VII SA/Wa 907/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przywrócić skarżącemu S. B. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 23 marca 2011 r. Sąd oddalił skargę S. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu reprezentowanemu przez r.pr. A. W. (pełnomocnika ustanowionego z urzędu) w dniu 16 maja 2011 r. W dniu 7 lipca 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący reprezentowany przez r.pr. P. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednocześnie składając skargę kasacyjną od w/w wyroku. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu r.pr. P. P. wskazał, iż w niniejszej sprawie nastąpiła zmiana pełnomocnika z urzędu (z przyczyn niezależnych od skarżącego). Pismem z dnia 6 czerwca 2011r. r.pr. P. P. poinformowany został przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W. o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu S. B., w miejsce r.pr. A. W.. R.pr. P. P. wskazał, iż otrzymał w/w pismo OIRP w W. w dniu 10 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na wstępie zauważyć należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu 7-dniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 4 w/w ustawy, nie ma zastosowania. Termin ten bowiem wynosi 30 dni od momentu, kiedy to pełnomocnik dowiedział się o swoim umocowaniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 29 października 2010 r. I FZ 324/10 Lex nr 740905, z dnia 7 lipca 2009 r. II FZ 228/09 Lex nr 552691, z dnia 14 maja 2009 r. II FZ 125/09 Lex nr 564223). W niniejszej sprawie r.pr. P. P. poinformowany został przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W. o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu dla S. B., w miejsce r.pr. A. W., w dniu 10 czerwca 2011r. W tej sytuacji należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony w dniu 7 lipca 2011 r. został wniesiony z zachowaniem terminu. Odnosząc się natomiast do przedstawionych przez pełnomocnika skarżącego argumentów, które mają uprawdopodabniać brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, stwierdzić należy, że przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożonego przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu należy mieć na względzie, kiedy zaistniała rzeczywista możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Oczywistym jest, że możliwość taka istnieje dopiero po poinformowaniu adwokata lub radcy prawnego przez właściwą okręgową radę adwokacką bądź okręgową izbę radców prawnych o wyznaczeniu go pełnomocnikiem strony (w niniejszej sprawie r.pr. P. P. uzyskał informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego w dniu 10 czerwca 2011r.). Z uwagi zatem na okoliczność, iż r.pr. P. P. nie miał wcześniejszej możliwości zapoznania się z aktami sprawy, ani kontaktu ze skarżącym, składając skargę kasacyjną nie przekroczył natomiast trzydziestodniowego terminu od dnia, w którym dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem S. B., uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę powyższe należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy.