VII SA/Wa 83/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Wojciech Sawczuk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2022 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowa [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej oddala skargę I. Decyzją z [...] listopada 2018 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.[...]na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości "[...]" (dalej jako Wspólnota, Skarżąca) usunięcie nieprawidłowości dotyczącej stanu technicznego lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...], poprzez: 1. Zamontowanie dodatkowych nawiewników w lokalu nr [...], 2. Usunięcie z miejsc kolonizowanych przez zarodniki pleśni farby i warstwy min. 5 mm wyprawy gipsowej, 3. Nałożenie w miejscach j.w. tynku cementowo-wapiennego i pomalowanie farbą wysokoparoprzepuszczalną, 4. Wbudowanie w miejscach j.w. płyty dedykowanej do ociepleń wewnętrznych, 5. Wprowadzenie wymuszonej wentylacji w piwnicy, 6. Docieplenie od spodu stropu nad piwnicą, 7. Zaizolowanie od zewnątrz ściany podziemia 8. Wymianę turbowentów na hybrydowe (działające zawsze) Wskazane roboty budowlane należy wykonać pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane, w terminie do 30 kwietni 2019 r. Decyzja stała się ostateczna. II. Decyzją z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] dla m.[...] zmienił ww. ostateczną decyzję własną Nr [...] z dnia[...].11.2018 r., poprzez wyznaczenie nowego terminu wykonania wskazanych w ww. decyzji robót budowlanych do dnia [...].06.2019 r. III. Po rozpoznaniu kolejnego wniosku Wspólnoty o zmianę decyzji PINB Nr [...] z dnia [...].11.2018 r., zmienionej decyzją Nr [...] z dnia [...].04.2019 r., poprzez wykreślenie z ww. decyzji obowiązku wykonania robót budowlanych nakazanych w pkt 7, PINB decyzją z [...]września 2019 r. odmówił, na podstawie art. 155 k.p.a., zmiany ostatecznej decyzji własnej Nr [...] z dnia [...].11.2018 r., zmienionej decyzją Nr [...] z dnia [...].04.2019 r. Jak wskazano w uzasadnieniu, w związku z wnioskiem Wspólnoty PINB zwrócił się z zapytaniem do M.S. jako strony postępowania, czy wyraża zgodę na zmianę powyższej decyzji we wskazanym zakresie. Wskazana osoba nie przesłała zgody na zmianę powyższej decyzji. Wobec powyższego należało odmówić zmiany decyzji ostatecznej. IV. Po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] listopada 2021 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB. Zdaniem [...]WINB, decyzja PINB jest prawidłowa, jednakże z innych przyczyn niż przedstawione w jej uzasadnieniu. W art. 155 k.p.a. ustawodawca ustanowił przesłanki, które muszą łącznie zaistnieć aby można było skutecznie zmienić lub uchylić decyzję ostateczną, tj.: - decyzja musi przysparzać prawo (lub nakładać obowiązek), - strony postępowania muszą wyrazić zgodę na uchylenie lub zmianę decyzji, - brak jest sprzeciwu przepisów szczególnych, - przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Przewidziana w powołanym przepisie możliwość zmiany decyzji ostatecznej odnosi się jedynie do sytuacji, gdy w wyniku rozpoznania sprawy administracyjnej organ administracji publicznej mógł był podjąć różne wariantowe rozstrzygnięcia. Tryb ten służy tym samym jedynie do zmiany rozstrzygnięcia na inne, również możliwe do wydania w niezmienionych okolicznościach faktycznych i prawnych. Nie może natomiast służyć zmianie rozstrzygnięcia na takie, które w wyniku związania organu bezwzględnie obowiązującą normą byłoby niedopuszczalne. Wzruszenie decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. nie jest więc możliwe w sprawach, które nie są rozpoznawane w ramach tzw. uznania administracyjnego. Podstawę prawną obowiązków wymienionych w decyzji PINB stanowił art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b. Decyzja wydana na podstawie tego przepisu nie jest decyzją uznaniową. Organ administracji jest związany ww. rozstrzygnięciem, co oznacza, że ma obowiązek w określonych okolicznościach wydać taką decyzję w sprawie. Ani więc wola stron ani ich zgoda na zmianę takiego rozstrzygnięcia, nie może skutkować zmianą decyzji, w jej części merytorycznej, dotyczącej zakresu nałożenia określonych obowiązków. