VII SA/Wa 902/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Federacji [...] z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu reklamy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca w skardze z dnia 30 marca 2012 r. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu reklamy wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] nakazującą Federacji [...] z siedzibą w [...] dokonanie demontażu reklamy wielkoformatowej - siatki winylowej wraz z konstrukcją wsporczą zamontowanej na elewacji budynku położonego przy [...] w [...] oraz sześciu lamp halogenowych zamontowanych na dachu tego budynku. Uzasadniając wniosek strona skarżąca wskazała na możliwość wyrządzenia znacznej szkody z uwagi na pozbawienie Federacji możliwości pełnego korzystania z nieruchomości, dalszego prowadzenia prac remontowych, jak i poniesienia kosztów wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Sąd wydając orzeczenie w oparciu o art. 61 p.p.s.a. opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie oraz, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie orzeczenia wiązać się będzie ze znacznymi nakładami finansowymi i spowodować może utratę płynności finansowej przez skarżącą. (por. postanowienie WSA z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 730/12; postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 492/12, publ. www. orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia