VII SA/Wa 870/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala Decyzją PINB w [...] z dnia [...] maja 2006r. nakazano K. W., na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, rozbiórkę wykonanego samowolnie obiektu letniskowego na działce nr ew. [...] w [...].[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia [...] lipca 2006r. utrzymał powyższe rozstrzygnięcie w mocy, zaś skarga sądowa na to rozstrzygnięcie została odrzucona przez WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lutego 2007r. W wyniku wniosku zainteresowanego o uchylenie w/w decyzji w trybie art. 154 Kpa, badający sprawę [...]WINB decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2008r. odmówił uchylenia przedmiotowej decyzji z art. 154 Kpa. Stanowisko to utrzymał w mocy GINB decyzją z dnia [...] marca 2009r. znak [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że decyzja o rozbiórce nie należy do orzeczeń na mocy których żadna ze stron nie nabywa prawa, gdyż znamiona prawne decyzji, w której strona "nabywa prawa" ma również decyzja nakładająca na stronę określone obowiązki. Tym samym przedmiotowa decyzja o nakazie rozbiórki obiektu nie może być objęta trybem art. 154 Kpa, ponieważ nie spełnia podstawowego warunku wskazanego tym przepisem tj. nie nabycia przez stronę żadnych praw. Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł zainteresowany domagając się uchylenia decyzji obu instancji. Zdaniem skarżącego do decyzji ostatecznych objętych art. 154 kpa nie należą decyzje nakładające obowiązek, a organ winien ustosunkować się do celowości wzruszenia decyzji, bowiem celem tego postępowania jest ustalenie przesłanek do uchylenia, bądź zmiany decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie podlega uwzględnieniu, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Decyzja, której uchylenia domagał się skarżący w trybie art. 154 kpa jest decyzją nakazująca rozbiórkę. Postępowanie z art. 154 kpa należy do nadzwyczajnych postępowań w administracji i jest uwarunkowane spełnieniem wymogu wskazanego w tym przepisie. W myśl art. 154 § 1 kpa decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem sadowym "nabycie praw" może nastąpić również w decyzji nakładającej obowiązek, bowiem określenie to rozumiane szeroko przyjmuje, że każde indywidualne rozstrzygnięcie prawne mające znamiona rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie i kształtujące sytuację prawną strony należy traktować jako rozstrzygnięcie na podstawie którego strona "nabyła prawa" (por. wyrok NSA z dnia 27 maja 2003r. sygn. akt IV SA 3205/01, wyrok NSA z dnia 14 lutego 2002r. sygn. akt IVSA 1076/00, wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 marca 2007r. sygn. akt VII SA/Wa 2283/06). Pojęcie "nabycia praw" obejmuje bowiem również stany faktyczne w których na stronę nakłada się obowiązek. Mając powyższe na uwadze prawidłowo zatem organy obu instancji wskazały stronie, iż przed zbadaniem przesłanek przemawiających ze zasadnością uchylenia decyzji w trybie art. 154 kpa, muszą stwierdzić, czy ostateczna decyzja nie tworzy praw nabytych dla żadnej ze stron, zaś po stwierdzeniu, iż ten warunek z art. 154 kpa nie został spełniony, trafnie przyjęły niemożność uchylenia decyzji rozbiórkowej w trybie art. 154 kpa. Reasumując skarga jako bezzasadna podlega oddalenia na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.)