VII SA/Wa 920/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 września 2022 r. sprawy ze skargi A.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania budowy obiektu budowlanego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lutego 2022 r., nr 372/22 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "MINB", "organ zażaleniowy" "organ II instancji"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej jako "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U z 2021 r. poz. 2356 ze zm., dalej jako "p.b.") po rozpoznaniu zażalenia A. K. (dalej jako "skarżąca") na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S.1 (dalej jako "PINB w S.1", "PINB", "organ I instancji") z dnia [...] stycznia 2022 r., znak: [...], wstrzymujące A. K. (dalej jako "skarżąca") budowę obiektu letniskowego usytuowanego na działkach nr ewid. [...] i nr ewid. [...] położonych w miejscowości S.2 gm. S.3, bez wymaganego prawem zgłoszenia oraz informujące o możliwości złożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia w/w postanowienia, wniosku o legalizację oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 1 października 2021 r. PINB w S.1 wszczął postępowanie administracyjne w sprawie budowy obiektu letniskowego usytuowanego na działkach nr ewid. [...] i nr ewid. [...] w miejscowości S.2, gm. S.3 PINB w S.1 reprezentowany przez upoważnionych pracowników w dniu 27 października 2021 r. przeprowadził oględziny powyższego obiektu budowlanego. W trakcie oględzin ustalono, że w północnym krańcu działek nr ewid. [...] i [...] w S.2 gm. S.3, znajduje się parterowy, wolnostojący obiekt budowlany, a mianowicie obiekt letniskowy o wymiarach zewnętrznych ok. 4,0 x 8,75 m i wysokości ok. 3,1 m. Od strony południowej do obiektu przylega taras o wymiarach zewnętrznych ok. 3,05 x 8,75 m, który jest zadaszony przy wejściu do obiektu. Zadaszenie jest na szerokości ok. 1,0 m na długości całego obiektu tj. 8,75 m. Powierzchnia zabudowy obiektu wynosi ok. 35 m2. Powyższy obiekt letniskowy jest konstrukcji drewnianej z dachem jednospadowym typu stropodach ze spadkiem w kierunku północnym o pokryciu z papy. Obiekt ten posiada otwory okienne i drzwiowe jedynie od strony południowej. Obiekt letniskowy usytuowano na punktowo zabetonowanych rurach kanalizacyjnych, które są zakopane w gruncie i wypełnione betonem. Stwierdzono, że ww. obiekt usytuowany jest na pochyłym terenie i jego wysokość od terenu do spodu poziomu podłogi w obrębie początku tarasu wynosi ok. 0,5 m, a przy ścianie północnej obiektu ok. 0,1 m. Na taras, tym samym i do obiektu prowadzą schody wejściowe (drewniane). Przedmiotowy obiekt wyposażony jest w instalację wodociągową, kanalizacyjną oraz elektryczną, o czym świadczą wykonane przyłącza do obiektu (zawór wody pod obiektem, odpływ kanalizacji sanitarnej, skrzynka elektryczna usytuowana przy obiekcie). Na ścianie szczytowej, zewnętrznej zamontowana jest również rura stalowa o średnicy ok. 10 cm z wejściem do wnętrza obiektu i wyprowadzeniem ponad połać dachową, zakończona nasadą kominową - co świadczy o odprowadzaniu spalin. Wskazano, że z oględzin obiektu wynika, że jest on przeznaczony na cele letniskowe. Sporządzono protokół kontroli oraz dokumentację fotograficzną obiektu. W protokole zawarto uwagę, że z uwagi na dotychczasowe kilkukrotne unikanie A. K. (właścicielki nieruchomości) stawienia się na umówione terminy kontroli i oględzin pomimo skutecznych zawiadomień ze strony PINB w S.1 – oględziny te odbyły się przy udziale funkcjonariusza Policji. Pismem z dnia 5 listopada 2021 r. wezwano skarżącą do wskazania w terminie 7 dni dowodów spełniających wymogi dowodów w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania, w zakresie daty (czasookresu) usytuowania przedmiotowego obiektu letniskowego na ww. działkach. W odpowiedzi na powyższe skarżąca wniosła o wyznaczenie nowego terminu kontroli ww. obiektu. W dniu 16 grudnia 2021 r. w siedzibie organu stawił się K. P., pełnomocnik skarżącej. Zapoznał się z aktami sprawy, sporządził dla własnych celów dokumentację fotograficzną. Wyjaśnił, że nie wie w jakim okresie omawiany obiekt został