VII SA/Wa 825/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanawia: I. odrzucić skargę; II. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata H. D., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). J. S. pismem z dnia 22 marca 2010r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Skarżący zarzucił, że przeprowadzona w dniu [...] maja 2009r. przez Agencję Nieruchomości Rolnych w drodze przetargu sprzedaż dziatek odbyła się nielegalnie i że nieuczciwie nie został dopuszczony do przetargu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując że Zespół Kontroli Wewnętrznej Biura Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, pismem z dnia [...] sierpnia 2009r. udzielił J. S. odpowiedzi na skargę. Następnie powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 1391/08 wskazał, że "tryb skargowo - wnioskowy (art. 221 i następne kpa, w tym także art. 227-229 kpa) jest jednoinstancyjnym postępowaniem, które kończy zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, co nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego jak i postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie skargowo - wnioskowe kończy się czynnością materialno - techniczną, która nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga jako nienależąca do kognicji sądów administracyjnych podlegała odrzuceniu, gdyż zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r. ze zm.), zwanej p.p.s.a, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia 22 marca 2010r. wniósł "pozew przeciwko Ministrowi Rolnictwa w Warszawie" w związku z niedopuszczeniem go do przetargu organizowanego przez Oddział Terenowy Agencji Nieruchomości Rolnych w [...]. Słusznie zatem Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismo to potraktował jako skargę złożoną w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. Zgodnie z treścią art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być bowiem w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Jak zasadnie podniesiono w odpowiedzi na skargę, przepisy zawarte w dziale VIII k.p.a. regulują postępowanie skargowo-wnioskowe, które jest trybem uproszczonym. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane w ustawie zasadniczej prawo każdego do składania petycji, skarg i wniosków. W postępowaniu uregulowanym w dziale VIII k.p.a. nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Skarga złożona w tym postępowaniu nie stanowi podstawy do uruchomienia trybu instancyjnego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1.12.1998 r., III SA1636/97, LEX nr 37138; postanowienie NSA z dnia 21.11.2000 r., III SAB 108/99, LEX nr 48017; postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 25.07.2005 r., I SA/Rz 117/05, opubl. OwSS 2006/1/26, LEX nr 165846). Przedstawienie swoich zastrzeżeń w związku z niewłaściwym - zdaniem podmiotu występującego z taką skargą - działaniem organu administracyjnego nie mieści się więc w zamkniętym katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegających kognicji sądów administracyjnych. Stanowisko to ugruntowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (patrz postanowienie NSA z dnia 9.12.1999 r., III SAB 7/99, opubl. ONSA 2001 r. nr 1 poz. 27, LEX nr 40203). Z podanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - odrzucił skargę.