VII SA/Wa 867/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. R. o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w dniu 28 września 2012 r. w sprawie ze skargi L. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić L. R. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2012 r. Wyrokiem z dnia 28 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...]. Pismem z dnia 16 października 2012 r. (data nadania w UP) skarżący L. R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarżący wskazał, iż pismem z dnia 29 września 2012 r. skierował do Sądu stosowny wniosek o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Omyłkowo jednak korespondencja została skierowana przez sekretarkę nie na adres właściwy, ale pod adres Warszawa, ul. Krucza 38/42, czyli na adres organu – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Poczta Polska, pomimo że adres adresata jest powszechnie znany przesyłkę zwróciła jako niedoręczoną. Odnośnie kwestii zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, w odpowiedzi na zarządzenie Sądu, skarżący wskazał, iż zwrot listu otrzymał najprawdopodobniej w dniu 15 października 2012 r., a wniosek skierował do Sądu niezwłocznie po jego otrzymaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 w/w ustawy, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (postanowienie NSA z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, niepubl.). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto wskazać należy, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (postanowienie NSA z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 708/10). Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Argumentacja zawarta we wniosku o przywrócenie terminu nie daje podstaw do uznania braku winy w uchybieniu terminu, świadczyć może jedynie o niedochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Jeżeli skarżący powierzył dokonanie określonych czynności konkretnej osobie (sekretarce), licząc na jej dokładność i staranność, ponosi także ryzyko związane z zachowaniem tej osoby. W niniejszej sprawie uchybienie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wywołuje skutki wobec strony skarżącej. Ponadto, błędne zaadresowanie przesyłki nie może być uznane za przyczynę usprawiedliwiającą uchybienie terminu, powyższa okoliczność nie ma bowiem charakteru przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.