wybudowany. Z powodu braku odpowiedzi skarżącej na powyższe wezwanie PINB co do ustalenia czasookresu usytuowania wyżej opisanego obiektu letniskowego, został wezwany na przesłuchanie w charakterze świadka T. S. Podczas przesłuchania w dniu 27 grudnia 2021 r. świadek zeznał, że jest od około 2013 r. właścicielem nieruchomości oddalonej w przybliżeniu o 70 m od obiektu letniskowego, usytuowanego na działkach nr ewid. [...] i [...] w S.2 gm. S.3, w związku z czym pamięta, że obiekt ten powstał w okresie pomiędzy styczniem a marcem 2021 r. Ponadto p. T. S. wyjaśnił, że widział również jak w okresie po powstaniu powyższego obiektu, przebywały w nim różne osoby. PINB w S.1 postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r., znak: [...], na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 5, art. 48a i art. 83 ust. 1 "p.b." oraz art. 123 k.p.a. - wstrzymał A. K. budowę obiektu letniskowego usytuowanego na działkach nr ewid. [...] i nr ewid. [...] położonych w miejscowości S.2 gm. S.3, bez wymaganego prawem zgłoszenia, - poinformował A. K. o możliwości złożenia wniosku o legalizację powyższego obiektu budowlanego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. Wniosek o legalizację można wycofać do dnia wydania decyzji o legalizacji. Jeżeli zostanie wniesione zażalenie na niniejsze postanowienie, termin do złożenia wniosku o legalizację biegnie od dnia w którym niniejsze postanowienie stanie się ostateczne. Jednakże powyższa legalizacja obiektu będzie możliwa pod warunkiem spełnienia wszystkich wymagań i zgodności z przepisami określonymi w art. 48b i 49 p.b. - poinformował o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego. Opłata legalizacyjna o której mowa powyżej, będzie obliczana na zasadach określonych w art. 49d p.b. Przedmiotowy obiekt letniskowy można zakwalifikować jako budynek zwolniony z wymogu uzyskania pozwolenia na budowę, jednakże wymagającego dokonania zgłoszenia na podstawie art. 29 ust. 1 pkt. 16 p.b., w związku z czym wysokość opłaty legalizacyjnej w tym konkretnym przypadku wyniesie 5 000 zł W uzasadnieniu decyzji wskazano, że oceniając przedmiotowy obiekt budowlany w świetle przepisów ww. ustawy - Prawo budowlane należy stwierdzić, iż stanowi on budynek rekreacji indywidualnej spełniający definicję budynku określoną w art. 3 pkt 2 p.b., czyli jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Organ, przytaczając treść art. 29 ust. 1 pkt 16 p.b., wskazał, że aby możliwe było zakwalifikowanie przedmiotowego obiektu letniskowego jako budynku rekreacji indywidualnej o powierzchni zabudowy do 35 m2 jako zwolnionego z wymogu uzyskania pozwolenia na budowę i wymagającego zgłoszenia zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 16 i art. 30 p.b. - obiekt ten musi spełniać łącznie wszystkie wymienione w tym przepisie wymogi, czyli oprócz zachowania odpowiedniej nieprzekraczającej 35 m2 powierzchni zabudowy, to także powinien spełniać definicję budynku określoną w tejże ustawie. W rozpatrywanej sprawie przedmiotowy obiekt letniskowy spełnia wszystkie wymogi, a mianowicie definicji budynku określoną w art. 3 pkt 2 ww. ustawy oraz jego powierzchnia zabudowy nie przekracza dozwolone 35 m2. Tym samym jest możliwe zakwalifikowanie rozpatrywanego obiektu letniskowego jako budynku zwolnionego z wymogu uzyskania pozwolenia na budowę, jednakże wymagającego dokonania zgłoszenia na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 16 - prawo budowlane. Inwestor nie dokonał zgłoszenia przed jego realizacją, co wynika z przekazywanych przez Starostę S.1 do tutejszego organu kopii zgłoszeń wynikających z Prawa budowlanego. Skarżąca pismem z dnia 17 stycznia 2022 r. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Skarżąca podniosła, że protokół z oględzin z dnia 27 października 2021 r. należy uznać za niezgodny z prawem i wykonany z jego naruszeniem. PINB w S.1 mógł przeprowadzić wizję lokalną, a nie oględziny na terenie prywatnym, poprzez nielegalne wejście na teren dziatki, bez nakazu w asyście Policji, ale przede wszystkim bez strony postępowania - właścicielki A. K., która chciała być obecna na oględzinach, a nic mogła przyjechać z przyczyn zdrowotnych. Skarżąca nie unikała przyjazdu na oględziny, a jedynie zdarzenia losowe, problemy ze zdrowiem oraz znaczna odległość od miejsca zamieszkania w odległości ok. 130 km, która wiąże się z wygospodarowaniem dużej ilości czasu, a także z zorganizowaniem opieki do małego dziecka. Skarżąca w dniu 26 października 2021 r. zawiadomiła PINB w S.1 o niemożności stawiennictwa poprzez e-mail. Wejście w asyście Policji jest wykorzystywane przez PINB wtedy, jeżeli właściciel pomimo kilkudziesięciu zawiadomień nic stawia się na miejsce kontroli. Wezwanie dotyczące przeprowadzenia oględzin powinno być z pouczeniem, a kolejne dopiero z powiadomieniem służb np. Policji. W związku z powyższym, zasadne jest ponowne przeprowadzenie legalnych oględzin z udziałem skarżącej. Ponadto skarżąca wskazała, że nieprawidłowe są pomiary budynku i należy uznać je jako błędne. Dlatego należy ponownie dokonać oględzin z udziałem właściciela działki, który podpisze protokół i nie będzie wnosił zastrzeżeń do pomiarów. Zdaniem skarżącej także Informacje z przesłuchania świadka T. S., należy uznać za mijające się z prawdą. Informacja o wybudowaniu domku letniskowego zlokalizowanego na działce [...] i [...] nie jest zgodna ze stanem faktycznym. Powinno powołać się reprezentatywnego świadka np. właścicielkę albo np. Z. S.- najbliższego sąsiada, który wraz z Panią A. K. może przekazać prawdziwe informacje na temat okresu wybudowania domku letniskowego. T. S. nie jest bliskim sąsiadem i nie mieszka od domku letniskowego skarżącej w odległości 70 m. tak jak zeznał, a ok. 220 m, więc to jest kolejne mijanie się z prawdą. T. S. mieszka pod adresem S.2 28, więc ani nie jest bliskim sąsiadem, ani nie mógł widzieć kiedy powstał domek, gdyż widoczność jest ograniczona przez dużą ilość drzew i innych zabudowań. Na to kiedy domek letniskowy stoi na działce [...] i [...] są rzetelni świadkowie. Po rozpatrzeniu zażalenia, MWINB postanowieniem z dnia 24 lutego 2022 r., nr 372/11, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżone postanowienie PINB w S.1 powinno zostać utrzymane w mocy, jako odpowiadające przepisom prawa. Odnosząc się do zarzutu zawartego w zażaleniu dotyczącego nie dokonania żadnej czynności z udziałem skarżącej, MWINB wskazał, iż skarżąca została prawidłowo poinformowana pismem z dnia 28 lipca 2021 r. o zamiarze przeprowadzenia czynności kontrolnych w dniu 18 sierpnia 2021 r. Następnie po otrzymaniu przez organ I instancji wniosku skarżącej o zmianę terminu przeprowadzenia kontroli PINB w S.1 zawiadomieniem z dnia 25 sierpnia 2021 r. poinformował o ustaleniu nowego terminu oględzin na dzień 9 września 2021 r. W następstwie otrzymania przez organ powiatowy drogą elektroniczna w formie e-mail pisma A. K. o braku możliwości stawienia się na wyznaczoną kontrolę, PINB w S.1 pismem z dnia 1 października 2021 r. poinformował o zaplanowanej na dzień 27 października 2021 r. kontroli w przedmiotowej sprawie. Strona postępowania może brać udział w czynnościach kontrolnych, ale nie ma takiego obowiązku. To od strony zależy czy będzie aktywnie uczestniczyła w tej procedurze. Ponadto skarżąca została powiadomiona o wszczęciu postępowania pismem z dnia 1 października 2021 r. oraz wezwana pismem z dnia 5 listopada 2021 r. do wskazania daty usytuowania spornego obiektu, zatem posiadała możliwość czynnego uczestnictwa w postępowaniu. Pismem z dnia 8 kwietnia 2022 r. skarżąca A. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia MWINB oraz uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.: a) art. 81 a ust. 2 p.b. poprzez przeprowadzenie czynności kontrolnych bez udziału właściciela kontrolowanej nieruchomości mimo jego usprawiedliwionej nieobecności. 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a) art. 10 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącej możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem postanowienia; b) 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji wydanego z naruszeniem przepisów prawa. W uzasadnieniu skargi skarżąca powtórzyła argumentację zawartą w zażaleniu. Dodatkowo wskazała, że organ I instancji wbrew dyspozycji normy art. 10 k.p.a. nie zapewnił skarżącej możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem postanowienia. W odpowiedzi na skargę MWINB podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2022 r. poz. 329 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a."). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w S.1 wydając zaskarżone postanowienie oraz postanowienie I instancji nie naruszyli przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lutego 2022 r., nr 372/22, utrzymujące w postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S.1 z dnia [...] stycznia 2022 r., znak: [...], wstrzymujące A. K. budowę obiektu letniskowego usytuowanego na działkach nr ewid. [...] i nr ewid. [...] położonych w miejscowości S.2 gm. S.3, bez wymaganego prawem zgłoszenia oraz informujące o możliwości złożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia w/w postanowienia, wniosku o legalizację oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego Podkreślić należy, że organy orzekając w sprawie działały w oparciu o art. 48 p.b. w brzmieniu obowiązującym na dzień wszczęcia postępowania. Zmiana brzmienia art. 48 p.b. nastąpiła w dniu 19 września 2020 r. Zgodnie z jego treścią: 1. Organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. 2. Jeżeli w wyniku budowy występuje stan zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, w postanowieniu o wstrzymaniu budowy organ nadzoru budowlanego nakazuje bezzwłoczne: 1) zabezpieczenie obiektu budowlanego lub terenu, na którym prowadzona jest budowa, oraz 2) usunięcie stanu zagrożenia. 3. W postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, zwanego dalej "wnioskiem o legalizację", oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, zwanej dalej "decyzją o legalizacji", oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. 4. Na postanowienie o wstrzymaniu budowy przysługuje zażalenie. 5. Postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy. Wskazać należy, że art. 48 reguluje kwestię samowoli budowlanej i możliwości jej legalizacji, co poprzedzone jest wydaniem postanowienia o wstrzymaniu budowy. Od wejścia w życie z dniem 19 września 2020 r. noweli z dnia 13 lutego 2020 r. komentowany artykuł nie dotyczy już nakazu rozbiórki w drodze decyzji administracyjnej (kwestię tę po nowelizacji reguluje art. 49e p.b.), a "jedynie" wstrzymania budowy w drodze postanowienia. W postanowieniu o wstrzymaniu budowy organ ma przy tym poinformować stronę o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, zwanego "wnioskiem o legalizację". Postanowienie wydawane na podstawie art. 48 ust. 1 p.b. otwiera zatem drogę do legalizacji samowoli budowlanej, o której mowa w tym przepisie (inne przypadki samowoli budowlanej i możliwość ich legalizacji regulowane są przepisami art. 49f–49i oraz art. 50–51 p.b..). Ponadto jeżeli w wyniku budowy występuje stan zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, w postanowieniu o wstrzymaniu budowy organ nadzoru budowlanego nakazuje bezzwłoczne zabezpieczenie obiektu budowlanego lub terenu, na którym prowadzona jest budowa, oraz usunięcie stanu zagrożenia. Poszczególne tryby dotyczące legalizacji samowoli budowlanej zasadniczo wzajemnie się wykluczają, dotyczą bowiem innych przypadków samowoli budowlanej i nie mogą być łączone w jednym postępowaniu administracyjnym. Zakresy stosowania poszczególnych trybów legalizacji są rozłączne . Organ na wstępie musi więc ustalić, z jakim charakterem samowoli budowlanej ma do czynienia w konkretnej sprawie (czy budowa wymagała pozwolenia na budowę lub zgłoszenia – art. 48, czy też nastąpił inny przypadek nielegalnego prowadzenia robót budowlanych – art. 50–51 p.b.., albo też czy budowa wymagała pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, ale od zakończenia budowy upłynęło co najmniej 20 lat – art. 49f p.b., aby móc następnie zastosować odpowiedni tryb postępowania.. Wskazać należy, że organ administracji prowadząc postępowanie jest zobligowany do wyczerpującego zebrania materiałów dowodowych w taki sposób, aby ustalenia faktyczne co do charakteru i zakresu wykonywanych robót budowlanych nie budziły wątpliwości. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu prawidłowo ustalono, na podstawie oględzin przeprowadzonych przez upoważnionych pracowników PINB, że ustalono, że w północnym krańcu działek nr ewid. [...] i [...] w S.2 gm. S.3, znajduje się parterowy, wolnostojący obiekt budowlany, a mianowicie obiekt letniskowy o wymiarach zewnętrznych ok. 4,0 x 8,75 m i wysokości ok. 3,1 m. Od strony południowej do obiektu przylega taras o wymiarach zewnętrznych ok. 3,05 x 8,75 m, który jest zadaszony przy wejściu do obiektu. Powierzchnia zabudowy obiektu wynosi ok. 35 m2. Powyższy obiekt letniskowy jest konstrukcji drewnianej z dachem jednospadowym typu stropodach ze spadkiem w kierunku północnym o pokryciu z papy. Obiekt ten posiada otwory okienne i drzwiowe jedynie od strony południowej. Obiekt letniskowy usytuowano na punktowo zabetonowanych rurach kanalizacyjnych, które są zakopane w gruncie i wypełnione betonem. Przedmiotowy obiekt wyposażony jest w instalację wodociągową, kanalizacyjną oraz elektryczną, o czym świadczą wykonane przyłącza do obiektu (zawór wody pod obiektem, odpływ kanalizacji sanitarnej, skrzynka elektryczna usytuowana przy obiekcie). Prawidłowo organy ustaliły, że z oględzin obiektu wynika, że jest on przeznaczony na cele letniskowe. Powyższe potwierdza sporządzona dokumentacja fotograficzna. Słusznie organy ustaliły, że oceniając powyżej opisany obiekt budowlany w świetle przepisów ustawy - Prawo budowlane należy stwierdzić, iż stanowi on budynek rekreacji indywidualnej. W myśl art. 29 ust. 1 pkt 16 lit. a) p.b. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji I instancji) budowa wolno stojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej rozumianych jako budynki przeznaczone do okresowego wypoczynku, o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać jednego na każde 500 m2 powierzchni działki, nie wymaga pozwolenia na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 tej samej ustawy. Po pierwsze wskazać należy, że słusznie oceniono, iż omawiany budynek jest wolnostojącym parterowym budynkiem rekreacji indywidualnej rozumianym jako budynek przeznaczony do okresowego wypoczynku. Skarżąca nie neguje powyższych ustaleń. Główny zarzut skarżącej dotyczy kwestii braku jej uczestnictwa w kontroli przeprowadzonej w dniu 27 października 2021 r. przez upoważnionych pracowników PINB. W skardze skarżąca powołuje się na art. 81 ust. 2 p.b. Uszło uwadze skarżącej, że przepisy art. 81a ust. 1-4 ustawy Prawo budowlane określają kompetencje dla organów nadzoru budowlanego oraz osób działających z ich upoważnienia do przeprowadzania czynności kontrolnych na terenie obiektów budowlanych, na terenie budowy oraz na terenie zakładów pracy. Przepis art. 81a p.b., regulujący dokonywanie czynności kontrolnych, stanowi lex specialis w stosunku do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie zawiadamiania o kontroli. Oznacza to, że do prowadzonego w oparciu o ten przepis postępowania kontrolnego, nie mają zastosowania przepisy Kodeksu dotyczące zawiadomienia o terminie kontroli (art. 79 k.p.a.). W niniejszej sprawie takie zawiadomienie o terminie zostało wystosowane. Ponadto wskazać należy, że mocy art. 81a ust. 2 p.b. czynności kontrolne może organ przeprowadzić w obecności osób wymienionych w tym przepisie. Brak stawienia się na wyznaczony termin kontroli inwestora lub innych osób przez niego upoważnionych, obciąża inwestora. Inwestor powinien współpracować z organem nadzoru budowlanego w wyjaśnieniu odstępstw, a nie blokować czynienie ustaleń faktycznych, które z uwagi na charakter sprawy wymagają przeprowadzenia oględzin wykonanych robót budowlanych. Słusznie MWINB wskazał, że skarżąca została prawidłowo poinformowana pismem z dnia 28 lipca 2021 r. o zamiarze przeprowadzenia czynności kontrolnych w dniu 18 sierpnia 2021 r. Następnie po otrzymaniu przez organ I instancji wniosku skarżącej o zmianę terminu przeprowadzenia kontroli PINB w S.1 zawiadomieniem z dnia 25 sierpnia 2021 r. poinformował o ustaleniu nowego terminu oględzin na dzień 9 września 2021 r. W następstwie