VII SA/Wa 922/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2013 r. sprawy ze skargi B. J. i J. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania skargę oddala Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB), działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane - t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 (dalej: Prawo budowlane) po rozpatrzeniu odwołania B. i J. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB w [...]) z dnia [...] stycznia 2013r. Nr [...] nakazującej B. i J. J. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń na poddaszu (tzw. "przygórków") przylegających do pomieszczeń mieszkalnych w istniejącym budynku mieszkalnym usytuowanym na terenie działki o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania wynika, że PINB w [...] zawiadomieniem z dnia 28 marca 2011 r. powiadomił strony o wszczęciu na wniosek A. K. postępowania administracyjnego w sprawie adaptacji strychu na cele mieszkalne w istniejącym budynku mieszkalnym zlokalizowanym na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w K.. W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 27 kwietnia 2011 r. przedstawiciel organu stwierdził, że całe poddasze budynku wykorzystywane jest na cele mieszkalne. Ustalono, że nad poddaszem jest strych nieużytkowany, w tzw. "przygórkach" stoją meble, natomiast w przygórku od strony wschodniej urządzona jest pralnia z łazienką. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] PINB w [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie adaptacji strychu na cele mieszkalne w istniejącym budynku mieszkalnym zlokalizowanym na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w K.. Powyższa decyzja, w wyniku postępowania odwoławczego, została uchylona decyzją [...]WINB z dnia [...] października 2011 r., Nr [...], który przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji organu wojewódzkiego wskazano, m.in. iż organ powiatowy nie ustalił, czy nastąpiła legalna zmiana sposobu użytkowania poddasza mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2012r. sygn. akt VII SA/Wa 2780/11 oddalił skargę B.i J. J. na ww. decyzję z dnia [...] października 2011 r., [...]WINB Nr [...]. Po ww. wyroku PINB w [...] pismem z dnia 23 sierpnia 2012r. wezwał strony postępowania do przedstawienia dokumentacji dotyczącej stanu prawnego obiektu. W odpowiedzi na to wezwanie B. i J. J.oraz A. K. przedstawili dokumentację, w tym kserokopię projektu budowlanego. Organ stwierdził, że z rzutu poddasza wynika, że powinno się składać z trzech izb (co jest również wskazane w akcie notarialnym z dnia [...]listopada 2005r. Repertorium A nr [...] zawartym w Kancelarii Notarialnej w G.przed notariuszem L. G.). Przygórki znajdujące się na poddaszu nie zostały natomiast oznaczone jako spełniające funkcję mieszkalną. Postanowieniem z dnia [...]września 2012r. Nr [...]PINB w [...], działając na podstawie art. 71a Prawa budowlanego, nakazał B. i J. J. wstrzymanie użytkowania przedmiotowych pomieszczeń oraz nałożył obowiązek dostarczenia odpowiedniej dokumentacji. Wobec nieprzedłożenia ww. dokumentacji PINB w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2013r. [...] nakazał B. i J. J.m przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń na poddaszu (tzw. "przygórków") przylegających do pomieszczeń mieszkalnych w istniejącym budynku mieszkalnym usytuowanym na terenie działki o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w K.. Po rozpoznaniu odwołania [...]WINB wydał wskazaną na wstępie decyzję, w uzasadnieniu której powołał się na treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) i związanie w sprawie prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2780/11. W wyroku tym Sąd zobowiązał organ do uzupełnienia akt o dodatkowy materiał dowodowy, w szczególności o dokumenty dotyczące spornego obiektu, na podstawie których możliwe byłoby ustalenie pierwotnego przeznaczenia pomieszczeń znajdujących się na poddaszu, a w konsekwencji ustalenie czy w sprawie zachodzą okoliczności wymienione w art. 71 Prawa budowlanego. Wobec powyższego organ powiatowy wezwał strony postępowania do przedstawienia dokumentacji dotyczącej budynku mieszkalnego usytuowanego na terenie działki o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w K.. Zdaniem organu z dokumentacji tej wynika, iż według projektu przedmiotowe przygórki nie zostały zaprojektowane do użytkowania na cele mieszkalne, co potwierdza rzut poddasza znajdujący się w projekcie budowlanym. Organ wskazał, że z protokołu z dnia 27 kwietnia 2011 r. wynika, iż przygórki użytkowane