VII SA/Wa 903/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Wspólnoty [...] w G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku z zakresu nadzoru budowlanego skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2014r, nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] odmawiającą nałożenia na K. K. obowiązku z zakresu nadzoru budowlanego w przedmiocie wykonania tablicy reklamowej na działce nr [...] położonej przy ul. K. w G.. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. wpłynął wniosek Wspólnoty Lokali Użytkowych w G. z prośbą o interwencję w sprawie zamontowanej tablicy reklamowej na sąsiedniej działce nr ew. [...]. Podczas oględzin nieruchomości nr ew. [...] stanowiącej własność K. K. stwierdzono, że inwestor K. K. wykonał na podstawie zgłoszenia z dnia [...] marca 2012r tablicę reklamową zbudowaną z podstawy betonowej o wymiarach 2,70 m x 1,60 m x 0,50 m oraz przytwierdzonego do podstawy słupa stalowego do którego następnie przytwierdzone zostały cztery płyty reklamowe. Na podstawie informacji Starostwa Powiatowego w G. zawartej w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. organ pierwszej instancji ustalił, że do zgłoszenia nie został wniesiony sprzeciw. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. ustalił, również, iż przedmiotowe urządzenie reklamowe zostało wykonane niezgodnie ze zgłoszeniem ponieważ całkowita wysokość tablicy reklamowej wynosi 7,55 m zamiast 4,5 m podanego w zgłoszeniu. Z powodu wątpliwości, czy urządzenie reklamowe zostało wykonane z zachowaniem zasad bezpieczeństwa ludzi i mienia zawartych w art. 5 Prawa budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] nałożył na inwestora obowiązek wykonania ekspertyzy technicznej tablicy reklamowej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane pod względem zastosowania art. 5 ustawy Prawo budowlane, z wykazaniem ewentualnych nieprawidłowości, w zakreślonym terminie. Z przedłożonej ekspertyzy technicznej wynika, iż tablica reklamowa została wykonana zgodnie ze sztuką budowlaną i nie stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Z ekspertyzy technicznej nie wynika także konieczność wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia tablicy reklamowej do stanu zgodnego z prawem w oparciu o art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego, czyli prowadzenia postępowania naprawczego. W związku z powyższymi ustaleniami PINB w G. decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] umorzył jako bezprzedmiotowe wszczęte na wniosek Wspólnoty Lokali Użytkowych w G. postępowanie administracyjne w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego wykonanej przedmiotowej tablicy reklamowej. Odwołanie od w/w decyzji złożyła Wspólnota Lokali Użytkowych w G.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] zlecił organowi powiatowemu przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez ustalenie, czy usytuowanie tablicy reklamowej na działce nr [...] położonej przy ul. K. w G. jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Po ustaleniu, że usytuowanie tablicy reklamowej nie narusza postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi Wspólnoty Lokali Użytkowych w G. wyrokiem z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt. VII SA/Wa 803/13 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Ponownie rozpoznając sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 Prawa budowlanego odmówił nałożenia na K. K. obowiązku z zakresu nadzoru budowlanego w przedmiocie wykonania tablicy reklamowej. Po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Lokali Użytkowych [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał się na wiążącą ocenę prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku sądowego. Wskazał, że na wykonanie przedmiotowej tablicy reklamowej konieczne było uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Tablica reklamowa składa się z podstawy betonowej o wymiarach 2,70 m x 1,60 m i wysokości 0,50 m, do której przytwierdzony jest słup stalowy - jego wysokość do tablicy reklamowej od podstawy wynosi 2,60 m. Do słupa przymocowane są dwie płyty reklamowe o wymiarach z obramowaniem 2,15 m x 4,30 m z przerwą pomiędzy nimi wynoszącą ok. 15 cm. Łączna wysokość podstawy betonowej, słupa stalowego oraz 2 tablic reklamowych wynosi 7,55 m. Nośnik reklamowy składający się ze słupa metalowego, przytwierdzonego do podstawy betonowej, jest na tyle trwale posadowiony na gruncie oraz posiada wymiary i masę całkowitą na tyle dużą, że determinuje to zaliczenie przedmiotowej tablicy reklamowej