VII SA/Wa 900/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P., K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E. P. i K. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać E. P. i K. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 24 czerwca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez E.P. i K.P. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę z tytułu renty w wysokości 977,23 złotych miesięcznie z której potrącana jest kwota 244,30 złotych tytułem kosztów egzekucji administracyjnej. Oświadczyli, że wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i pozostaje na wyłącznym utrzymaniu wnioskodawcy. Podali, że dom w którym mieszkają o powierzchni 90 m ² jest własnością rodziców. Oświadczyli, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro nie posiadają. Dodali, że wnioskodawca od 30 lat choruje dlatego ponoszą znaczne koszty związane z leczeniem i zakupem lekarstw. Zaznaczyli, że z uzyskiwanego dochodu nie są w stanie wykupić wszystkich przepisanych lekarstw. Wskazali, że ponoszą opłaty za energię elektryczną, które w miesiącu kwietniu 2010 r. wyniosły 115,92 złotych, w maju i czerwcu 32,46 złotych, na potwierdzenie czego dołączyli kserokopię rachunków. Oceniając sytuację finansową wnioskodawców uznano, że znajdują się oni w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że przy uzyskiwanym miesięcznym dochodzie nie są w stanie samodzielnie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego względu, przyznano wnioskodawcom prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.