia 25 września 2009r. Nr 159, poz. 1261. Skargę o wznowienie postępowania należało zatem wnieść do dnia 25 października 2009r. Natomiast R.Z. skargę złożył dopiero dnia 12 listopada 2009r, dlatego - na podstawie art. 149 § 3 k.p.a.- należało odmówić wznowienia postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją dnia [...] lutego 2010r, [...], po rozpatrzeniu odwołania R.Z., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. art. 127 § 2 k.p.a. w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. i art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 1 i 2 ustawy z 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. nr 79 z 2001 r., poz. 856) - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że pismem z dnia 12 października 2009r. poinformowano R.Z., że wobec ww. orzeczenia TK, z mocy art. 145a kpa, przysługuje mu prawo żądania wznowienia postępowania w tej sprawie, a wniosek należy wnieść w terminie jednego miesiąca ód dnia wejścia w życie orzeczenia t.j. do dnia 25 października 2009r. Oznacza to, że strona otrzymała informację o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania przed upływem terminu uprawniającego do skutecznego złożenia wniosku, jednak terminu tego nie dochowała. Skargę na powyższą decyzję złożył R.Z., podnosząc że jest ona niezgodna ww. z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego. Wskazał, że zatrzymanie prawa jazdy uniemożliwia mu podjęcie pracy zawodowej, pozostawiając go bez środków do życia, co przyczynia się do narastania jego zobowiązań alimentacyjnych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Dodać przy tym trzeba, że stosownie do z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji sąd może więc uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podniosła w skardze strona. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż skarga zasługiwała na uwzględnienie jednak z innych przyczyn niż w niej podniesione. Jak wynika z akt sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2010r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] [...] grudnia 2009r. Stwierdzić należy, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy naruszył przepisy art. 7 i art. 77 k.p.a. w zw. z art. 58 § 1 kpa, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Organ II instancji pominął bowiem fakt, że w odwołaniu od decyzji organu ł instancji skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Organ odwoławczy winien mieć na uwadze, że postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu ma pierwszeństwo przed postępowaniem odwoławczym. Powyższe oznacza, że organ administracji może orzec o odmowie wznowienia postępowania, lecz dopiero po rozstrzygnięciu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia podania ww. przedmiocie. Dopiero bowiem po wyczerpaniu przysługujących skarżącemu środków odwoławczych lub odstąpienia od ich wykorzystania organ może skutecznie dalej orzekać w zakresie wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 16 czerwca 1999 r., sygn. akt V SA 573/98 - LEX nr 50186). W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie zwracano uwagę, że decyzję o odmowie wznowienia postępowania organ może wydać tylko w takich przypadkach, gdy strona wniosła żądanie po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. (czy art. 145a § 2 kpa, a wniosek o jego przywrócenie nie został złożony (por. wyroki NSA: z dnia 26 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA 890/97- LEX nr 44527; z dnia 17 czerwca 1999 r, sygn. akt IV SA 957/97- LEX nr 47861; z dnia 9 stycznia 2002 r., sygn. akt V SA 1460/01- ONSA 2003/2/61, LEX- 78478). Podobne stanowisko zajmuje doktryna. "Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko w razie, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 lub art. 145a § 2, a nie ma podstaw do jego przywrócenia." (B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, Wydanie 7, s. 668). W rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu R.Z. złożył wprawdzie dopiero na etapie postępowania odwoławczego, tym niemniej organ winien rozpoznać go w pierwszej kolejności i dopiero w zależności od jego wyniku wydać dalsze rozstrzygnięcia. Z przedstawionych przyczyn Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Rzeczą organu II instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie zatem przeprowadzenie postępowania z uwzględnieniem stanowiska Sądu. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c", art. 152 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.