do kategorii budowli (art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego). Z akt sprawy wynika, że inwestor – K. K. w dniu [...] marca 2012 r. w Starostwie Powiatowym w G. zgłosił zamiar przystąpienia do zainstalowania tablicy reklamowej o wymiarach 4 mb x 4 mb. Zakres i sposób wykonania robót: "Na gruncie postawiony klocek betonowy o wymiarach 160 x 270 x 50 a następnie przykręcona do niego tablica reklamowa o wymiarach 4 mb x 4 mb". Do zgłoszenia z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt zagospodarowania działki z naniesioną lokalizacją tablicy reklamowej. Z pisma z dnia [...] lipca 2012 r. wynika, że "Starostwo Powiatowe w G. nie stawiało sprzeciwu wobec realizacji tablicy reklamowej na działce [...], a zgłoszenie nie było uzupełnione o dodatkowe dokumenty. Zgodnie ze zgłoszeniem grubość podstawy reklamy powinna wynosić 50 cm plus wysokość reklamy 4 m, łączna wysokość powinna wynosić 4,5 m". Nieuznanie konieczności uzupełnienia zgłoszenia oraz niewniesienie sprzeciwu przez właściwy organ administracji architektoniczno - budowlanej upoważnia inwestora do rozpoczęcia planowanej inwestycji. W takim wypadku nie można mu zarzucać działania w warunkach samowoli budowlanej. Organ odwoławczy wskazał, iż zaniechanie wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ architektoniczno-budowlany do zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę powoduje konieczność zastosowania trybu przewidzianego w art. 50 i art. 51 tej ustawy. Odnosząc się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 803/13, który wskazał, że "organ powinien dokonać analizy czy inwestor przy realizacji tablicy reklamowej odstąpił od warunków wskazanych w zgłoszeniu oraz ocenić czy okoliczność ta, biorąc pod uwagę również wymóg uzyskania pozwolenia na budowę, ma wpływ na wynik niniejszego postępowania naprawczego prowadzonego w trybie art. 50 - 51 Prawa budowlanego" organ odwoławczy wskazał, że zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 28 marca 2012r łączna wysokość tablicy reklamowej powinna wynosić 4,5 m natomiast, jak ustalił organ łączna wysokość podstawy betonowej, słupa stalowego oraz 2 tablic reklamowych wykonana przez inwestora wynosi 7,55 m. Niemniej jednak również w przypadku przekroczenia granic zgłoszenia zostanie wypełniona przesłanka wskazana w art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Na powyższą interpretację wskazuje liczne orzecznictwo sądowo – administracyjne, w tym m. in. z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 155/11 wynika, że "Przepis art. 50 ust. 1 pkt 3 tej ustawy stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1. Zatem przepis ten może mieć zastosowanie także do sytuacji, gdy inwestor przekroczy granice dokonanego zgłoszenia". Organ odwoławczy wskazał, iż istotą postępowania naprawczego jest zbadanie wykonanych prac pod kątem obowiązujących przepisów, w tym techniczno - budowlanych i przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzenny oraz - ewentualnie - jakie czynności należy przedsięwziąć, aby zaistniały stan doprowadzić do zgodności z prawem. Z przedłożonej przez inwestora ekspertyzy technicznej wykonanej przez inż. budownictwa lądowego B. A. posiadającego uprawnienia budowlane, sanitarne i drogowe o nr ewid. [...] oraz J. B. posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w zakresie architektoniczno - konstrukcyjnym o nr ewid. St. [...] I [...] wynika, że "Tablica reklamowa została wykonana zgodnie ze sztuką budowlaną i nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Zalecenia - zaleca się doraźne konserwacje tablicy poprzez sprawdzenie zamontowanych śrub, wsporników i innych elementów". Ponadto przedmiotowa tablica jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bowiem z informacji przekazanej przez Urząd Miasta G. z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] wynika, że "Działka o nr ewid. [...] położona jest w terenie strefy mieszkaniowo - usługowej - (MU-3) o zabudowie średniointensywnej o wysokości zabudowy od 2 do 3 kondygnacji". Z w/w pisma wynika, również że "W pasach drogowych ulic i dróg nie mogą być lokalizowane stałe i tymczasowe obiekty budowlane oraz urządzenia niezwiązane z obsługą ruchu pojazdów i pieszych". Natomiast, jak ustalił organ nadzoru budowlanego przedmiotowa reklama usytuowana jest na własnej działce inwestora, a nie w pasie drogowym. Ponadto zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., Nr 260 ze zm.): "Obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej: 6 m w przypadku dróg gminnych". Natomiast jak wskazano w protokole oględzin z dnia [...] czerwca 2012 r. "Odległość podstawy reklamy od krawędzi jezdni 10,70 m (tablica w stronę drogi wystaje 80 cm poza podstawę)". Jak wynika z pozostałych zapisów Uchwały Rady Miejskiej w G. Nr [...] w dniu [...] listopada 2001 r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje zakazu sytuowania tablic reklamowych na terenie działki o nr ewid. [...]