otrzymania przez organ powiatowy drogą elektroniczna w formie e-mail pisma A. K. o braku możliwości stawienia się na wyznaczoną kontrolę, PINB w S.1 pismem z dnia 1 października 2021 r. poinformował o zaplanowanej na dzień 27 października 2021 r. kontroli w przedmiotowej sprawie. Skarżąca po raz kolejny poinformowała PINB (mailem z dnia 26 października 2021 r.), że nie stawi się. Skarżąca została prawidłowo zgodnie z art. art. 79 § 1 k.p.a., zawiadomiona o terminie oględzin. Podkreślić należy, że strona nie zanegowała w żaden sposób ww. okoliczności, będących podstawą wydania omawianych rozstrzygnięć. iż omawiany budynek jest wolnostojącym parterowym budynkiem rekreacji indywidualnej rozumianym jako budynek przeznaczony do okresowego wypoczynku. Zdziwienie Sądu budzi zarzut skarżącej, że podczas oględzin błędnie ustalono powierzchnię ww. budynku, albowiem ustalenia dotyczące powierzchni budynku są korzystne dla skarżącej. Ustalono że powierzchnia zabudowy budynku nie przekracza 35 m2, więc spełnia kolejną przesłankę zawartą w 29 ust. 1 pkt 16 lit. a) p.b. i nie wymaga pozwolenia na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 tej samej ustawy. Bezsporne jest, że skarżąca takiego zgłoszenia nie złożyła (skarżąca tego nie neguje), dlatego słusznie organ I instancji zastosował art. 48 ust. 1 pkt 2 p.b. i wstrzymał budowę przedmiotowego obiektu. Natomiast gdyby organ ustalił, że powierzchnia zabudowy przekracza 35 m2, a tym samym obiekt wymaga pozwolenia na budowę, opłata legalizacyjna byłaby znacznie wyższa niż określona w niniejszym postępowaniu. Dodatkowo podkreślić należy, że skarżąca nie wskazała, jaka w jej ocenie jest powierzchnia zabudowy, nie przedstawiła żadnych dokumentów na tą okoliczność. Natomiast odnośnie zarzutu dotyczącego przesłuchania przez PINB T. S., wskazać należy, że pismem z dnia 5 listopada 2021 r. wezwano skarżącą do wskazania w terminie 7 dni dowodów spełniających wymogi dowodów w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania, w zakresie daty (czasookresu) usytuowania przedmiotowego obiektu letniskowego na ww. działkach. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie PIN, dlatego też T. S. został wezwany na przesłuchanie w charakterze świadka. Skarżąca w trakcie postępowania administracyjnego jak i w skardze nie wskazała, jaka w jej ocenie była data wybudowania omawianego obiektu, a tym bardziej nie przedstawiła dowodów potwierdzających tą datę. Dlatego i ten zarzut należy uznać za bezzasadny. Odnosząc się do naruszenia art. 10 k.p.a., to wskazać należy, że w wezwaniu z dnia 5 listopada 2021 r. poinformowano skarżącą o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w tym z protokołem oględzin. W dniu 16 grudnia 2021 r. w siedzibie organu stawił się K. P., pełnomocnik skarżącej. Zapoznał się z aktami sprawy, sporządził dla własnych celów dokumentację fotograficzną. Ma rację skarżąca, że przed wydaniem decyzji I instancji nie została poinformowana o wynikach dowodu z przesłuchania świadka. Jednakże wskazać należy, że zdaniem Sądu powyższe uchybienie pozostaje jednak bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., tj. naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjny,m może stanowić podstawę do uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy dotyczy takich czynności, które miały istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia, a strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. W niniejszej sprawie strona nie wykazała, że pozbawiona została możliwości czynnego udziału w postępowaniu w sprawie, że uniemożliwiono jej dokonanie konkretnej czynności procesowej. Ostatecznie decyzja organu I instancji została odebrana przez skarżącą a następnie skutecznie poddana przez nią kontroli w trybie odwoławczym. W omawianej sprawie skarżąca w odwołaniu od decyzji I instancji obszernie przedstawiła swoje stanowisko w sprawie, następnie powtórzone w skardze. Jak wyżej wskazano, nie przedstawiła dowodów, które podważyłyby ustalenia z dowodu z przesłuchania świadka. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu – skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.