są jako pomieszczenia mieszkalne, natomiast A. K. wskazała w piśmie z dnia 3 września 2012r., że zmiana sposobu użytkowania nastąpiła po 2006r. Organ zauważył, że skoro ww. przygórki znajdujące się na poddaszu wybudowane były wcześniej jako pomieszczenia nieużytkowe, a zmiana przeznaczenia przygórków z nieużytkowych na mieszkalne spowodowała zmianę warunków higieniczno-sanitarnych oraz bezpieczeństwa pożarowego, to wymagała ona zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Wobec niezgłoszenia tego faktu organ uznał za zasadne wszczęcie procedury legalizacyjnej odnośnie samowolnie dokonanej zmiany sposobu użytkowania w oparciu o art. 71 a Prawa budowlanego. Pomimo upływu terminu przewidzianego na wykonanie obowiązków wskazanych w postanowieniu z dnia [...] września 2012r. Nr [...]nieprzedlożono stosownych dokumentów, czego konsekwencją jest obligatoryjnie orzekany w drodze decyzji nakaz przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu lub jego części. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu dotyczących niewykonania zaleceń wskazanych w decyzji [...]WINB z dnia [...] października 2011 r. nr [...] organ odwoławczy wyjaśnił, że PINB w [...] zgromadził odpowiednią dokumentację, na podstawie której można było bezsprzecznie ustalić stan faktyczny niniejszej sprawy. Ponadto B. i J. J.zostali zobowiązani do przedłożenia stosownej dokumentacji i na jej podstawie organ powiatowy dokonał niezbędnych ustaleń. Ustosunkowując się do zarzutu niepoinformowania stron przed wydaniem decyzji o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie, organ powoła się na orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazując, że zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa może odnieść skutek jedynie wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Organ wskazał, że postępowanie w sprawie toczy się od 28 marca 2011 r., w związku z czym skarżący mieli możliwość przeglądania akt na całym etapie postępowania. Dodatkowo organ zauważył, że skarżący nie wskazali jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogli dokonać. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niewskazania przez organ powiatowy na czym ma polegać przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania [...]WINB wskazał, że wykonaniem decyzji PINB w [...] z dnia [...] stycznia 2013r. Nr [...] będzie przywrócenie sposobu użytkowania przygórków jako pomieszczeń nieużytkowych. Powyższa decyzja [...]WINB z dnia [...] lutego 2013 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez B.i J. J., którzy zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez: 1) niedokonanie szczegółowych ustaleń kto i kiedy dokonał adaptacji części strychowych (przygórków) na cele mieszkalne wobec faktu, iż budynek przy ul. [...] (dawny nr [...]) był objęty uprzednio publiczną gospodarką lokalami i cały budynek jak i wszystkie jego powierzchnie dostosowane były do celów mieszkalnych. Zamieszkiwało tam wiele osób z przydziału Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] (dowód: kserokopia książki meldunkowej), 2) niepowiadomienie skarżących o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem zaskarżonej decyzji, czym uniemożliwiono wypowiedzenie się co do zebranych materiałów w sprawie i co stoi w sprzeczności z art. 10 kpa, 3) bezpodstawne przyjęcie, oparte jedynie na oświadczeniu współwłaścicielki nieruchomości budynkowej przy ul. [...] tj. A. K. złożonym w dniu 17 marca 2011 r., iż skarżący dokonali samowolnie po roku 2006 przebudowy części strychu (przygórków) zmieniając przeznaczenie z gospodarczego na mieszkalne, podczas gdy skarżący nie wykonywali żadnych takich robót, które miały by zmienić przeznaczenie użytkowanej części poddasza budynku; 4) bezzasadne zobowiązanie skarżących do przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania tzw. przygórków, gdy tymczasem skarżący nabyli te pomieszczenia już jako mieszkalne umową notarialną Rep A Nr [...]i korzystali z nich jako przynależność do lokalu nr 1 przy ul. [...] i nie mają żadnej dokumentacji, która wskazywałaby jak wyglądał stan "poprzedniego sposobu użytkowania". Poprzednio bowiem nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny oznaczony jako nr 1 wraz z przynależną częścią poddasza budynku, nabyty został przez Z. J. (ojca J. J.) od H. Ś. w dniu 15 grudnia 1969r aktem notarialnym Rep. Nr [...]