VII SA/Wa 83/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant Marta Ładosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi L.K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego L. K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu zażalenia L. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...], wstrzymujące wykonanie decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] zmieniającej decyzję Starosty L. z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. i L. K. pozwolenia na budowę budynku usługowo -mieszkalnego (w parterze budynku piekarnia i sklep) na działkach o nr ew. [...] i [...] położonych w L. przy ul. [...] wraz z wewnętrzną instalacją gazu w tym budynku, przyłącza kanalizacyjnego i energetycznego kablowego policznikowego na działkach o nr ew. [...] i [...], przyłącza gazowego na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], przyłącza wodociągowego na działce o nr ew. [...] oraz wjazdu na działkę z drogi publicznej w następujący sposób: "w miejsce dotychczasowego projektu zagospodarowania działki zatwierdzam nowy projekt zagospodarowania działek o nr ew. [...], [...] położonych w L. przy ul. [...]", utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że inwestor wnioskiem z dnia [...] maja 2006 r. wystąpił o zmianę decyzji Starosty L. z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] "w zakresie projektu zagospodarowania działek o nr ew. [...] i [...], położonych w L. przy ul. [...] poprzez akceptację linii zabudowy w odległości 9,0 m od krawędzi jezdni". Po rozpatrzeniu ww. wniosku Starosta L. decyzją z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...], działając na podstawie art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane -tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm. (dalej- Prawo budowlane) zmienił decyzję własną z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w ten sposób, że w miejsce dotychczasowego projektu zagospodarowania działki zatwierdził nowy projekt zagospodarowania działek o nr ew. [...], [...] położonych w L. przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] z powodu niezgodności dokonanej zmiany z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda [...] uznał, iż Starosta L. wydając ww. decyzję rażąco naruszył art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie, z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] Wojewoda [...] wstrzymał wykonanie decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] na podstawie art. 159 § 1 kpa. Rozpatrując zażalenie na powyższe postanowienie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił w całości argumentację organu pierwszej instancji, iż w niniejszej sprawie zachodzi prawdopodobieństwo, że ww. decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r. jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] stało się przedmiotem skargi L. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu L. K. zarzucił naruszenie art. 157 § 1 pkt. 2 kpa, poprzez stwierdzenie, że decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] została wydana z naruszeniem ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy decyzja ta nie jest obarczona taką wadliwością, naruszenie art. 159 kpa, poprzez brak wystąpienia w sprawie uzasadnionego prawdopodobieństwa, iż ww. decyzja jest dotknięta wadą, naruszenie art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 kpa poprzez niedopełnienie spoczywającego na organie administracji obowiązku wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie art. 9 kpa poprzez błędne informowanie skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków oraz nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącego, naruszenie art. 107 § 3 kpa, m. in. poprzez brak ustosunkowania się do zarzutów odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej wyłącznie pod względem zgodności z przepisami prawa, natomiast stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 159 § 1 kpa organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 tej ustawy. Na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie. W niniejszej sprawie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...], wstrzymujące wykonanie decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] zmieniającej decyzję Starosty L. z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. i L. K. pozwolenia na budowę budynku usługowo -mieszkalnego (w parterze budynku piekarnia i sklep) na działkach o nr ew. [...] i [...] położonych w L. przy ul. [...] wraz z wewnętrzną instalacją gazu w tym budynku, przyłącza kanalizacyjnego i energetycznego kablowego policznikowego na działkach o nr ew. [...] i [...], przyłącza gazowego na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], przyłącza wodociągowego na działce o nr ew. [...] oraz wjazdu na działkę z drogi publicznej stanowiło konsekwencję decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] stwierdzającej nieważność ww. decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...]. Tymczasem w ocenie Sądu ww. decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, jak również nie jest dotknięta żadną kwalifikowaną wadą określoną w katalogu art. 156 § 1 kpa. W szczególności Sąd nie podzielił argumentacji Wojewody [...] i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r. rażąco naruszyła art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie, z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W rezultacie powyższego Sąd wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2009 r. sygn.akt VII SA/Wa 84/09 uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...], stwierdzającą nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...]. W tej sytuacji nie można zgodzić się ze stanowiskiem organów orzekających w niniejszej sprawie, że uzasadnione było zastosowanie art. 159 § 1 kpa i wstrzymanie wykonania decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...]. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie zostały wydane z naruszeniem art. 159 kpa, w zw. z art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 kpa i 107 § 3 kpa, a naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie ustalenie, iż cytowana decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r. nie jest dotknięta kwalifikowaną wada z art. 156 § 1 kpa powoduje, iż dalsze procedowanie w oparciu o art. 159 § 1 kpa jest bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c) oraz art. 152 i art. 200 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.