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje zatem zgoda strony. [...]WINB podkreślił również, że tego rodzaju argumentacji użył już wcześniej w decyzji Nr [...] z [...] kwietnia 2021 r. uchylającej decyzję PINB Nr [...] i orzekającej o odmowie zmiany ostatecznej decyzji Nr [...]w zakresie wykreślenia obowiązku wykonania robót budowlanych nakazanych w pkt 4. Nie jest bowiem dopuszczalne ich uchylenie w całości bądź części w trybie art. 155 k.p.a. Wyznaczony w przepisie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nakaz wyprowadzenia konsekwencji oznaczonej jednoznacznie, nie daje podstaw do jego obejścia przez zastosowanie art. 155 k.p.a. Dopuszczalność odstępstwa prawnego określonego w normie prawa materialnego występuje bowiem, gdy do konstrukcji tej normy wprowadzone są kryteria kierunkowe wyboru konsekwencji. Jednoznaczne określenie konsekwencji prawnej stanu faktycznego zapisanego w tej normie, nie daje podstaw do zmiany z uwagi na wartości w tej normie niezapisane, a podważające ochronę tych wartości, które uzasadniały takie a nie inne nakazy nakładane na jednostkę (wyrok NSA z 6 lipca 2020 r. sygn. akt II OSK 902/20). Jeżeli więc zakres wymienionych w decyzji PINB Nr [...] obowiązków został określony na podstawie zaleceń oceny technicznej sporządzonej przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami i doświadczeniem zawodowym (mgr inż. S.N.), zmiana "w sprawie punktu dotyczącego izolacji fundamentów" stanowi faktyczną ingerencję w tą część decyzji, która jest częścią merytoryczną, a zatem nieuznaniową. Taka zmiana nie jest możliwa, gdyż prowadzi do pozainstancyjnej oceny legalności wydanej w sprawie decyzji. V. Skargę na powyższą decyzję wniosła Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w [...] kwestionując ją w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mających wpływ na wynik spraw, tj.: 1. art. 7 k.p.a. poprzez brak dostrzeżenia przez PINB zaniechania podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy oraz zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w szczególności poprzez: zaniechanie wyjaśnienia jakiego rodzaju wniosek został złożony przez Skarżącą do organu I instancji, która domagała się wnioskiem z 22 lipca 2021 r. uchylenia decyzji w pkt 7, nie wskazując jednocześnie we wniosku do organu I instancji rodzaju postępowania nadzwyczajnego, którego wszczęcia się domaga, tj. czy domaga się uchylenia decyzji na podstawie art. 155 k.p.a., czy też wnosi o wznowienie postepowania ze względu na nowe okoliczności, które wyszły na jaw, ujawnione w opinii uprawnionego specjalisty ds. budowalnych załączonej do przedmiotowego wniosku z 22 lipca 2021 r. stwierdzające, że wykonanie izolacji fundamentów nie ma znaczenia dla zawilgoceń i powstawania pleśni w lokalu nr [...]; 2. art. 9 k.p.a., poprzez brak dostrzeżenia przez PINB zaniechania obowiązku należytego wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego oraz zaniechanie obowiązku czuwania nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa oraz zaniechanie obowiązku udzielania niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, polegające