VII SA/Wa 902/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędziowie Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi Federacji Związków Zawodowych Pracowników Gospodarki Komunalnej i Terenowej w Polsce z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu reklamy skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 w związku z art. 51 ust. 7 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623, zwanej dalej Prawo budowlane) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej K.p.a.) nakazał Federacji Związków Zawodowych Pracowników Gospodarki Komunalnej i Terenowej w Polsce z siedzibą w [...] - demontaż reklamy wielkoformatowej - siatki winylowej wraz z konstrukcją wsporczą zamontowanej na elewacji budynku przy Al. [...] w [...], oraz sześciu lamp halogenowych zamontowanych na dachu budynku przy Al. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ podał, że podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...]grudnia 2011 r. stwierdził umieszczenie na elewacji frontowej do strony Al. [...] na stalowych wspornikach reklamę w formie siatki winylowej o wymiarach 25 x 16 m. Reklama podświetlona jest sześcioma lampami halogenowymi zamocowanymi na dachu budynku pomiędzy 6 a 7 kondygnacją. Według oświadczenia przedstawiciela inwestora reklamę zamontowano na czas trwania remontu elewacji za zgodą organu architektoniczno- budowlanego. Podczas kontroli przedłożono do wglądu zatwierdzony projekt architektoniczno - budowlany remontu zabytkowej elewacji budynku biurowego przy Al. [...] w [...] stanowiący załącznik do zgłoszenia z dnia [...] października 2009 r. W dniu [...] grudnia 2011 r. do organu wpłynęło pismo Federacji Związków Zawodowych Pracowników Gospodarki Komunalnej i Terenowej w [...], z informacją, iż "federacja przed upływem okresu dwóch lat od daty 01.12.2009r. (wskazanej w zgłoszeniu jako rozpoczęcie remontu) przystąpiła do prac remontowych, które nie zostały do dnia obecnego zakończone z uwagi na niekorzystne warunki atmosferyczne (....). Obecnie zamontowana reklama przesłania niedokończony remont elewacji". W trakcie poprowadzonej kontroli w dniu [...] grudnia 2011 r. przedstawiciel organu nie stwierdził prowadzonych prac remontowych na elewacji budynku. Świadczy o tym brak rusztowań przy elewacji, w związku z powyższym można stwierdzić, iż remont elewacji został zakończony. W toku postępowania ustalono, że teren na którym zamontowano reklamę wielkoformatową - siatka winylowa wraz konstrukcją wsporczą na elewacji budynku przy Al. [...] w [...] - zgodnie z zapisami uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca Centralnego do Dworca Głównego, dla którego w dziale || rozdział 1 § 10 określa zasady rozmieszczania reklam i znaków informacyjno-plastycznych sformułowano zapis "(...) na budynkach zabytkowych (umieszczonych w rejestrze zabytków) i budynkach pod ochroną architektoniczną zabrania się umieszczania reklam na elewacji ponad nią , z wyjątkiem przestrzeni bezpośrednio nad oknami wystawowymi bądź w oknach, przy czym każdorazowo niezbędne jest uzgodnienie witryn i reklam z lokalnymi władzami służbami) architektonicznymi". Jednocześnie od dnia [...] stycznia 2011 r. na przedmiotowym terenie obowiązuje nowe prawo miejscowe ustanowione na mocy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od dworca Centralnego do Dworca Głównego, które zabrania umieszczania reklam na elewacji budynków. Wobec powyższego zgodnie z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego - jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 powołanej ustawy. Organ stwierdził, że opisany stan wypełnia przesłankę określoną w art. 51 ust 1 Prawa budowlanego, zgodnie, z którym "właściwy organ w drodze decyzji, nakazuje zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 200 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej K.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania Federacji Związków Zawodowych Pracowników Gospodarki Komunalnej i Terenowej w Polsce, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...]. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że w dniu 30 sierpnia 2006 r. Federacja Związków Zawodowych Pracowników Gospodarki Komunalnej i Terenowej w Polsce złożyła do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej zgłoszenie dotyczące zamiaru przeprowadzenia robót budowlanych związanych z remontem elewacji budynku położonego przy Al. [...] w [...]