VII SA/Wa 868/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia postanawia: odrzucić wniosek K. W. o zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 26 września 2013 r., wydanym na rozprawie, zawiesił postępowanie sądowe w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 868/13. Pismem z dnia 4 października 2013 r. uczestnik postępowania K. W. w związku ze stawiennictwem w sądzie na rozprawie w dniu 26 października 2013 r. wniósł o zwrot faktycznie poniesionych przez niego kosztów przejazdu samochodem prywatnym stanowiącym jego współwłasność. Do wniosku dołączył kserokopię dowodu rejestracyjnego pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taka szczególna regulacja została zawarta, w odniesieniu do postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, w art. 200 – 202 p.p.s.a. W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (art. 201 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 205 § 1 p.p.s.a do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. W postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym zasadą jest, że nieobecność stron lub ich pełnomocników nie wstrzymuje rozpoznania sprawy (art. 107 p.p.s.a.), co oznacza, że strona nie ma obowiązku stawienia się na rozprawie. Sąd może jednak w celu dokładniejszego wyjaśnienia sprawy zarządzić stawienie się stron lub jednej z nich osobiście albo przez pełnomocnika (art. 91 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd w piśmie z dnia 17 lipca 2013 r., stanowiącym zawiadomienie o rozprawie, poinformował uczestnika postępowania K. W., że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy (pkt 1 pouczenia). Co więcej, już w nagłówku ww. pisma – tuż pod słowami "Zawiadomienie o rozprawie", zawarto informację: stawiennictwo nieobowiązkowe. Skoro zatem w pouczeniu poinformowano stronę o tym, że jej obecność nie jest obowiązkowa, to stronie nie należy się zwrot kosztów osobistego stawiennictwa do sądu. Należy mieć jednak na uwadze, że jak wynika z treści przywołanych na wstępie przepisów w aktualnym stanie prawnym jedynie strona skarżąca, wygrywając sprawę w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnymi, może uzyskać od organu zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Osobom, których interesu prawnego dotyczy wynik postępowania sądowego, ale uczestniczącym w postępowaniu na prawach strony, np. uczestnikowi postępowania, nie przysługuje zwrot kosztów postępowania, bez względu na wynik postępowania. W niniejszej sprawie wniosek uczestnika postępowania o zwrot kosztów postępowania należało zatem odrzucić. Z tych przyczyn, na podstawie art. 205 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.