na braku wezwania Skarżącej przez PINB do sprecyzowania podstawy prawnej do uchylenia decyzji w szczególności z uwagi na fakt, iż było to postępowanie nadzwyczajne (z uwagi na ostateczności decyzji organu I instancji, której uchylenia domagała się Skarżąca), pouczenia o skutkach prawnych wszczęcia określonego postępowania nadzwyczajnego oraz niedostrzeżenie tak poważnego uchybienia przez organ II instancji w zaskarżonej decyzji, 3. art 155 k.p.a., poprzez powielenie przez organ II instancji błędu organu I instancji i uznanie, że Skarżąca złożyła do PINB wniosek o uchylenie decyzji PINB w pkt 7 na tej podstawie prawnej, podczas gdy już z literalnego brzemienia wniosku nie wynika, aby powoływała się na zgodę Uczestnika – M.S., właściciela lokalu nr [...], która jest niezbędna do zmiany decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. 4. art 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 148 § 1 k.p.a. i art. 150 § 1 k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez niedostrzeżenie przez organ I instancji i powielenie tego błędu przez organ II instancji, że wniosek Skarżącej spełnia wszelkie wymagania prawne do wznowienia postępowania z uwagi na wyjście na jaw nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, o uchylenie której wnosiła Skarżąca, w tym również polegających na tym, że Skarżąca wniosła wniosek w ustawowym terminie miesiąca od kiedy te nowe okoliczności wyszły na jaw, a także, że złożyła wniosek do właściwego organu I instancji oraz że na skutek przeprowadzonego postępowania organy również mogą wydać decyzję w której dojdzie do uchylenia innej decyzji, 5. art. 107 § 3 k.p.a., poprzez lakonicznej uzasadnienie zaskarżonej decyzji polegające na braku wskazania przez organ II instancji uzasadnienia faktycznego z ograniczeniem się do wskazania jedynie braku podstaw do uchylenia decyzji PINB na podstawie art. 155 k.p.a., bez rozważenia wszystkich okoliczności sprawy oraz odniesienia się do innych podstaw przeprowadzenia postępowania w trybie nadzwyczajnym, tj. wznowienia postępowania, 6. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, podczas gdy w związku z naruszeniem przez organ I instancji zarówno przepisów prawa materialnego i procesowego organ II instancji powinien był uchylić decyzję organu I instancji; Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej oraz o orzeczenie o kosztach. W uzasadnieniu Skarżąca zwróciła uwagę, że przekazała PINB wraz z wnioskiem "o uchylenie decyzji" opinię z 22 lipca 2021 r., sporządzoną przez uprawnionego specjalistę J.H., w świetle której, w wyniku przeprowadzonego badania stanu zawilgocenia ścian podziemia w obrysie lokalu nr [...] w okresie od 21 czerwca 2021 r. do 21 lipca 2021 r., nie stwierdzono podwyższenia stanu zawilgocenia. Ponadto do dnia 21 lipca 2021 r. nie wpłynęło ze strony właściciela lokalu nr [...] żadne zgłoszenie dotyczące występowania śladów powstawania i narastania pleśni w miejscach już wcześniej usuniętej i pojawiającej się wilgoci oraz grzybów pleśniowych na ościeżach okiennych. W związku z powyższym w opinii stwierdzono, że nakaz wykonania izolacji wodnej ściany podziemia od strony zewnętrznej nie miał znaczącego związku z wcześniejszym wstępowaniem pleśni, co wynika również z opinii powykonawczej z 24 września 2019 r, sporządzonej przez mgr inż. bud S. N.. Okoliczność ta bowiem wyszła na jaw dopiero po przeprowadzeniu przez Skarżącą szeregu prac remontowo-budowlanych, do których przeprowadzenia był zobowiązana przez PINB, z pominięciem jednak izolacji fundamentów oraz po przeprowadzeniu badania stanu zawilgocenia w dniach 21 czerwca 2021 r. - 21 lipca 2021 r. a wreszcie po