. W ocenie skarżących skoro użytkowany lokal mieszkalny nr 1 składający się z jednej izby na parterze i 3 izb na poddaszu w tym przynależnych przygórków był przystosowany w całości do celów mieszkalnych i nabyty do tych celów, to przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania jest niemożliwe do wykonania, gdyż stale powierzchnie te były jednakowo użytkowane dla celów mieszkaniowych; 5) brak wyjaśnienia istotnych w sprawie okoliczności związanych z uprawnieniami A. K. do występowania w sprawie jako strona postępowania i czy na jej żądanie mogło zostać wszczęte w 2011 r. postępowanie, co zostało zalecone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2780/11. Tymczasem ani PINB, ani [...]WINB jako druga instancja administracyjna nie dokonali takich ustaleń w oparciu o dokumenty dotyczące spornego budynku. W ocenie skarżących [...]WINB nie dokonał żadnych ustaleń w zakresie prawdziwości twierdzeń A. K., tj. jaki był stan użytkowy "przygórków" w dokumentacji budowlanej, następnie w okresie jak zamieszkiwali tam rodzice J. J. i skarżący oraz czy i kiedy przebudowy poddaszy dokonali skarżący; 6) bezpodstawność przyjęcia jako dowodu w rozstrzygnięciu sprawy - kserokopii części projektu budowlanego "rzutu poddasza" w budynku zamieszkałym przez skarżących; 7) bezzasadne powołanie w zaskarżonej decyzji przez [...]WINB okoliczności, iż skarżący nie dostarczyli odpowiedniej dokumentacji, w oparciu o wymogi z art. 71a Prawa budowlanego. Żądanie to było niewykonalne, bowiem skarżący nie zmieniali sposobu użytkowania i nie wykonywali w tym celu żadnych robót budowlanych stąd też nie posiadali żadnej odpowiedniej dokumentacji; 8) powierzchowną ocenę materiału dowodowego sprowadzoną do przyjęcia, jako właściwego dowodu w sprawie, przedłożonej przez A. K. kserokopii rzutu poddasza i oświadczenia z 17 marca 2011 r. iż przebudowa poddasza i zmiana sposobu użytkowania tzw. przygórków nastąpiła po 2006r, co zdaniem [...]WINB zdecydowało o utrzymaniu w mocy decyzji NR [...] PINB w [...]. Zdaniem skarżących takie rozpoznanie sprawy przez organy nadzoru budowlanego i wydanie decyzji nakładających na skarżących niemożliwych do wykonania robót przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń na poddaszu, stoi w sprzeczności z dyspozycją art. 7, art. 77 jak i art. 80 kpa. Skarżący wnieśli o dopuszczenie dodatkowych dowodów w sprawie w postaci: 1) kserokopii książki meldunkowej osób zamieszkałych w budynku przy ul. [...] (poprzedni adres ul. [...]) w K.prowadzonej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] na okoliczność zamieszkiwania w budynku przez wiele osób, przez co cała jego powierzchnia przystosowana byłą do celów mieszkalnych, 2) kserokopii aktu notarialnego sporządzony przez Państwowe Biuro Notarialne w Warszawie Rep. [...]z dnia [...]grudnia 1969 r. na okoliczność zakupu lokalu nr 1 przez Z. J., a także na okoliczność, iż Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] nie skorzystało z prawa pierwokupu, 3) kserokopii umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego Rep A Nr [...]w oparciu o którą skarżący są właścicielami 1/2 nieruchomości przy ul. [...] w K.. W ocenie skarżących organy nadzoru budowlanego nie oparły się w swych decyzjach na dokumentacji budowlanej, zaś kserokopia rzutu poddasza złożona przez A. K. nie powinna być uznana za dokument mogący być podstawą wydania decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 6 września 2013 r. pełnomocnik uczestniczki A. K. wniósł o oddalenie skargi okazując oryginał projektu budowlanego z 1932 r. wraz z odpowiednimi przekrojami, opisem i rysunkami bryły budynku. Uczestniczka postępowania oświadczyła, że projekt otrzymała od poprzedniego właściciela lokalu nr 2 (vide protokół z rozprawy z dnia 6 września 2013 r. karta 53-54 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm. (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 71a ust. 4 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane - t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 (dalej: Prawo budowlane). Zgodnie z art. 71a ust. 1 Prawa budowlanego w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, właściwy organ, w drodze postanowienia: 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części; 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2. Stosownie natomiast do treści art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, właściwy organ, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Przede wszystkim należy uznać, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo ustaliły, że w niniejszej sprawie doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania. Z projektu budowlanego, którego kserokopia znajdowała się w aktach sprawy i którego oryginał okazała uczestniczka postępowania na rozprawie przed sądem w dniu 6 