VII SA/Wa 879/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 879/08 ze skargi Z. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 16 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. R., jako wniesioną z uchybieniem terminu o jakim mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1851/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z. R. wskazując, że strona skarżąca nie udowodniła, iż zaskarżona decyzja została jej doręczona wadliwie (brak przedstawienia wyniku postępowania reklamacyjnego). W dniu 8 września 2009 r. skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, że wystąpił z wnioskiem do Urzędu Pocztowego ze stosownym wnioskiem o wszczęcie postępowania reklamacyjnego. W postępowaniu tym nie uwzględniono reklamacji Z. R.. Ponadto wnioskodawca wskazał, że nadawca przesyłki – Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zastosował druku "kpa 5a", który dotyczy przesyłek nadawanych w postępowaniu administracyjnym, oraz że nie otrzymał zawiadomienia o doręczeniu przesyłki sąsiadowi. W jego ocenie ww. okoliczności świadczą o tym, że zaskarżona decyzja nie została mu doręczona do rąk własnych, lecz została przekazana osobie postronnej i nieupoważnionej. Osoba ta przedmiotową przesyłkę wraz z inną korespondencją włożyła do drzwi mieszkania skarżącego podczas jego nieobecności, co uniemożliwiło mu dochowanie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W świetle postanowień zawartych w ww. przepisach, uchybiony termin do wniesienia skargi należy przywrócić w przypadku, gdy strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku wniesienie zażalenia do sądu administracyjnego - por. 87 § 4 p.p.s.a.), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (por. art. 87 § 2 p.p.s.a.), powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego (patrz: art. 86 § 2 p.p.s.a.). W związku z powyższym, pomimo, iż wnioskodawca złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz pomimo powstania ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, to we wniosku nie uprawdopodobnił okoliczności, które mogłyby wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona Z. R. w trybie art. 43 K.p.a. Przewidziana w art. 43 K.p.a. zastępcza forma doręczenia pisma rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało doręczone adresatowi. Domniemanie to może zostać obalone, gdy adresat udowodni, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych lub doręczenie to nastąpiło w sposób wadliwy. W przedmiotowej sprawie Z. R. nie udowodnił, że przesyłka nie została mu w ogóle doręczona lub doręczenie nastąpiło w sposób wadliwy. Z pisma Poczty Polskiej z dnia 26 stycznia 2009 r., stanowiącego odpowiedź na reklamację, wynika, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona w dniu 3 kwietnia 2008 r. Urząd Pocztowy nie uwzględnił reklamacji Z. R.. Ponadto z okoliczności faktycznych sprawy, na które powołuje się Z. R., wynika, że wydanie przesyłki nastąpiło sąsiadce – K. B., która jednocześnie jest jego siostrzenicą. Z wyjaśnień wnioskodawcy wynika, że w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w M. są dwa odrębne mieszkania, z których jedno należy do wnioskodawcy, a drugie jest zamieszkiwane przez K. B.. Z powyższego wynika, że K. B. jest sąsiadką wnioskodawcy i z tego względu doręczenie przedmiotowej przesyłki mogło nastąpić w trybie art. 43 K.p.a. A zatem w przedmiotowej sprawie przesyłkę otrzymała właściwa osoba, o której mowa w art. 43 K.p.a. Zgodnie z art. 43 w zw. z art. 39 K.p.a. datą doręczenia pisma adresatowi w ww. trybie zastępczym jest dzień odebrania pisma przez m.in. sąsiada, natomiast datą doręczenia nie jest dzień faktycznego odebrania przez adresata pisma przekazanego przez tą osobę. Z powyższego wynika, że datą od której biegł termin do wniesienia skargi była data doręczenia przesyłki sąsiadce (3 kwietnia 2008 r.), a podnoszone przez wnioskodawcę argumenty pozostają bez wpływu na ww. okoliczność, ponieważ nie świadczą, iż Z. R. nie mógł w terminie od dnia 3 kwietnia 2008 r. do 5 maja 2008 r. wnieść skargi do sądu administracyjnego. Wnioskodawca nie wykazał, że ww. okresie zaistniały przeszkody, które uniemożliwiły mu skuteczne wniesienie skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.