otrzymaniu stosownej opinii od uprawnionego specjalisty. Skarżąca wnioskiem z 22 lipca 2021 r. zwróciła się do PINB o "uchylenie decyzji nr [...] w sprawie punktu dotyczącego izolacji fundamentów". W żadnym miejscy nie wskazała, że zwraca się o uchylenie decyzji w trybie art. 155 k.p.a., w którym został rozpoznany jej wniosek przez PINB, natomiast WINB w zaskarżonej decyzji ograniczył się jedynie do zbadania braku podstaw do uchylenia lub zmiany decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. Skarżąca nie powołała się także na zgodę Uczestnika, właściciela lokalu nr [...], która jak stwierdził PINB jest niezbędna do uchylenia decyzji administracyjnej w trybie art. 155 k.p.a. Wniosek Skarżącej powinien zostać jej zdaniem rozpoznany w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Choć wniosek strony nie został sformułowany precyzyjnie, a nie była ona wówczas reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika, to sama załączona do wniosku opinia powinna być podstawą do wznowienia postępowania przez organ I instancji z urzędu, a następnie wydania decyzji uchylającej decyzję PINB nakładającą na Skarżącą obowiązek, o którym mowa w pkt 7. Strona zwróciła też uwagę, że organ może uchylić decyzję w dwóch trybach nadzwyczajnych tj. z art. 155 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. VI. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VII. Skarga jest niezasadna. W niniejszej sprawie należy mieć na uwadze dwie kwestie o podstawowym znaczeniu. Po pierwsze, wskazywaną przez Skarżącą błędną interpretację sensu jej wniosku z 22 lipca 2021 r., który de facto w intencji Strony miał być żądaniem wszczęcia postępowania wznowieniowego na podstawie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Argumentację w tym względzie Skarżąca motywuje w istocie niejasnością złożonego żądania, w którym enigmatycznie domagała się jedynie "uchylenia decyzji PINB", bez sprecyzowania trybu oraz tym, że organ wobec niejasności winien był wezwać ją do wyjaśnienia zakresu żądania oraz do jasnego określenia trybu. Po drugie, w razie uznania bezzasadności twierdzeń dotyczących w istocie żądania wznowienia postępowania, należy zdaniem Strony rozważyć kwestię prawidłowości zastosowania art. 155 k.p.a. (w warstwie merytorycznej). W kontekście powyższego Sąd zauważa, że niewątpliwie prawdziwe jest twierdzenie Strony, zgodnie z którym organ orzekający w sprawie, winien wyjaśnić istniejące wątpliwości, działając z uwzględnieniem interesu strony postępowania, z tym jednak zastrzeżeniem, że nie ma do czynienia ze stronami o spornych interesach. Pełnomocniczka Skarżącej prezentuje pogląd, że PINB i [...]WINB istotnie naruszyły swoje obowiązki procesowe, związane z wyjaśnieniem przedmiotu postępowania i treści żądania strony, bowiem nie wezwały Skarżącej do sprecyzowania wniosku i "wykorzystały" jej niewiedzę oraz brak profesjonalnej reprezentacji. Sąd tego stanowiska nie może podzielić. O ile wniosek Skarżącej z 22 lipca 2021 r. nie wskazywał wprost art. 155 k.p.a., to jednak w okolicznościach sprawy nie można czynić PINB, a tym bardziej [...]WINB, zarzutu, że te nie wezwały Wnioskodawczyni do jego sprecyzowania. Skarżąca wcześniej dwukrotnie zwracała się do PINB o zmianę decyzji i w obu tych przypadkach sprawa była procedowana w trybie art. 155 k.p.a., co nie budziło obecnie podnoszonych zastrzeżeń Strony, tym bardziej, że drugi przypadek żądania zmiany decyzji dotyczył również modyfikacji decyzji w jej warstwie merytorycznej, a więc poprzez wykreślenie pkt 4 decyzji PINB. Za tym, że Strona w pełni rozumiała i co więcej, popierała wskazany tryb postępowania w sprawie jej wniosku, zwalczając