września 2013 r. wynika jednoznacznie, że tzw. przygórki znajdujące się na poddaszu nie zostały oznaczone jako spełniające funkcję mieszkalną. Z analizy rzutu poddasza wynika jednoznacznie, że powinno ono się składać z trzech izb mieszkalnych bez dodatkowych pomieszczeń, które mogłyby być użytkowane jako mieszkalne. W konsekwencji wyłącznie wspomniane trzy izby mogą być użytkowane na cele mieszkalne, a tzw. przygórki są z tego użytkowania wyłączone. Potwierdza to także treść aktu notarialnego z dnia [...] listopada 2005r. Repertorium A nr [...]zawartym w Kancelarii Notarialnej w G.przed notariuszem L. G.. Tymczasem z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 27 kwietnia 2011 r. wynika jednoznacznie, że całe poddasze wykorzystywane jest na cele mieszkalne. Potwierdza to także załączona do protokołu dokumentacja zdjęciowa. Co więcej, na prawidłowość ww. ustaleń faktycznych wskazują sami skarżący, którzy w części zarzutów podnoszą fakt zakupienia części nieruchomości już wykorzystywanej na cele mieszkalne również w tzw. przygórkach. Powyższy stan faktyczny całkowicie wyczerpuje hipotezę z art. 71a ust. 1 Prawa budowlanego, albowiem zmiana sposobu użytkowania części niemieszkalnej na cele mieszkaniowe wymagała zgłoszenia. Dlatego prawidłowo organ ustalił, że skoro ww. przygórki znajdujące się na poddaszu wybudowane były wcześniej jako pomieszczenia nieużytkowe, a zmiana przeznaczenia przygórków z nieużytkowych na mieszkalne spowodowała zmianę warunków higieniczno-sanitarnych oraz bezpieczeństwa pożarowego, to wymagała ona zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W sytuacji samowolnej zmiany (niedokonania odpowiedniego zgłoszenia obowiązkiem organu jest wszczęcie procedury legalizacyjnej na podstawie art. 71 a Prawa budowlanego. W tym miejscu należy podkreślić, że nie ma żadnego znaczenia prawnego ustalenie dokładnego momentu zmiany sposobu użytkowania ww. przygórków, ani osób, które dokonały tej zmiany. Znaczenie prawne ma jedynie fakt samowolnej zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego. Zaznaczenia bowiem wymaga, że w niniejszym zakresie nie ma zastosowania przepis przejściowy analogiczny do art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego, który z datą dokonania samowoli wiązałby określone skutki prawne w postaci zastosowania przepisów innej ustawy i innego trybu postępowania. W obecnie obowiązującym stanie prawnym właściwym trybem postępowania jest procedura legalizacyjna w oparciu właśnie o art. 71a ustawy Prawo budowlane z 1994 r., zaś stroną takiego postępowania i adresatem decyzji wydanej na podstawie art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego są właściciele pomieszczeń, których użytkowanie zostało samowolnie zmienione. Nie ma zatem podstaw do ustalania osób, które dokonały samowolnej zmiany i daty, w której ta zmiana nastąpiła. Z tych względów całkowicie nietrafione są zarzuty skarżących dotyczące niedokonania szczegółowych ustaleń kto i kiedy dokonał adaptacji części strychowych (przygórków) na cele mieszkalne. W konsekwencji bez znaczenia pozostaje również zarzut dotyczący bezpodstawnego przyjęcia, że skarżący dokonali samowolnie przebudowy po roku 2006. Okoliczność ta jest bez znaczenia prawnego, nawet przy założeniu, że skarżący nie dokonali samowolnej zmiany sposobu użytkowania, lecz zastali taki stan rzeczy. Z tych przyczyn również prawnie irrelewantne są argumenty nabycia przez skarżących spornych pomieszczeń umową notarialną Rep A Nr [...]. W ocenie Sądu organ właściwie ustalił adresatów decyzji, skoro skarżący jednoznacznie również potwierdzają, że są właścicielami spornych pomieszczeń. Należy podkreślić, że PINB w [...] podjął próbę legalizacji wspomnianej samowoli w zakresie użytkowania spornych pomieszczeń nakładając na B.i J. J. obowiązek przedłożenia odpowiedniej dokumentacji postanowieniem z dnia [...] września 2012r. Nr [...], z której to możliwości nie skorzystali. Nie można podzielić zarzutu skarżących, iż żądanie to było niewykonalne, z tego względu, iż skarżący nie zmieniali sposobu użytkowania i nie wykonywali w tym celu żadnych robót budowlanych, a zatem nie posiadają żadnej odpowiedniej dokumentacji. Zgodnie z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego organ może nałożyć obowiązek przedłożenia dokumentacji, na którą składa się: 1) opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania; 2) zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi; 3) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego; 4) zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 5) w przypadku zmiany