. W ocenie organu odwoławczego przepisy rozdziału 2 "Oświetlenie i nasłonecznienie" rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określają zasady przesłaniania budynków przeznaczonych na pobyt ludzi. Tymczasem budynek na sąsiedniej działce w którym powołana została Wspólnota Lokali Użytkowych jest budynkiem usługowym z lokalami użytkowymi, a nie mieszkalnymi. Tablica reklamowa usytuowana jest przy granicy działki , na której zlokalizowany jest budynek usługowy z lokalami użytkowymi, a odległość tablicy od ściany tego budynku wynosi 5 m. Zatem brak jest podstaw do nakazania określonych czynności w celu doprowadzenia tablicy reklamowej do stanu zgodnego z prawem w oparciu o art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego jak również nakazania jej rozbiórki. Ponadto zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 803/13 " w przedmiotowej sprawie istnieje również możliwość ustalenia przez organ, że nie mamy do czynienia z naruszeniem prawa i brak jest przesłanek do wydania którejś z decyzji przewidzianych w art. 51 ust 1 Prawa budowlanego. W takiej sytuacji postępowanie legalizacyjne nie jest bezprzedmiotowe. W związku z tym organ powinien wydać decyzję odmawiającą nałożenia na inwestora obowiązków wynikających z art. 51 ust 1 pkt 11 i art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego." Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu wskazał, że brak jest podstaw do kwestionowania przedłożonej przez inwestora dokumentacji technicznej sporządzonej przez osoby o odpowiednim przygotowaniu zawodowym i posiadające stosowne uprawnienia budowlane. Jeżeli strona postępowania nie zgadza się ze stwierdzeniami zawartymi z załączonej do akt dokumentacji, winna zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego o przeprowadzenie odpowiedniego postępowania dyscyplinarnego, lub też zlecić opracowanie dokumentacji, która podważyłaby stwierdzenia zawarte w przedłożonej w toku postępowania ekspertyzy technicznej. W niniejszym przypadku powyższe nie miało miejsca, a po przeanalizowaniu załączonej do akt sprawy dokumentacji organ odwoławczy nie widzi podstaw do uznania, iż twierdzenia w nich zawarte są fałszywe i nie odpowiadają stanowi faktycznemu. Organ odwoławczy wskazał również, że Wspólnota Lokali Użytkowych wypacza sens regulacji ustawowych, wskazując, że "należy doprowadzić wykonane roboty do zgodności ze złożonym zgłoszeniem". Doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego ze zgłoszeniem byłoby uzasadnione w przypadku zaistnienia niedającego się usunąć naruszenia prawa, czego w sprawie nie stwierdzono. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. wniosła Wspólnota Lokali Użytkowych w G. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podtrzymała stanowisko i argumentację dotycząca wybudowania tablicy reklamowej niezgodnie ze zgłoszeniem przedstawionym przez inwestora. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga jest niezasadna gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Na wstępie należy podkreślić, iż w sprawie wykonanej tablicy reklamowej na działce nr ew. [...] wypowiadał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 5 września 2013r, sygn.akt. VII SA/Wa 803/13 zawarł ocenę prawną wiążącą w sprawie sąd oraz organ zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z oceny tej wynika " jako, że inwestor zrealizował przedmiotowe przedsięwzięcie inwestycyjne na podstawie zgłoszenia, w sytuacji gdy, przepisy ustawy Prawo budowlane obligowały go do uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i w sytuacji zaniechania wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ architektoniczno-budowlany, sprawa niniejsza winna być rozpatrzona i rozstrzygnięta w trybie art. 51 ust 1 w związku z ust 7 Prawa budowlanego. Przeprowadzone powinno zostać postępowanie naprawcze na podstawie trybu przewidzianego w art. 50 i 51 Prawa budowlanego". Sąd przesądził więc tryb w jakim organ powinien sprawę rozpoznać wskazując na tryb przewidziany w art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Jednocześnie w uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, iż " istnieje oczywiście również możliwość ustalenia