jedynie niekorzystne załatwienie sprawy, świadczy jednoznacznie złożone odwołanie. Wskazano w nim, że: "Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] reprezentowana przez Zarząd Wspólnoty składa odwołanie od decyzji nr – [...] i wnosi o zmianę decyzji. W aktach sprawy opinia wykonana przez inspektora S. N. określała propozycje wykonania napraw do uzyskania zamierzonego efektu czyli usunięcia pleśni oraz przyczyny jej występowania w lokalu. Po wykonaniu większości zaleceń poza punktem 7 określonym w decyzji nr [...] z dnia [...].11.2018 r. zmienioną decyzją nr [...] z dnia [...].04.20219 r. problem z występowaniem pleśni w tym lokalu zniknął. Od czasu zakończenia prac tj. od lipca 2019 roku. Od tamtej pory do dnia 14.10.2021 roku nie wpłynęły nowe zawiadomienia, a komisje Inspektorów PINB to potwierdzały, że w lokalu pleśń nie występuje. Również opinie powykonawcze z dn. 24.09.2019 r. (kopia w aktach sprawy) potwierdziły skuteczność wykonanych prac. W naszej ocenie decyzje powinny być podejmowane przez Inspektorów Nadzoru Budowlanego, a nie przez stronę postępowania, która nie przyjmuje do wiadomości względów technicznych i ekonomicznych wykonania prac, które nie były wskazane jako jednoznaczna przyczyna występowania problemu. W związku z powyższym wnosimy jak na wstępie." Skarżąca Wspólnota, do momentu złożenia skargi i skorzystania z pomocy zawodowego pełnomocnika, w ogóle nie wspominała i nie argumentowała o potrzebie wdrożenia trybu wznowienia postępowania, zamiast "błędnie" obranego trybu zmiany/uchylenia decyzji ostatecznej. Dopiero pełnomocnik Skarżącej ustanowiony na etapie sprawy sądowej, konstruując skargę wysunął twierdzenie, że Skarżącej w istocie chodziło o wznowienie postępowania, gdyż we wniosku nie określiła wprost trybu żądania ale wskazała na żądanie uchylenia decyzji, które występuje i przy trybie wznowienia i zmiany decyzji ostatecznej z art. 155 k.p.a. Jakkolwiek prawem Strony jest przytaczanie różnych motywów zajmowanego stanowiska, to jednak Sąd jednoznacznie ocenia to działanie jako dostosowujące okoliczności sprawy do przyjętej tezy i istotnie modyfikujące je, co stanowi próbę odwrócenia niekorzystnych konsekwencji podjętych na wcześniejszym etapie sprawy działań i wydanych rozstrzygnięć. Skarżąca zwraca uwagę na potrzebę dbania o jej indywidualny interes i niewykorzystywanie braku dostatecznej wiedzy prawniczej członków zarządu Wspólnoty. Nie bierze jednak pod uwagę, że w sprawie występują strony o spornych interesach, zaś mieszkaniec lokalu nr [...] jest stroną postępowania, uprawnioną z decyzji i mogącą oczekiwać jej wykonania. W tym kontekście nie są słuszne twierdzenia skargi o naruszeniu przepisów procesowych poprzez niewyjaśnienie istoty sprawy, brak wezwania strony do sprecyzowania wniosku i poinformowania jej o skutkach podejmowanych działań oraz naruszenie zasad postępowania z art. 7 i art. 9 k.p.a. Nie jest także słuszne podnoszone naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., poprzez w istocie ograniczenie się do wskazania jedynie braku podstaw do uchylenia decyzji PINB na podstawie art. 155 k.p.a., bez rozważenia wszystkich okoliczności sprawy oraz odniesienia się do innych podstaw przeprowadzenia postępowania w trybie nadzwyczajnym, tj. wznowienia postępowania. Jak wskazano, kwestia wznowienia postępowania po raz pierwszy podnoszona jest dopiero w skardze. Nie można przy tym zarzucić organom, że na podstawie wniosku zawierającego żądanie uchylenia decyzji PINB w części dotyczącej pkt 7, zinterpretowały go wadliwie i wszczęły jedynie postępowanie z art. 155 k.p.a. zamiast wszcząć co najmniej równolegle postępowanie wznowieniowe. Dokonana ocena wniosku Skarżącej nie narusza prawa. Nie zachodzi wreszcie naruszenie art 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 148 § 1, art. 150 § 1 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez niedostrzeżenie przez organy, że wniosek Skarżącej spełnia wszelkie wymagania prawne do wznowienia postępowania. Okoliczność, że konkretny wniosek może być również oceniony potencjalnie jako spełniający wymagania dla wniosku o wszczęcie innego postępowania nadzwyczajnego niż w rzeczywistości na jego podstawie zostało wszczęte, nie oznacza jeszcze, że organ winien rozpatrywać ten wniosek w pełnym spektrum wszystkich możliwości orzeczniczych (niejako wszcząć wszystkie możliwe postępowania). VIII. Przechodząc do oceny trafności wywodu odnośnie do możliwości zastosowania art. 155 k.p.a. i zmiany decyzji PINB w zakresie pkt 7, należy podzielić argumentację przedstawioną w tym zakresie przez organ odwoławczy. Zmianie lub uchyleniu w tym trybie podlegają decyzje uznaniowe, a więc takie, które wydawane są w granicach luzu decyzyjnego organu, na który zezwala mu przepis prawa. Zastosowany pierwotnie przez PINB art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b. nie jest tego rodzaju regulacją prawną, za wyjątkiem kwestii terminu, w jakim nastąpić ma wykonanie obowiązku (tu organ zachowuje pełną uznaniowość, uzależnioną głównie od zakresu i stopnia skomplikowania robót). Z art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b. wynika, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W przypadku ziszczenia się przesłanki (tu nieodpowiedniego stanu technicznego) organ nie ma innej możliwości, jak tylko nałożyć na zobowiązanego określone obwiązki, które w praktyce są wynikiem przeprowadzonego wcześniej postępowania dowodowego, w tym zazwyczaj uzyskania opinii specjalisty, co do zakresu koniecznych robót. W wyroku NSA z 15 listopada 2019 r. sygn. akt II OSK 3287/17 wskazano, że decyzje wydawane na podstawie art. 66 ust. 1 P.b. mają charakter związany. Właściwy organ jest zobligowany do wydania w określonych okolicznościach decyzji takiego rodzaju, a na jej zmianę nie może mieć wpływu zgoda lub wola stron, nie jest to bowiem decyzja uznaniowa. Organ, o czy już wspomniano, ma jednak swobodę w zakresie określenia terminu wykonania nakazanych robót budowlanych. W konsekwencji wynikająca z art. 155 k.p.a. możliwość zmiany/uchylenia decyzji ostatecznej musi być wiązana z sytuacją, gdy w wyniku rozpoznania sprawy organ mógłby wydać rozstrzygnięcia uznaniowe (wariantowe). Nie ma zatem możliwości zmiany decyzji z art. 66 ust. 1 P.b. w trybie art. 155 k.p.a. odnośnie do nakazanych robót budowlanych, wynikających z ustalonych okoliczności sprawy. Na marginesie niniejszej sprawy i bez wpływu na jej wynik należy wskazać, że w związku z przedłożoną przez Skarżącą opinią na temat wykonanych robót i przyczyn zawilgocenia ściany budynku, której zaizolowanie nakazał PINB, Strona nie dostrzega, że wyniki sprawdzenia dotyczyły okresu letniego 21 czerwca - 21 lipca 2021 r., kiedy suma opadów atmosferycznych i stan wilgotności gleby nie jest najwyższy. Czynienie na tej podstawie generalnych ocen, że ściana podziemia nie podciąga już wody kapilarnie z gruntu, jest twierdzeniem cokolwiek przedwczesnym. Skarżąca musi uwzględniać to, że problemy z wilgocią w częściach wspólnych budynku, za które bez wątpienia odpowiada, wprost przekładają się na prawa właściciela lokalu nr [...], stąd orzeczone decyzją PINB obowiązki miały definitywnie usunąć niewłaściwy stan techniczny budynku (kompleksowo i ostatecznie). W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 329) orzekł jak w sentencji.