VII SA/Wa 822/13

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2016r. po rozpoznaniu wniosku adwokata M. C. w sprawie ze skargi G. J na decyzję {...} Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013r. nr {...} w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi M. C. kwotę 240,00 złotych (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał G. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 16 lipca 2013r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. B. pełnomocnikiem z urzędu dla G. J. Wyrokiem z dnia 7 listopada 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi G. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] skargę oddalił. W wyroku w pkt II Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych. W dniu 8 stycznia 2014r. do Sądu wpłynęło pismo adwokata M. C. informujące, że na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. Okręgowej Rada Adwokackiej w Warszawie został wyznaczony zastępcą adwokat A. B. oraz upoważniony do występowania w sprawach toczących się dotychczas z jej udziałem. Na potwierdzenie powyższego załączył do pisma decyzję ORA w Warszawie z dnia [...] grudnia 2013r. Od powyższego wyroku skarżąca reprezentowana przez adwokata M.C. wniosła skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych. Pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 października 2015r. sygn. akt II OSK 255/14 uchylił zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...], a także uchyla postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012r. i postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012r. Jak wynika z protokołu rozprawy w imieniu skarżącej na rozprawę stawił się pełnomocnik adwokat M. C. W dniu 26 października 2015r. do Sądu wpłynęło pismo adwokata M.C. w którym wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, według norm przepisanym. Oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego –§ 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit a) Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. W niniejszej sprawie ustanowiony w sprawie adwokat M.C. nie prowadził sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji. W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd w dniu 7 listopada 2013r. wyroku oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zasadne jest w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 100% stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług ( 23%). W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi M. C. należy się wynagrodzenie w wysokości 240,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 55,20 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 295,20 złotych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit a) ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.