przez organ, że nie mamy do czynienia z naruszeniem prawa i brak jest przesłanek do wydania którejś z decyzji przewidzianych w art. 51 ust 1 Prawa budowlanego. W takiej sytuacji postępowanie legalizacyjne nie jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. gdyż fakt, że wykonane w warunkach samowoli roboty są zgodne z przepisami i nie wymagają żadnych czynności ani robót mających na celu doprowadzenie do ich zgodności z prawem nie uniemożliwia wydania którejś z decyzji przewidzianej w art. 51 ust 1 Prawa budowlanego. Istnieje bowiem cały czas przedmiot postępowania. W związku z tym organ powinien wydać decyzję odmawiającą nałożenia na inwestora obowiązków wynikających z art. 51 ust 1 pkt 1 i art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego." Z cytowanego fragmentu oceny prawnej wynika więc, że w przypadku ustalenia, że wykonane roboty nie wymagają żadnych czynności ani robót mających na celu doprowadzenie do ich zgodności z prawem postępowanie legalizacyjne powinno zostać zakończone decyzją merytoryczną, odmawiającą nałożenia na inwestora obowiązków wynikających z art. 51 ust 1 pkt 11 i art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Rozpatrując sprawę tablicy reklamowej po wyroku sądowym organy obu instancji ustaliły, że tablica reklamowa usytuowana jest przy granicy działki skarżącej wspólnoty, na której zlokalizowany jest budynek usługowy z lokalami użytkowymi. Odległość tablicy od ściany tego budynku wynosi 5 m. Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określają w rozdziale 2 zatytułowanym "Oświetlenie i nasłonecznienie" zasady przesłaniania budynków przeznaczonych na pobyt ludzi. Przepisy te nie odnoszą się natomiast do zasad sytuowania tablicy reklamowej. Z § 13 ww. rozporządzenia wynikają odległości sytuowania budynku mającego przeznaczone na pobyt ludzi od innych obiektów, a nie odległości sytuowania tablicy reklamowej od innych obiektów. Usytuowanie kwestionowanej tablicy reklamowej na działce nr [...] stanowiącej własność inwestora nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z § 8 pkt 9 mpzp (uchwała nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] listopada 2001 r.) działka nr [...] położona jest na terenie oznaczonym symbolem MU-3 w strefie mieszkaniowo-usługowej w której nie przewiduje się zakazu sytuowania tablic reklamowych. Usytuowanie tablicy reklamowej nie narusza także odległości wynikających z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Z protokołu oględzin z dnia 29.06.2012r wynika, że odległość podstawy reklamy od krawędzi jezdni przy drodze gminnej wynosi 10,70 m, a tablicy 9,90 m. Z przedłożonej przez inwestora ekspertyzy technicznej wykonanej przez inż. budownictwa lądowego B. A. posiadającego uprawnienia budowlane, sanitarne i drogowe o nr ewid. [...] oraz J. B. posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w zakresie architektoniczno - konstrukcyjnym o nr ewid. St. [...] I [...] wynika, że "Tablica reklamowa została wykonana zgodnie ze sztuką budowlaną i nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi". W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego trafnie wskazały, iż budowa przedmiotowej tablicy reklamowej nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organów nadzoru budowlanego, iż w zaistniałej sytuacji brak jest podstaw do nakazania określonych czynności w celu doprowadzenia tablicy reklamowej do stanu zgodnego z prawem w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego jak również nakazania jej rozbiórki. Stosując się do wiążącej oceny prawnej organ nadzoru prawidłowo zastosował przepis art. 51 ust 1 pkt 1 i pkt 2 oraz ust 7 Prawa budowlanego odmawiając nałożenia na inwestora obowiązków wynikających z powołanych przepisów. Zarzuty skargi są niezasadne i sprowadzają się do żądania usunięcia naruszenia prawa poprzez zobowiązanie inwestora do doprowadzenia zgodności tablicy reklamowej w zakresie jej wysokości ze zgłoszeniem. Wbrew zarzutowi skarżącej zgodność z przepisami nie oznacza zgodności z dokonanym zgłoszeniem, które nie miało zastosowania w niniejszej sprawie gdyż na wykonanie przedmiotowej tablicy reklamowej konieczne było uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wadliwie dokonane zgłoszenie do którego nie wniesiono sprzeciwu oznacza w świetle wiążącej oceny prawnej tylko tyle, że inwestorowi nie można zarzucić działania w warunkach samowoli budowlanej. Nie można natomiast powołując się na zgłoszenie skutecznie żądać doprowadzenia tablicy do stanu zgodnego ze zgłoszeniem. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.