sposobu użytkowania, o której mowa w ust. 1 pkt 2 - ekspertyzę techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności; 6) w zależności od potrzeb - pozwolenia, uzgodnienia lub opinie wymagane odrębnymi przepisami. Postanowieniem z dnia 7 września 2012 r. PINB w [...] nałożył na B.i J. J. obowiązek przedłożenia m. in. opisu i rysunku określającego usytuowanie obiektu, zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu, zaświadczenie Burmistrza Gminy K. oraz odpowiednią ekspertyzę techniczną. Zakres dokumentacji, do której zobowiązani byli skarżący, odpowiadał zatem w pełni treści art. 71 ust. 2 w zw. z art. 71a ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, zaś termin 90 dni zakreślony przez organ umożliwiał wykonanie nałożonego obowiązku. Jest rzeczą oczywistą, że - wbrew twierdzeniom skarżących - wspomniane obowiązki były wykonalne, natomiast żadnego znaczenia dla prawidłowości postanowienia nie ma zarzut skarżących, że nie dokonali samowolnej zmiany użytkowania osobiście, skoro nie podważają faktu, że tzw. przygórki są użytkowane na cele mieszkalne, a zatem pośrednio potwierdzają także fakt samowolnej zmiany użytkowania. Skoro skarżący nie skorzystali z możliwości legalizacji jedynym dopuszczalnym rozstrzygnięciem, na który wskazuje wprost art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego była decyzja nakazująca B. i J. J.m przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń na poddaszu (tzw. "przygórków") przylegających do pomieszczeń mieszkalnych w istniejącym budynku mieszkalnym usytuowanym na terenie działki o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w K.. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu dotyczącego niewskazania na czym ma polegać przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania należy zauważyć, że przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania powinno polegać po prostu na doprowadzeniu przygórków do stanu nieużytkowego, czyli poprzez likwidację ich funkcji mieszkalnej (usunięcie mebli i innych sprzętów, likwidację urządzeń służących potrzebom mieszkaniowym). Jako niezasadny należy uznać zarzut skarżących, iż organ przyjął jako dowód kserokopię projektu budowlanego przedstawioną przez uczestniczkę postępowania A. K.. Zgodnie bowiem z art. 75 § 1 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Wprawdzie ustawodawca wskazał w otwartym katalogu m. in. na dokumenty, niemniej jednak nie można twierdzić, że także nieuwierzytelniona kserokopia nie ma znaczenia dla sprawy. Zarzut ten jest tym bardziej nieuzasadniony, iż uczestniczka przedłożyła oryginał projektu budowlanego na rozprawie przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Warszawie w dniu 6 września 2013 r. Nie jest również trafiony zarzut dotyczący niewyjaśnienia interesu prawnego A. K. w postępowaniu dotyczącym samowolnej zmiany użytkowania części poddasza. Jak wynika z akt sprawy sporne pomieszczenia znajdują się bezpośrednio nad pomieszczeniami mieszkalnymi należącymi do A. K., a zmiana użytkowania pomieszczeń, które w projekcie budowlanym nie były przeznaczone na cele mieszkalne, może wpłynąć na sytuację prawną uczestniczki postępowania. Ponadto należy zauważyć, że jest ona współwłaścicielką obiektu budowlanego, w tym części wspólnych, a sporne pomieszczenia stanowią przedmiot odrębnego postępowania sądowego o podział do korzystania. Odnosząc się do zarzutu niepoinformowania stron przed wydaniem decyzji o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie, należy zgodzić się z organem, iż zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa może odnieść skutek jedynie wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Tymczasem w niniejszej sprawie strona nie wykazała takiego związku, natomiast aktywnie uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym przedstawiając swoje argumenty i odnosząc się do zgromadzonej dokumentacji w sprawie. W ocenie Sądu [...]WINB również prawidłowo zastosował się do wytycznych zawartych w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2780/11 i przeprowadził właściwe postępowanie wyjaśniające z zastosowaniem art. 7 i 77 § 1 kpa, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał również, że dokumenty przedstawione przez skarżących w postaci kserokopii książki meldunkowej osób zamieszkałych w budynku przy ul. [...], kserokopii aktu notarialnego sporządzony przez Państwowe Biuro Notarialne w Warszawie Rep. [...] z dnia [...]grudnia 1969 r. oraz kserokopii umowy darowizny, nie miały wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa należało orzec jak w sentencji wyroku.