. Inwestor nie przystąpił do realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia inwestycyjnego z uwagi na trwające postępowanie cywilne przed sądem powszechnym (sygn. akt: [...] [...]). Po zakończeniu tego postępowania sądowo-cywilnego Federacja Związków Zawodowych Pracowników Gospodarki Komunalnej i Terenowej w Polsce powtórnie dokonała w dniu [...] października 2009 r. do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej zgłoszenia w przedmiocie zamiaru przeprowadzenia robót budowlanych związanych z remontem elewacji ww. budynku. W treści zgłoszenia z dnia [...] października 2009 r. nie ujęto wprost zamiaru zabezpieczenia ww. prac remontowych przy elewacji budynku w postaci siatki z nadrukiem reklamowym. Jak natomiast wynika z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, Prezydent [...] w piśmie z dnia [...] grudnia 2006 r., znak: [...] negatywnie zaopiniował przedsięwzięcie dotyczące montażu reklamy na elewacji budynku przy [...] w [...], wskazując, iż funkcjonowanie tego typu instalacji jest ściśle związane z pracami remontowymi, a jedyną możliwością ich zawieszenia jest siatka zabezpieczająca na rusztowaniu ustawionym w związku robotami budowlanymi prowadzonymi na podstawie zgłoszenia lub pozwolenia na budowę. W piśmie tym podkreślono, że instalacje reklamowe mogą towarzyszyć pracom remontowym, a nie odwrotnie. Po złożeniu przez inwestora kolejnego wniosku odnośnie reklamy na elewacji ww. budynku wraz uzupełnioną w tym zakresie dokumentacją, Prezydent m.[ pismem z dnia [...] stycznia 2007 r., znak: [...], zaopiniował pozytywnie powyższe przedsięwzięcie. Z pisma Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu m. [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...], wynika, że przedmiotowa reklama zgłoszona wraz z remontem elewacji budynku przy Al. [...] w [...] w dniu [...] października 2009 r. miała być zamocowana na konstrukcji rusztowań ustawionych w związku z robotami budowlanymi prowadzonymi na podstawie tego zgłoszenia, jedynie do czasu zakończenia remontu elewacji. Z pisma tego ponadto wynika, że czynności kontrolne przeprowadzone w dniach [...] grudnia 2011 r. i [...] grudnia 2011 r. wykazały brak rusztowań przy elewacjach budynku oraz zamontowanie reklamy wielkogabarytowej bezpośrednio na kamiennej, odnowionej płaszczyźnie frontowej, która jest oświetlona w części górnej szeregiem lamp zamocowanych bezpośrednio na elewacji. Materiał zdjęciowy znajdujący się w aktach sprawy oraz protokół PINB dla m. [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] potwierdza okoliczność braku rusztowań przy elewacjach budynku oraz zamontowanie reklamy wielkogabarytowej bezpośrednio na elewacji frontowej tego budynku za pomocą stalowych wsporników, która jest podświetlona sześcioma lampami halogenowymi. Organ odwoławczy wskazał, że w świetle ustawy Prawo budowlane można mówić o co najmniej dwu rodzajach urządzeń reklamowych. Do pierwszej grupy należy zaliczyć, wymienione jako budowle w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego "wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe", na które wymagane jest pozwolenie na budowę, bowiem ich budowa nie została wymieniona jako nie wymagająca pozwolenia na budowę w art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego. Do drugiej zaś grupy należy zaliczyć tablice i urządzenia reklamowe, na instalowanie których jest wymagane jedynie, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, dokonanie zgłoszenia właściwemu organowi. W omawianym przypadku inwestor nie dysponuje stosownym zgłoszeniem na przedsięwzięcie inwestycyjne polegające na zmontowaniu reklamy wielkoformatowej bezpośrednio na elewacji ww. budynku. Jak to zostało wykazane powyżej, dokonane przez inwestora w dniu 28 października 2009 r. zgłoszenie obejmowało zamocowanie siatki zabezpieczającej z nadrukiem reklamowym na konstrukcji rusztowań ustawionych w związku z robotami budowlanymi prowadzonymi przy remoncie elewacji. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy stwierdził, że organ powiatowy prawidłowo do rozpatrzenia niniejszej sprawy zastosował tryb przepisów określonych w art. 50 i 51 Prawa budowlanego, który odnosi się do robót budowlanych wykonywanych (będących w toku) lub wykonanych (zakończonych): 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Zaskarżona decyzja nakazująca demontaż reklamy wielkoformatowej - siatki winylowej wraz z konstrukcją wsporczą zamontowanej na elewacji budynku położonego przy Al. [...] w [...] oraz sześciu lamp halogenowych zamontowanych na dachu tego budynku, została wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Powyższa regulacja odnosi się do robót budowlanych wykonanych w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 pkt 1-4 Prawa budowlanych, których nie można zalegalizować. W toku postępowania ustalono, że teren, na którym znajduje się budynek przy [...] w [...] z zamontowaną na konstrukcji wsporczej oraz oświetloną reklamą wielkoformatową - zgodnie z zapisami uchwały Rady Miasta [...] [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca Centralnego do Dworca Głównego, ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. - objęty jest zakazem umieszczania na budynkach zabytkowych (umieszczonych w rejestrze zabytków) i budynkach pod ochroną architektoniczną reklam na elewacji i pod nią, z wyjątkiem przestrzeni bezpośrednio nad oknami wystawowymi bądź w oknach, przy czym każdorazowo niezbędne jest uzgodnienie witryn i reklam z lokalnymi władzami (służbami) architektonicznymi. Ponadto od dnia [...] stycznia 2011 r. na ww. terenie obowiązuje nowe prawo miejscowe ustanowione na mocy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca Centralnego do Dworca Głównego, które zabrania umieszczania reklam na elewacji. Mając na względzie powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja organu pierwszej instancji nie narusza przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W omawianym przypadku przeprowadzone postępowanie administracyjne wykazało, że roboty budowane związane z instalacją przedmiotowej reklamy wielkoformatowej na elewacji budynku nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem z uwagi na ww. zapisy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie organu odwoławczego okoliczności podniesione w odwołaniu przez stronę skarżącą pozostają bez wpływu na kształt podjętego rozstrzygnięcia. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy w ramach postępowania odwoławczego nie znaleziono merytorycznych ani proceduralnych podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Na marginesie organ zauważył, że na dzień rozpatrywania przedmiotowej sprawy w postępowaniu odwoławczym siatka winylowa z nadrukiem reklamowym została zdemontowana. Nie zdemontowano natomiast stalowych elementów mocujących oraz sześciu lamp halogenowych służących do oświetlenia reklamy. Jakkolwiek decyzja organu pierwszej instancji częściowo została wykonana, to jednak nie jest to okoliczność stanowiąca o bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. Zdaniem organu odwoławczego nie można odrębnie rozstrzygać kwestii dotyczącej lamp zamontowanych na elewacji budynku przy [...] w [...], czego domaga się strona skarżąca. Trzeba mieć bowiem na względzie, że lampy te służyły do oświetlenia reklamy, więc wraz ze stalowymi elementami mocującymi reklamę wielkoformatową należy je traktować jako jedną funkcjonalnie ze sobą powiązaną całość. Z powyższych względów utrzymał w mocy decyzję PINB dla m.[...] nr z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] Na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Federacja Związków Zawodowych Pracowników Gospodarki Komunalnej i Terenowej w Polsce z siedzibą w [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzja ja poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze zarzuciła: 1) niewłaściwe zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego podczas gdy ww. przepis nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ nie doszło do samowoli budowlanej, z uwagi na to, że roboty budowlane nie zostały zakończone, jak i to, że nie wszystkie prace budowlane objęte decyzją nakazującą podlegają zgłoszeniu lub uzyskaniu pozwoleniu przed ich wykonaniem, 2) niezastosowanie art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i wynikającej z jego zapisu zasady nieretroaktywności prawa (lex retro non agit), poprzez uznanie, że § 10 z rozdziału I działu II uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca Centralnego do Dworca Głównego, obowiązujący od dnia [...] stycznia 2011 r., który zabrania umieszczania reklam na elewacji budynków stanowi o sprzeczności inwestycji z treścią ww. miejscowego planu, podczas gdy miejscowy plan zaczął obowiązywać w trakcie realizacji inwestycji i nie może odnosić się do sytuacji prawnej Federacji ukształtowanej wcześniej, tj. na etapie wydawania decyzji; 3) naruszenie art. 10 K.p.a. poprzez niezapewnienie Federacji możliwości uczestniczenia w przeprowadzeniu dowody opisanego w protokole Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] (zwanego dalej PINB) nr [...] z dnia [...]02.2012 r., jak i zapoznania się z materiałem dowodowym w postaci zdjęć załączonych do tego protokołu, a także pozbawieniem możliwości wypowiedzenia się co do tego materiału dowodowego, a złożonego do akt sprawy po dacie wydania decyzji z dnia [...].02.2012 r., który stanowił podstawę rozstrzygnięcia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej [...]WINB), 4) naruszenie art. 10 K.p.a. w zw. z art. 140 K.p.a. przez [...]WINB poprzez uniemożliwienie Federacji czynnego udziału w postępowaniu w zakresie zapoznania się i wypowiedzenia co do nowych dowodów i materiałów zebranych po wcześniejszym zapoznaniu się Federacji z aktami sprawy i zebranymi dowodami w dniu 16.01.2012 r., 5) naruszenie art. 77 K.p.a. i art. 80 K.p.a. w zw. z art. 140 K.p.a. poprzez: a) wydanie decyzji w oparciu o pismo (opinię) i zawarte w nim stanowisko Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy Ochota Urzędu m. [...], które nie stanowi dowodu w sprawie, b) przyjęcie, że negatywna opinia Prezydenta [...] z dnia [...].12.2006 r., zastąpiona pozytywną opinią z dnia [...].01.2007 r. stanowi dowód w sprawie i jej treść jest wiążąca dla organu, c) wydanie decyzji w oparciu o materiał dowodowy nieznany stronie postępowania; 6) naruszenie art. 79 K.p.a. poprzez przeprowadzenie dowodu z oględzin (jak wynika z uzasadnienia decyzji [...]WINB) w dniu [...].02.2012 r. bez powiadomienia Federacji jako strony o przeprowadzaniu tego dowodu, a tym samym pozbawienie jej możliwości uczestniczenia w tym dowodzie i składania wyjaśnień, a następnie przyjęcie przez organ administracji publicznej, że okoliczność faktyczna objęta czynnością z dnia 23.02.2012 r. może być uznana za udowodnioną mimo, że strona nie miała możności wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, a nie zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2 K.p.a., 7) naruszenie art. 81 K.p.a. poprzez przyjęcie, że okoliczność faktyczna objęta dowodem z oględzin (jak wynika z uzasadnienia decyzji [...]WINB) z dnia [...].02.2012 r. może być uznana za udowodnioną, mimo że strona nie miała możności wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, a nie zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2 K.p.a., 8) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1, 2 i 3 K.p.a. i art. 107 § 3K.p.a. w zw. z art. 140 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, pomimo nie rozpoznania sprawy co do istoty tj. braku ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do zarzutów zawartych w odwołaniu, podczas gdy z uzasadnienia decyzji [...]WINB wynika, że podstawa prawna decyzji PINB jest niezupełna - nie wskazuje na pkt 1 z art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, przy czym [...]WINB nie umorzył postępowania w sprawie mimo wniosku Federacji, jak i zaistnienia podstaw ku temu, 9) naruszenie art. 156 § 1 pkt 6 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji, która była i nadal jest niewykonalna, a niewykonalność ta ma charakter trwały, bowiem nakazuje demontaż sześciu lamp halogenowych zamontowanych na dachu budynku przy [...] w [...], podczas gdy na dachu tego budynku nie są zainstalowane żadne lampy halogenowe, 10) błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę dla wydania decyzji polegający na przyjęciu, że na dachu budynku przy [...] w [...] są zainstalowane lampy halogenowe, podczas gdy na dachu tego budynku nie są zainstalowane żadne lampy halogenowe, co wynika z nieprzeprowadzenia przez organ w sposób zgodny z prawem postępowania dowodowego i nierozpoznania przez ten organ sprawy co do istoty; 11) naruszeniu art. 6 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenie postępowania z naruszeniem zasady praworządności wskutek pominięcia prawidłowego znaczenia norm prawnych oraz wadliwie dokonaną subsumcję i błędne ustalenie następstw prawnych; 12) przepisu art. 7 Kp.a. poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenie postępowania z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej poprzez niepodjęcie przez organ administracyjny wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nieuwzględnienia w konsekwencji słusznego interesu wnioskodawcy; 13) przepisu art. 8 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenie postępowania z naruszeniem zasady pogłębiania zaufania do organów Państwa. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja nakazująca rozbiórkę reklamy na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z treścią art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego nie wymaga pozwolenia na budowę wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Stosownie zaś do art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wykonywanie robót budowlanych wymienionych w art. 29 ust. 2 pkt 6 wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Wykonywanie takich robót bez zgłoszenia stanowi zatem przypadek przewidziany w art. 50, a w konsekwencji w dalszej kolejności ma zastosowanie art. 51. Dodać przy tym należy, że zgodnie z art. 51 ust. 7 przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Do robót wymienionych w art. 29 ust. 2, a więc także wskazanych w jego pkt 6 robót polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, stosuje się art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Zgodnie zatem z przepisem art. 51 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy Prawo budowlane, w przypadku niespełnienia obowiązku nałożonego w wyniku zastosowania procedury z art. 50 ust. 1 cyt. ustawy - organ nakazuje rozbiórkę stwierdzonej samowoli. Jak wynika z akt sprawy, podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 6 grudnia 2011 r. przez przedstawiciela Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...], w obecności skarżącej, stwierdzono zamontowanie na elewacji frontowej budynku położonego przy [...] w [...], na stalowych wspornikach, reklamy w formie siatki winylowej o wymiarach 25 x 16 m, podświetlonej sześcioma lampami halogenowymi zamocowanymi na dachu budynku. Według oświadczenia złożonego w czasie kontroli przez przedstawiciela inwestora reklamę zamontowano na czas trwania remontu elewacji, za zgodą organu architektoniczno- budowlanego. Sposób zamontowania lamp halogenowych potwierdza znajdująca się w aktach administracyjnych (k:18) fotografia przedmiotowej inwestycji. Podczas przedmiotowej kontroli nie stwierdzono prowadzenia prac remontowych na elewacji budynku (podobnych ustaleń, jak wynika z pisma Urzędu Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., dokonali też pracownicy tegoż urzędu podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniach 12 grudnia 2011 r. i 19 grudnia 2011 r.). Jak słusznie stwierdziły organy nadzoru budowlanego, inwestor nie dysponuje stosownym zgłoszeniem na inwestycję polegającą na zamontowaniu reklamy wielkoformatowej na elewacji budynku przy [...] w [...]. Podkreślić bowiem trzeba, że zgłoszenie dokonane przez inwestora w dniu [...] października 2009 r. obejmowało "remont elewacji budynku – remont zachowawczy". Natomiast przedmiotowa reklama miała być zamocowana na konstrukcji rusztowań ustawionych w związku z robotami budowlanymi prowadzonymi na podstawie tego zgłoszenia, jedynie do czasu zakończenia remontu elewacji została zaś zamontowana bezpośrednio na elewacji frontowej ww. budynku za pomocą stalowych wsporników i podświetlona została sześcioma lampami halogenowymi. Rozstrzygające sprawę organy prawidłowo zatem w okolicznościach niniejszej sprawy zastosowały tryb przewidziany w art. 51 Prawa budowlanego. Zgodnie z treścią art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, stanowiącego materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia, przed upływem dwóch miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W sytuacji zakończenia robót budowlanych (jak w niniejszym przypadku) zgodnie z art. 51 ust. 7 przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio również w odniesieniu do robót już wykonanych, objętych przepisem art. 50 ust. 1, przy czym nie jest wówczas konieczne wydawanie postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. Podkreślić trzeba, że rozbiórka obiektu budowlanego lub jego części w postępowaniu prowadzonym w przedmiotowym trybie nie ma charakteru bezwzględnego, w pierwszej kolejności organy nadzoru budowlanego powinny bowiem wyczerpać możliwości zmierzające do legalizacji wykonanych robót budowlanych. Nakazy wymienione w art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego mogą być zastosowane w sytuacji, gdy nastąpiło niedające się usunąć naruszenie prawa i wykonane roboty budowlane nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem. Tak więc nakaz rozbiórki czy doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego może nastąpić wówczas, gdy z ustaleń dokonanych w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 51 Prawa budowlanego wynika, że doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem nie jest możliwe w inny sposób, jak tylko poprzez rozebranie samowolnie wykonanego obiektu lub jego części. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że w § 10 zawartym w dziale II rozdziale 1 obowiązującej od dnia 12 stycznia 2011 r. uchwały Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...]listopada 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca Centralnego do Dworca Głównego, ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] poz. [...] określono zasady rozmieszczania reklam i znaków informacyjno-plastycznych dotyczące całego obszaru objętego planem. Zgodnie z § 10 ust. 4 ww. uchwały, na budynkach zabytkowych (umieszczonych w rejestrze zabytków) i budynkach pod ochroną architektoniczną zabrania się umieszczania reklam na elewacji i ponad nią, z wyjątkiem przestrzeni bezpośrednio nad oknami wystawowymi bądź w oknach, przy czym każdorazowo niezbędne jest uzgodnienie witryn i reklam z lokalnymi władzami (służbami) architektonicznymi. Zasadne jest zatem stanowisko organów orzekających w sprawie, że z uwagi na sprzeczność inwestycji z treścią obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego brak jest możliwości legalizacji wykonanych robót budowlanych i doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem w inny sposób, aniżeli poprzez demontaż reklamy wraz z konstrukcją wsporczą oraz lamp halogenowych, zamontowanych na elewacji budynku przy [...] w [...]. Jednocześnie zauważyć w tym miejscu trzeba, że nie może odnieść zamierzonego skutku zarzut skargi wskazujący, że przy wydawaniu decyzji doszło do naruszenia zasady nieretroaktywności prawa poprzez odwołanie się do zapisów planu zagospodarowania przestrzennego, który zaczął obowiązywać w trakcie realizacji inwestycji. Podkreślenia wymaga, że doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, o którym mowa w art. 51 Prawa budowlanego oznacza doprowadzenie inwestycji do zgodności ze stanem prawnym aktualnie obowiązującym (por. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 673/08 Lex nr 558409, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1118/10 Lex nr 759851). Stwierdzić należy, że wbrew zarzutom skarżącej Spółki, organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy. Nie może zostać uwzględniony zarzut dokonania przez organ błędnych ustaleń faktycznych oraz naruszenia art. 77 i art. 80 K.p.a. poprzez uznanie, że roboty budowlane przy remoncie elewacji budynku zostały zakończone. Zauważyć trzeba, że podstawowe znaczenie w sprawie ma nie fakt zakończenia robót budowlanych przy remoncie elewacji, lecz fakt zamontowania reklamy wielkoformatowej bezpośrednio na elewacji budynku przy [...] w [...], pomimo, że dokonane zgłoszenie przewidywało zamocowanie siatki zabezpieczającej z nadrukiem reklamowym na konstrukcji rusztowań ustawionych w związku z robotami budowlanymi prowadzonymi przy remoncie elewacji. Skoro zaś inwestor nie dokonał zgłoszenia zamiaru zamontowania reklamy bezpośrednio na elewacji budynku, a z uwagi na sprzeczność takiej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie jest możliwe jej zalegalizowanie, konieczne jest zatem doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Naruszenie przez organ art. 10 K.p.a. poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji, stanowi uchybienie procesowe pozostające bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji wyroku.